Στην Ιστορική Στήλη αυτού του τεύχους μας δημοσιεύουμε ένα εκτεταμένο απόσπασμα από ένα πολύ σημαντικό άρθρο του Λέοντα Τρότσκυ. Ο τίτλος του είναι «Η τάξη, το κόμμα και η ηγεσία», με υπότιτλο «Γιατί ηττήθηκε το ισπανικό προλεταριάτο». Βρέθηκε πάνω στο γραφείο του Τρότσκυ την ημέρα που δολοφονήθηκε από τον πράκτορα του Στάλιν Ραμόν Μερκαντέρ, την 20η Αυγούστου 1940, στο Κογιοακάν του Μεξικού. Μέσα στις δυσκολότερες συνθήκες στις οποίες βρέθηκε ποτέ το εργατικό και επαναστατικό κίνημα (κυριαρχία του φασισμού στην Ευρώπη, έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, εξόντωση της επαναστατικής πρωτοπορίας στην ΕΣΣΔ από τη σταλινική γραφειοκρατία), ο Τρότσκυ επιμένει: να αναλύει τα διδάγματα από την ήττα της Ισπανικής Επανάστασης –που είχε μόλις προηγηθεί– και να εξηγεί ψύχραιμα τις προϋποθέσεις για την επόμενη άνοδο του κινήματος, την οποία θεωρεί βέβαιη. Και οι προϋποθέσεις αυτές κινούνται πάνω στο πρόβλημα των προβλημάτων για το κίνημα, που δεν είναι άλλο από το πρόβλημα της ηγεσίας. Τέτοιου είδους άρθρα είναι ιδιαίτερα χρήσιμα στις σημερινές συνθήκες, στις οποίες και πάλι το ζήτημα της κρίσης ηγεσίας του εργατικού κινήματος παίρνει μια επιτακτική μορφή.
Σάββατο 21 Φεβρουαρίου 2026
Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2026
Το 2026 να μπούμε σε ψυχολογία μάχης απέναντι στο αδίστακτο αντιλαϊκό καθεστώς
Η όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους για όλη την ανθρωπότητα. Να μην αφήσουμε τον καπιταλισμό της παρακμής να μας σύρει στο βάραθρο της στρατιωτικοποίησης και του πολέμου! Χρειαζόμαστε διεθνές κίνημα αντιπολεμικό, αντι-ιμπεριαλιστικό και αντικαπιταλιστικό.
Στην ακί του στοχάστρου ΒΟΛΗ ΚΑΤΑ ΒΟΛΗ
Του Γιάννη Βερούχη (1931-2010)
1) Ο ελληνικός καπιταλισμός είναι ο αντεργατικότερος της Ευρώπης
● Αναδημοσιεύουμε στοιχεία του Επενδυτή 9/3/96, που προέρχονται από το «ΔΕΛΤΙΟ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ», που είναι από τα εγκυρότερα εσωτερικά όργανα ενημέρωσης της ελληνικής αστικής τάξης:
«Η πραγματική αμοιβή κατά κεφαλήν των μισθωτών στην Ελλάδα μειώθηκε συνολικά κατά 12% την περίοδο 1986-1994. Αντίθετα, στις άλλες χώρες της Ευρώπης, η αμοιβή των μισθωτών αυξήθηκε κατά 11,6%. Τα στοιχεία αυτά περιέχονται σε μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Δελτίο της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών. Όπως προκύπτει από τη μελέτη, το εργατικό κόστος στην Ελλάδα ήταν την περίοδο 1974-1985 το 77% του κόστους στις χώρες του ΟΟΣΑ, ενώ το 1994 μειώθηκε σε 65,4%.
Αντίθετα, το ποσοστό κερδοφορίας στον επιχειρηματικό τομέα στην Ελλάδα είναι υψηλότερο του μέσου όρου των επτά περισσότερο αναπτυγμένων χωρών (G7), αλλά και των χωρών της Ε.Ε. και του ΟΟΣΑ.
Συγκεκριμένα, το ποσοστό κέρδους στην Ελλάδα την περίοδο 1987-1994 ανέρχεται σε 20,1%, ενώ στις χώρες του G7 το ποσοστό είναι 15,3% και στις χώρες του ΟΟΣΑ 15,2%.
Από τη μελέτη αποκαλύπτεται ότι στην Ελλάδα υπάρχει η χαμηλότερη φορολογία στα εισοδήματα και κέρδη από επιχειρηματικές δραστηριότητες. Έτσι, ενώ σε 22 χώρες του ΟΟΣΑ το ποσοστό φορολογίας, ως ποσοστό του ΑΕΠ, ανέρχεται σε 14,8%, στην Ελλάδα είναι μόλις το 6,5% του ΑΕΠ (στοιχεία για το έτος 1996)».
● Τα στοιχεία αυτά μάς δείχνουν ότι:
1) Οι μισθοί και τα μεροκάματα των Ελλήνων εργατών μειώθηκαν κατά 12%.
