Πέμπτη, 24 Οκτωβρίου 2019

Ευρετήριο Σοσιαλιστικής Προοπτικής Οκτωβρίου 2019


Η «ανάπτυξη για όλους» του Μητσοτάκη έχει κοντά ποδάρια


Όλο το πολιτικό στοίχημα της κυβέρνησης Μητσοτάκη στηρίζεται στο ότι θα καταφέρει να προσελκύσει μεγάλες επενδύσεις, οι οποίες μεσοπρόθεσμα θα δημιουργήσουν ισχυρή ανάπτυξη. Όμως, οι όποιες επενδύσεις γίνουν θα είναι μέσα στο πλαίσιο του γνωστού παρασιτικού μοντέλου, από το οποίο δεν προκύπτει καμιά ριζική βελτίωση της κατάστασης των λαϊκών στρωμάτων. Οι εργαζόμενοι δεν έχουμε λόγο να περιμένουμε τα ψίχουλα αυτής της «ανάπτυξης». Να οργανωθούμε και να διεκδικήσουμε τώρα τα αυτονόητα δικαιώματά μας!

ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ

Η εισβολή της Τουρκίας στη Συρία, ανεξαρτήτως του πώς θα εξελιχθεί, αλλάζει τα δεδομένα στην ευρύτερη περιοχή και επηρεάζει και την Ελλάδα. Η προσπάθεια της προηγούμενης και της σημερινής κυβέρνησης να αποκαταστήσουν την ισχύ του ελληνικού καπιταλισμού σε Νοτιοανατολική Ευρώπη και Ανατολική Μεσόγειο τίθεται εν αμφιβόλω.

Στην ακί του στοχάστρου ΒΟΛΗ ΚΑΤΑ ΒΟΛΗ


Του Γιάννη Βερούχη (1931-2010)


1)   Οι συμφωνίες με την Κίνα


Τα κινεζικά προϊόντα που είναι πάμφθηνα λόγω των κτηνωδών συνθηκών
 εργασίας και αμοιβών του κινεζικού λαού, όταν εξάγονται σε άλλες χώρες,
τα αντίστοιχα προϊόντα  αυτών των άλλων χωρών, μπορούν να αντέξουν στον
 ανταγωνισμό των κινεζικών, αποκλειστικά και μόνον όταν: Τα προϊόντα
αυτών των χωρών παραχθούν και αυτά, με τις ίδιες κτηνώδεις συνθήκες
 εργασίας και αμοιβής σαν αυτές των κινεζικών

● Ο Κινέζος μεγαλοκαπιταλιστής Τζιαφού, πρόεδρος της COSCO και  από τα ισχυρότερα στελέχη του μεγαλοκαπιταλιστικού «Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας», εδήλωσε στην Αθήνα: Ότι με τις υπάρχουσες συμφωνίες «η Ελλάδα είναι για την Κίνα η πύλη εισόδου των εμπορευμάτων της στην Ευρώπη».

● Οι ηγέτες όλων των ελληνικών αστικών κομμάτων και των ονομαζομένων αριστερών, που –επίσημα ή διά της σιωπής τους– συμφώνησαν στην παραχώρηση του λιμανιού του Πειραιά για πύλη εισαγωγής των κινεζικών προϊόντων στην Ευρώπη και φυσικά και στην Ελλάδα, καθώς και στις κινεζικές επενδύσεις σ’ αυτήν: Όλοι αυτοί οι ηγέτες ουσιαστικά δέχθηκαν μαζί με τις συμφωνίες, και το εξής αυτονόητο που είναι και το εγκληματικότερο.
Διότι εκ των πραγμάτων και αργά ή γρήγορα, οι συνθήκες εργασίας και οι αμοιβές του εργαζόμενου ελληνικού λαού, θα κινδυνεύσουν να γίνουν παρόμοιες με τις κτηνώδεις συνθήκες εργασίας και αμοιβής του κινεζικού λαού, και με παρόμοιες στερήσεις, δυστυχία και αθλιότητα.

ΟΙ ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΗΝΑ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2019


2 Σεπτεμβρίου: 24ωρη απεργία έκαναν οι εργολαβικοί εργάτες της εταιρείας ΤΕΧΝΟΣΤΗΛ στο εσωτερικό της μεταλλουργικής βιομηχανίας ΛΑΡΚΟ (Λάρυμνα Φθιώτιδας) για το γεγονός ότι είναι απλήρωτοι δύο μήνες. Η εργοδοσία επιχείρησε να κινητοποιήσει απεργοσπαστικό μηχανισμό.

3 Σεπτεμβρίου: 4ωρη στάση εργασίας έκαναν οι τραυματιοφορείς του Εθνικού Κέντρου Άμεσης Βοήθειας (ΕΚΑΒ) λόγω των μεγάλων ελλείψεων που αντιμετωπίζει η υπηρεσία τους.

