Μετά το ’50, εξαιτίας της φτώχειας και των επιπτώσεων του εμφυλίου πολέμου, όλες οι μεγάλες πόλεις, με πρώτη και καλύτερη την Αθήνα, γέμισαν από εσωτερικούς μετανάστες.
Η Ήπειρος είναι μια από τις περιοχές που έχασαν μεγάλο μέρος του πληθυσμού τους τότε. Έτσι, και εξαιτίας αυτής της εσωτερικής μετανάστευσης στην Αθήνα και σε άλλες μεγάλες πόλεις, δημιουργήθηκαν σύλλογοι αποδήμων επονομαζόμενοι «Αδελφότητες». Οι σύλλογοι αυτοί από τη μία είχαν στόχο να απαλύνουν τον πόνο της (εσωτερικής) ξενιτιάς, να στηρίξουν όσο ήταν δυνατόν την ένταξη των εσωτερικών μεταναστών στο νέο περιβάλλον και από την άλλη δρούσαν ως συνδετικός κρίκος ανάμεσα στα χωριά και τα αστικά κέντρα, με εκδρομές και διοργάνωση μουσικών και άλλων πολιτιστικών εκδηλώσεων για τη διατήρηση της παράδοσης.

