 |
| Ακόμα κια η πλέον σύγχρονη λιγνιτική μονάδα (Πτολεμαΐδα 5) πάει για διάλυση. Για να μας γδέρνουν για πάντα τα αρπακτικά του φυσικού αερίου! |
Η εξαφάνιση του λιγνίτη σημαίνει ότι η χώρα μένει πλήρως εξαρτημένη από τις εισαγωγές φυσικού αερίου (πριν ρώσικου, τώρα αμερικάνικου, του υγροποιημένου LNG) και από τις λεγόμενες ΑΠΕ, τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ανεμογεννήτριες και φωτοβολταϊκά πάρκα).
Η εξάρτηση αυτή είναι μία από τις αιτίες που το ηλεκτρικό ρεύμα έχει γίνει θηλιά στον λαιμό του λαού αλλά και των επιχειρήσεων, ιδιαίτερα των βιομηχανικών. Και με τις ΑΠΕ λεηλατούνται ασύστολα βουνά και λόγγοι της χώρας. Η κυβέρνηση πρόσφατα ψήφισε νόμο σχετικού περιορισμού της ανάπτυξης των ΑΠΕ, γιατί η κατάσταση είχε ξεφύγει. Με όριο παραγωγής τα 60 γιγαβάτ ετησίως, ποσοστό εδάφους 1,5% σε περιοχές προστατευόμενες περιβαλλοντικά (NATURA), απαγόρευση εγκατάστασης ανεμογεννητριών σε πάνω από 1.200 μέτρα υψόμετρο. Οι αιτήσεις για ΑΠΕ αμέσως μειώθηκαν κατά 30%. Η εξέλιξη αυτή δείχνει τι ζημιά έχει προκληθεί ήδη στο περιβάλλον, αλλά και πόσο αδίστακτο γίνεται το κεφάλαιο μπροστά στην προοπτική του άμεσου κέρδους.
Το συμφέρον και η επιβίωση του λαού και της χώρας απαιτούν: την επαναλειτουργία των λιγνιτικών μονάδων και τη χρήση κάθε πρόσφορης μορφής ενέργειας με γνώμονα τις κοινωνικές ανάγκες (στήριξη της παραγωγής, φθηνή ενέργεια για λαϊκή κατανάλωση αλλά και προστασία του περιβάλλοντος). Το πρώτο βήμα που πρέπει να γίνει είναι η επανακρατικοποίηση της ΔΕΗ και το διώξιμο τον όρνεων του κεφαλαίου από αυτήν, που θησαυρίζουν εις βάρος της κοινωνίας. Η αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της ΔΕΗ, οι σχεδιαζόμενες επενδύσεις στα Βαλκάνια και η επέκτασή της μέχρι και στην τηλεφωνία ή τα ταχυδρομεία δεν έχουν καμία σχέση με τα συμφέροντα του λαού και τις ανάγκες της παραγωγής. Γίνονται για την επέκταση του κεφαλαίου και για τα κέρδη των μετόχων της. Η ανατροπή αυτής της κατάστασης πρέπει να είναι πρωταρχικός στόχος για το εργατικό κίνημα. Και μπορεί να έρθει μέσα από τη μαζική οργανωμένη πάλη.
Σ. Κρόκος
