Δεν πρέπει να χαθούν χρόνος και δυνάμεις στην εκλογική σεναριολογία ή σε αυταπάτες για «σωτήρες» μέσω της κάλπης. Θετικές πολιτικές εξελίξεις μπορούν να έρθουν μόνο με ηθική, ψυχική και αγωνιστική ανάταση που θα εκφραστεί στις γειτονιές, στους χώρους εργασίας, στο πεζοδρόμιο.
Του Γιάννη Βερούχη (1931-2010)
Η λογική μας περί ιδιοκτησίας και η λογική τους
Για μια ακόμα φορά, όμως, οι καπιταλιστές αποδεικνύονται και σ’ αυτό το ζήτημα κοινοί ψεύτες και υποκριτές, διότι οι αποχωρήσεις αυτών των κεφαλαίων είναι κάτι το ελάχιστο μπροστά στην αλματώδη αύξηση των επενδύσεων κεφαλαίων στην Ελλάδα, που μόνο μέσα στον τελευταίο χρόνο σχεδόν τριπλασιάστηκαν.
4 Μαΐου: Οι εργαζόμενοι στη χημική βιομηχανία «ΜΙΝΕΡΒΑ» στο Σχηματάρι Αττικής ξεκίνησαν 3ωρες στάσεις εργασίας ανά βάρδια που κράτησαν έως τις 7 του μήνα, απαιτώντας υπογραφή συλλογικής σύμβασης εργασίας με αυξήσεις 8% στους μισθούς, έναντι 3% που πρότεινε η εργοδοσία.
Δραματικές συνέπειες για το μέλλον της χώρας θα έχει η καθεστωτική πολύπλευρη επίθεση στο επάγγελμα του εκπαιδευτικού
Υπάρχει κίνδυνος σε λίγα χρόνια τα σχολεία να ξεμείνουν από νέους
εκπαιδευτικούς. Αυτό είναι το αποτέλεσμα της μεθοδευμένης απαξίωσης
του δημόσιου σχολείου και των εκπαιδευτικών, με απώτερο στόχο
την κατηγοριοποίηση και άμεση ή έμμεση ιδιωτικοποίηση της
δημόσιας παιδείας. Οι συνέπειες για την κοινωνία είναι δραματικές
Τα στοιχεία που δημοσιεύθηκαν στον αστικό Τύπο δείχνουν μεγάλη μείωση στις αιτήσεις εκπαιδευτικών για προσλήψεις στα δημόσια σχολεία. Σε συνδυασμό με τις συνταξιοδοτήσεις, σε λίγα χρόνια δεν θα υπάρχουν νέοι εκπαιδευτικοί για να πάνε να δουλέψουν στα σχολεία, ιδιαίτερα σε ειδικότητες που μπορούν να βρουν και άλλη εργασιακή διέξοδο (φυσικομαθηματικοί, πληροφορικάριοι, μηχανικοί κ.ά.).
Το σημερινό ελληνικό τουριστικό μοντέλο απαξιώνει μια σειρά πόρους της χώρας, από το περιβάλλον ως τους εργαζόμενους
Υπάρχουν και άλλα μοντέλα τουριστικής ανάπτυξης, πιο ήπια, πιο
βιώσιμα και πιο προσιτά στον μέσο εργαζόμενο τουρίστα. Αλλά
το κεφάλαιο και το κράτος του ενδιαφέρονται μόνο για το μέγιστο
κέρδος
Το αφήγημα της «βαριάς βιομηχανίας» του τουρισμού προβάλλεται εδώ και αρκετές δεκαετίες στη χώρα μας. Ένα αφήγημα που τροφοδοτήθηκε και υλοποιήθηκε με τις πολιτικές επιλογές των διαδοχικών ελληνικών κυβερνήσεων όλα αυτά τα χρόνια, των αστικών κομμάτων της αντιπολίτευσης, των δημοτικών και περιφερειακών αρχών και παρατάξεων, υπηρετώντας πιστά τα μεγάλα τουριστικά συμφέροντα αλλά και τις επιλογές της Ε.Ε. Ένα τουριστικό μοντέλο που στηρίχθηκε στη σταδιακή και μεθοδευμένη απαξίωση της ελληνικής βιομηχανίας και των μικρών βιοτεχνιών (με αποτέλεσμα το κλείσιμο εργοστασίων και χιλιάδων βιοτεχνιών) και στην απαξίωση της πρωτογενούς παραγωγής (γεωργία, κτηνοτροφία, αλιεία), με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την εργατική τάξη και τους Έλληνες αγρότες (ανεργία, καταστρατήγηση εργασιακών δικαιωμάτων, οικονομικά αδιέξοδα, μετανάστευση). Ένα «οικονομικό θαύμα» που συνεχίζει να στηρίζεται στην εντατικοποίηση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων στον τουρισμό, με εξαντλητικά ωράρια, των 10 και 12 ωρών ημερησίως, χωρίς ρεπό. Με χαμηλούς μισθούς και απαράδεκτους χώρους διαβίωσης. Με μέτρα προστασίας ενίοτε ανύπαρκτα.