2) Τα κέρδη των Ελλήνων καπιταλιστών υπερβαίνουν τα κέρδη των Ευρωπαίων κατά 47%.
3) Και οι φόροι που πληρώνουν σε σύγκριση με τους Ευρωπαίους καπιταλιστές ήταν μόνο το 39%.
Η κατάσταση αυτή αποδεικνύει τη ληστρική αρπακτικότητα, το πνεύμα της ευκαιριακής ωμότητας και τη θρασύτητα των Ελλήνων καπιταλιστών.
● Η ληστεία, όμως, αυτή της ελληνικής εργατικής τάξης και ολόκληρου του εργαζόμενου ελληνικού λαού, έγινε δυνατή μόνο με τον αντικειμενικά εναρμονισμένο ρόλο όλων των πολιτικών κομμάτων που στηρίζουν το κοινωνικό σύστημα. Και των τριών αστικών πολιτικών κομμάτων, Ν.Δ., Πολ. Αν. και ΠΑΣΟΚ και των ρεφορμιστικών κομμάτων ΚΚΕ και Συνασπισμού, παρά τις επιτηδευμένες κραυγές των ρεφορμιστικών κομμάτων περί του αντιθέτου.
Συνυπεύθυνοι, όμως, συμπληρωματικά για αυτή τη ληστεία των καπιταλιστών, είναι και αυτοί που διαμέσου των «επαναστατικών κραυγών» τους, στήριξαν εκλογικά το σημερινό κυβερνών κόμμα ή το εξωράισαν πολιτικά ή ακόμα χειρότερα συνεχίζουν να το εξωραΐζουν. Όλοι αυτής της κατηγορίας είναι οι πιο κατάπτυστοι και οι πιο ύπουλοι εχθροί της εργατική τάξης.
Γράφτηκε τον Απρίλιο του 1996
2) Ο θάνατος του Θύμιου Αδραμυτίδη
Οι σύντροφοί μας όπως και ο Αδραμυτίδης –που ιστορικά επαληθεύτηκαν πλήρως– τότε υποστήριζαν: «Ότι ο Αγγλικός στρατός και η αστική κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου που έφερνε από την Αίγυπτο, ερχόντουσαν για να σταθεροποιήσουν τον ετοιμόρροπο καπιταλισμό, και αυτό μπορούσαν να το κατορθώσουν μόνο με τη βία και την αιματηρή καθυπόταξη του ελληνικού λαού».
▬ Αυτή η πολιτική θέση τους όμως δεν ήταν καθόλου ευθύγραμμη με τις διακηρύξεις της Σταλινικής ηγεσίας του ΚΚΕ, που υποστήριζε: «Ότι οι εγγυητές της ομαλής δημοκρατικής εξέλιξης στην Ελλάδα, ήταν ο Συμμαχικός “απελευθερωτικός” Αγγλικός στρατός και η κυβέρνηση της “εθνικής ενότητας” του Γ. Παπανδρέου».
▬ Και αυτή η ηγεσία του ΚΚΕ –κατά τις σταλινικές συνήθειές της– για να σβήσει τη φωνή των συντρόφων μας επειδή αυτή ήταν αντίθετη με τη δική της, τους εξόντωνε βιολογικά, τους δολοφονούσε, και συνήθως εξαφάνιζε τα πτώματά τους.
▬ Γι’ αυτό το λόγο οι γραμμές των συντρόφων μας συνεχώς αραίωναν, αλλά αυτοί ούτε υπέκυψαν ούτε εσιώπησαν αλλά συνέχιζαν σταθεροί και ακλόνητοι την πολιτική πάλη τους, με πλήρη γνώση ότι βάδιζαν προς τον θάνατο… και πολλοί εβάδισαν…
▬ Ο Θύμιος Αδραμυτίδης, ο εργαζόμενος του νοσοκομείου του «Ευαγγελισμού», –που ήταν στην ηγεσία του εργατικού του σωματείου, εξόριστος όλη την δικτατορία του Μεταξά στον Άη Στράτη και από τους άξιους αγωνιστές συντρόφους μας– είχε αντιληφθεί το θάνατο που ζύγωνε και είχε ειδοποιήσει την οργάνωσή του. Και πράγματι τον εκτέλεσαν οι σταλινικοί μέσα στον «Ευαγγελισμό». Αλλά ήταν όμως τέτοια η αγωνιστική ακτινοβολία του και οι συμπάθειες των εργαζομένων του νοσοκομείου προς αυτόν: Που η τοπική σταλινική κομματική οργάνωση, για να απομακρύνει από τον εαυτό της κάθε υποψία,… αναγκάστηκε να του οργανώσει δημόσια κηδεία…
▬ Τότε μια συντρόφισσα από την Καισαριανή μάνα τριών μικρών παιδιών, η Μαρίκα Δεπαπή, δεν άντεξε και διακινδύνευσε κάνοντας αυτό που θεώρησε καθήκον της.
Πήρε ένα στεφάνι, έγραψε πάνω σε μια λουρίδα πανί 4η ΔΙΕΘΝΗΣ, πήγε στην κηδεία και το κατέθεσε…
Η προφορική διήγηση είναι της κόρης της Άννας.
