Τι δείχνει η περίπτωση του Μακάριου Λαζαρίδη

 

Ο Λαζαρίδης δεν είναι μια τυχαία περίπτωση· 
αλλά ένα τυπικό δείγμα του καθεστώτος των «αρίστων»
 - ή καλύτερα αχρήστων.

Το φιάσκο που ακούει στο όνομα Μακάριος Λαζαρίδης ίσως στοιχίσει στην κυβέρνηση περισσότερο και από τα σκάνδαλα των υποκλοπών και του ΟΠΕΚΕΠΕ. Κι αυτό γιατί άνοιξε όλη τη βεντάλια των «αρετών» του καθεστώτος Μητσοτάκη: θράσος, υποκρισία, δολιότητα, διαφθορά, αναξιοκρατία, γκαιμπελική ψευδολογία, υποτίμηση της νοημοσύνης των πολιτών κ.λπ. κ.λπ. 

Η μία διάσταση είναι ότι αυτοί που κουνάνε το δάχτυλο για τις «χρόνιες παθογένειες» της ελληνικής κοινωνίας, που απέδωσαν το έγκλημα των Τεμπών στην έλλειψη αξιολόγησης στο δημόσιο, είναι οι ίδιοι που κοιτάζουν να δώσουν όλες τις «καρέκλες» στα «δικά τους παιδιά» – ακόμα και χωρίς το παραμικρό προσόν. Επί των ημερών αυτής της κυβέρνησης έχει πολλαπλασιαστεί ο αριθμός των μετακλητών και των κάθε λογής «συμβούλων». Αυτοί που συρρικνώνουν τις χρήσιμες δημόσιες υπηρεσίες, έχουν διορίσει όλο το ΔΑΠιταριό στις εκτός ΑΣΕΠ θέσεις, με τουλάχιστον αδιαφανείς διαδικασίες. Χώρια οι απευθείας αναθέσεις σε φιλικούς επιχειρηματίες. Όλα υποταγμένα στη μακροημέρευση του καθεστώτος, σε σημείο που υπερβαίνει οτιδήποτε έχουμε γνωρίσει τουλάχιστον στα μεταπολιτευτικά χρόνια. Δεν είναι τυχαίο ότι η Ευρωπαία εισαγγελέας, η Κοβέσι, στην περίπτωση του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν μιλάει απλώς για ρουσφέτια αλλά για εγκληματική οργάνωση. 

Υπάρχουν όμως ακόμα πολλές διαστάσεις αυτής της υπόθεσης. Όταν ήρθε στη δημοσιότητα το θέμα, ο ίδιος ο Λαζαρίδης, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και διάφορα στελέχη της κυβέρνησης, άρχισαν να μας κοροϊδεύουν κατάμουτρα. Ο Λαζαρίδης δεν δίστασε να πει ασύλληπτα ψέματα για το ψευδο-κολέγιο που του χορήγησε «πτυχίο», να επιτεθεί στους αριστερούς χαρακτηρίζοντάς τους συλλήβδην «τεμπέληδες», ακόμα και να πει ότι τον διόρισαν γιατί «είναι ωραίος». Θράσος, προκλητικότητα, μέθοδοι κουτσαβάκικες και τυπικά ακροδεξιές. Και αν δεν υπήρχε η παρέμβαση μιας σοβαρής αστής πολιτικού παλαιάς κοπής, της Ντόρας Μπακογιάννη, μπορεί η κυβέρνηση να τον κάλυπτε ακόμη. 

Η υπόθεση Λαζαρίδη, με δυο λόγια, ξεσκεπάζει την πραγματική φύση του «συστήματος Μητσοτάκη»: μια συνωμοσία των πιο αδίστακτων, αντιδραστικών, συμφεροντολογικών τύπων της χώρας για να τσακίσουν τις κατακτήσεις και τις παραδόσεις του εργαζόμενου ελληνικού λαού. Και να μετατρέψουν την Ελλάδα σε μια μαφιόζικη, άκρως ατομικιστική κοινωνία με ακροδεξιά αντανακλαστικά, διαιρεμένη σε αδίστακτους πατρίκιους και αξιολύπητους πληβείους. Μέχρι τώρα έχουν σημειώσει κάποιες επιτυχίες σε αυτή την ερεβώδη προοπτική. Αλλά δεν θα τους περάσει!

 

Πάρις Δάγλας