● Οι εργαζόμενοι με καθεστώς ενοικίασης (εργολαβικοί) έκαναν παράσταση διαμαρτυρίας στο υπουργείο Εργασίας στην Αθήνα ενάντια στα μέτρα της κυβέρνησης, που θέλει να τους ξαναρίξει στην κόλαση της εργοδοτικής ασυδοσίας, απαλλάσσοντας τον φυσικό εργοδότη από κάθε ευθύνη έναντί τους. Επανέλαβαν την ίδια κινητοποίηση στις 25/9.

ΔΙΕΘΝΗ ΝΕΑ


ΗΠΑ: Από τις 16 Σεπτεμβρίου, οι 49.000 εργάτες του κολοσσού της αυτοκινητοβιομηχανίας General Motors βρίσκονται σε αποφασιστικό απεργιακό αγώνα. Η σημασία αυτού του αγώνα υπερβαίνει τα όρια του συγκεκριμένου κλάδου και τα σύνορα των ΗΠΑ. Οι εργάτες παλεύουν για νέα συλλογική σύμβαση με αυξήσεις στους μισθούς, διασφάλιση των θέσεων εργασίας, μονιμοποίηση των εκτάκτων και αποκατάσταση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων τους. Η απεργία λαμβάνει χώρα σε μια περίοδο κατά την οποία η παγκόσμια αυτοκινητοβιομηχανία αντιμετωπίζει τεράστιες προκλήσεις από τη στροφή στην ηλεκτροκίνηση και θέλει να φορτώσει το κόστος της μετάβασης στους εργάτες, οι οποίοι τις τελευταίες δεκαετίες έχουν υποστεί ήδη μια σειρά από αντεργατικές «αναδιαρθρώσεις».

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ


Η πρώτη επιτυχημένη γενική απεργία έδειξε ότι υπάρχουν δυνατότητες για 
αποφασιστική αναμέτρηση με την αντεργατική πολιτική· χρειάζεται οργάνωση,
ενότητα, τόλμη, αναζωογόνηση των συνδικάτων μας, και επίσης να προτάξουμε 
τις κατάλληλες διεκδικήσεις και μορφές πάλης
Πιστή στις επιταγές του πιο αδηφάγου τμήματος της αστικής τάξης, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, μέσα από πλήθος διατάξεων που περιλαμβάνονται στο «αναπτυξιακό» πολυ-νομοσχέδιο, επαναφέρει μνημονιακά αντεργατικά μέτρα, ενώ προωθεί και νέα, που θίγουν άμεσα την ίδια την υπόσταση του οργανωμένου εργατικού κινήματος.
Βασικά χτυπάει την ισχύ των κλαδικών συμβάσεων, που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, για τους δικούς της λόγους, επανέφερε πέρυσι. Εξαιρούνται από αυτές επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα, «κοινωνικές» επιχειρήσεις κ.ά. Η επεκτασιμότητά τους υπονομεύεται, αφού ο υπουργός μπορεί να αρνηθεί την επέκταση της κλαδικής σύμβασης επικαλούμενος «λόγους ανταγωνιστικότητας». Ανοίγει τον δρόμο για εφαρμογή-εξάπλωση των τοπικών συμβάσεων (τοπικά σύμφωνα απασχόλησης), αφήνοντας απροστάτευτους τους εργαζόμενους των μικρών ή απομακρυσμένων επιχειρήσεων, όπου η εργοδοτική αυθαιρεσία είναι πιο ανεξέλεγκτη.

ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ, ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ


Η νεολαία λέει «αλλάξτε το σύστημα, όχι το κλίμα». Σε αυτή την εν δυνάμει
αντικαπιταλιστική τοποθέτηση και συνείδηση οφείλει το εργατικό κίνημα
να δώσει ολοκληρωμένη και στρατηγική έκφραση.
Το αν υφίσταται «κλιματική αλλαγή» ή όχι είναι κάτι που χρήζει επιστημονικής προσέγγισης. Το αν όμως υφίσταται οικολογική κρίση, αυτό είναι αδιαμφισβήτητο και το βιώνουμε καθημερινά. Οι κύριοι υπεύθυνοι για την περιβαλλοντική κρίση, οι πολυεθνικές εταιρείες και οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι, με το υποκριτικό τους ταλέντο, ρίχνουν κροκοδείλια δάκρυα για τις περιβαλλοντικές καταστροφές. Οδύρονται για την αποψίλωση των τροπικών δασών και την ερημοποίηση, ενώ οι ίδιοι, πριν κάποια χρόνια, θέλοντας να χαρακτηριστούν τα προϊόντα τους «πράσινα», με κίνητρο μόνο το κέρδος, «ανακάλυψαν» το βιοκαύσιμο, ένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Τεράστιες εκτάσεις που παρήγαγαν τρόφιμα παράγουν τώρα βιοκαύσιμα, με αποτέλεσμα να αυξηθούν κατακόρυφα οι τιμές των τροφίμων και εκατομμύρια άνθρωποι να εκτοπιστούν από τη γη τους!