▬ Ο αντεπαναστατικός σταλινισμός σκότωσε τότε –συν και η αντίδραση– την μεγάλη πλειοψηφία του αθέρα, των πιο αγωνιστικών και τολμηρών στελεχών μας.
Αλλά ο σταλινισμός όμως όπως και η αντίδραση δεν μπόρεσε να σκοτώσει τις επαναστατικές ιδέες μας, τις ιδέες του Μαρξισμού.
Γι’ αυτό αργά ή γρήγορα θα έρθει οπωσδήποτε η ημέρα που η επαναστατική εξουσία της εργατικής τάξης, θα στήσει και για τον μάρτυρά της Κομμουνιστή Τροτσκιστή Θύμιο Αδραμυτίδη, το μνημείο που του αξίζει μπροστά στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός».
Η χρονική καθυστέρηση δεν είναι το πιο σημαντικό. Άλλωστε η Ιστορία έχει τα δικά της χρονικά μέτρα…
Υστερόγραφο
Ο βασικός οργανωτής των δολοφονιών των Κομμουνιστών-Τροτσκιστών συντρόφων μας στο λεκανοπέδιο της Αθήνας, ήταν ο ηγέτης του ΚΚΕ Β. Μπαρτζιώτας (ο Φάνης), που ο «Ριζοσπάστης» της Παπαρήγα τον υμνεί συνεχώς σε κάθε ευκαιρία.
Γράφτηκε τον Μάιο του 2006
ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΞΗΣ
Συνεχίζουμε, με αναδημοσίευση παλιών κομματιών (που διατηρούν όλη τους την επικαιρότητα και την πολιτική σημασία), τη σπουδαία αυτή στήλη που έγραφε ο αλησμόνητος σύντροφος, δάσκαλος και ηγέτης Γιάννης Βερούχης.
ΟΙ ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΗΝΑ ΔΕΚΕMΒΡΙΟΣ 2025-ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2026
4 Δεκεμβρίου: Οι εργαζόμενοι στη ΝΟΚΙΑ Ελλάδας προχώρησαν σε 24ωρη απεργία ενάντια στις 9 απολύσεις που προωθεί η εργοδοσία λόγω συγχωνεύσεων τμημάτων. Έγινε παράσταση διαμαρτυρίας στα γραφεία της επιχείρησης σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
ΔΙΕΘΝΗ ΝΕΑ
Ο ΔΙΜΗΝΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΓΡΟΤΙΑΣ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ
 |
| Οι αγρότες θα επανέλθουν με την πρώτη ευκαιρία στον δρόμο του αγώνα γιατί δίνουν μάχη ύπαρξης και έχουν μαζί τους όλη την εργαζόμενη και εκμεταλλευόμενη κοινωνία |
Ο μεγαλύτερος αγροτικός αγώνας σε διάρκεια μεταπολεμικά πηγαίνει προς τη λήξη του. Οι αγρότες απέσπασαν κάποιες παραχωρήσεις από τα 14 βασικά αιτήματα που είχαν. Μείωση της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος στα 8,50 ευρώ ανά κιλοβατώρα –μόνο για τους μη οφειλέτες όμως– από 7 που ζητούσαν, 100% αποζημίωση για φυσικές καταστροφές, με παρακράτηση όμως από τον ΕΛΓΑ (Ελληνικές Γεωργικές Ασφαλίσεις) από όλους τους αγρότες, 100 εκατομμύρια από αδιάθετες επιδοτήσεις, επιστροφή του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο πετρέλαιο από την αντλία.
ΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ Ε.Ε.-MERCOSUR
Πλήττονται όχι μόνο οι αγρότες και η αγροτική παραγωγή της Ευρώπης αλλά και όλοι μας ως εργαζόμενοι και καταναλωτές
Με την ιδιαίτερα δυναμική τους πάλη, οι Γάλλοι αγρότες, αλλά και
άλλοι Ευρωπαίοι αγρότες, συμπεριλαμβανομένων των Ελλήνων,
επέβαλαν «πάγωμα» στην επαίσχυντη συμφωνία Ε.Ε.-
Mercosur, η οποία είνια ενάντια στα συμφέροντα των
Ευρωπαίων εργαζόμενων συνολικά
Σύμφωνα με μια δημοσκόπηση που έγινε το 2020 σε Ευρωπαίους πολίτες, η εμπορική συμφωνία ΕΕ-Mercosurείναι η πιο αμφισβητούμενη συμφωνία. Σχεδόν το 80% των ερωτηθέντων έστειλε το ίδιο μήνυμα: να εγκαταλειφθεί η συμφωνία μεταξύ ΕΕ και Mercosur. Οι τελευταίες δυναμικές κινητοποιήσεις των αγροτών σε Γαλλία, Ελλάδα, Βέλγιο, Πολωνία δίνουν το ίδιο σαφές μήνυμα: Όχι στη συμφωνία με τη Mercosur!