Ανταπόκριση από τη Μεσσηνία

 Ο πάγος που έπεσε σε όλη την κεντρική γραμμή του Μοριά (Κορινθία, Αργολίδα, Αρκαδία, Μεσσηνία) στις αρχές του Μάη κατέστρεψε πολλές καλλιέργειες που αυτή την εποχή είναι πάνω στην ανθοφορία τους, και μέσα σε αυτές πολλά αμπέλια κρασιού και σταφίδας.

Οι γεωπόνοι της περιφέρειας δεν έχουν ακόμα έρθει να ελέγξουν τη ζημιά. Όσο αργότερα γίνεται ο έλεγχος τόσο λιγότερο σωστά είναι τα συμπεράσματα. Οι αποζημιώσεις, όταν και όπως έρθουν, αργούν ένα χρόνο σχεδόν. Η παραγωγή σε μούστο και σταφίδα εφέτος κινδυνεύει να είναι από ελάχιστη έως καθόλου.

Η αιτία της ακρίβειας είναι η αύξηση των κερδών

 Δεν τα λέμε εμείς, τα λέει ο δημοσιογράφος Κ. Καλλίτσης σε άρθρο του στη συντηρητική και φιλοκυβερνητική εφημερίδα Καθημερινή στις 3 Μαΐου. Από το 2019 έως το 2024 τα εισοδήματα από κέρδη αυξήθηκαν σε σχέση με τα εισοδήματα από εργασία κατά 69,5% (συγκεκριμένα, η διαφορά αυξήθηκε από 21,3 δις ευρώ σε 36,1 δις ευρώ). Αυτή είναι η ουσία της πολιτικής του Μητσοτάκη. Και γι’ αυτό ακριβώς δεν υποχωρεί η ακρίβεια, όπως παραδέχεται ευθέως ο εν λόγω δημοσιογράφος της εν λόγω αστικής εφημερίδας: «Ο πληθωρισμός δεν είναι ούτε ένα φυσικό ούτε ένα ουδέτερο φαινόμενο. Αφενός βοηθά στην παραγωγή δημοσιονομικών

«Κοινωνική κατοικία» ή αντικοινωνική ιδιωτικοποίηση;

 Το σχέδιο της κυβέρνησης για «κοινωνική κατοικία», που έχει ξεκινήσει πειραματικά να εφαρμόζεται με 8 κτίρια σε Παιανία, Λάρισα, Πύργο και Καλαμάτα, έχει την εξής λογική: το κράτος παραχωρεί τζάμπα δημόσιες εκτάσεις ή δημόσια κτίρια που δεν χρησιμοποιούνται σε κατασκευαστικές εταιρείες. Αυτές κατασκευάζουν νέες κατοικίες και τις εκμεταλλεύονται, ενώ το κράτος κρατάει το 30% αυτών των κατοικιών ώστε να νοικιαστούν από χαμηλόμισθους κ.λπ. με προσιτό ενοίκιο και με δικαίωμα αγοράς στο μέλλον. Το σχέδιο αυτό, όμως, στα «ψιλά γράμματα» λέει ότι οι ιδιώτες μπορούν να εμπλέκονται και στις «κοινωνικές κατοικίες», δηλαδή στο 30%, ως διαχειριστές. Πρόκειται, με λίγα λόγια, για ξεκάθαρη και συνολική ιδιωτικοποίηση.

Οι εκλογές στην Κύπρο

 Οι πρόσφατες βουλευτικές εκλογές στην Κύπρο έβγαλαν σημαντικές αλλαγές του πολιτικού τοπίου. Για πρώτη φορά έμεινε εκτός βουλής η ΕΔΕΚ, το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα που είχε ιδρύσει ο Βάσος Λυσσαρίδης, ενώ και το ΔΗΚΟ, που θεωρείται το κατ’ εξοχήν μακαριακό κόμμα, πέρασε στην τέταρτη θέση, με το ακροδεξιό ΕΛΑΜ (κάποτε παράρτημα της Χρυσής Αυγής) να ανεβαίνει στην τρίτη. Στις δύο πρώτες θέσεις παρέμειναν τα δύο παραδοσιακά πιο ισχυρά κυπριακά κόμματα, ο δεξιός ΔΗΣΥ και το αριστερό ΑΚΕΛ, με το τελευταίο να σημειώνει μικρή άνοδο ύστερα από υποχώρηση πολλών χρόνων. Ένα κόμμα «κατά της διαφθοράς», το ΑΛΜΑ, και η Άμεση Δημοκρατία του ευρωβουλευτή Φειδία Παναγιώτου κέρδισαν επίσης εκπροσώπηση στο κοινοβούλιο. Το σύστημα της Κύπρου είναι προεδρικό, οπότε δεν είναι σίγουρο ότι θα γίνουν αλλαγές στη σύνθεση της κυβέρνησης. 

Οι εξελίξεις στην Τουρκία

 Σε νέο βάθεμα του αυταρχισμού του προχώρησε το καθεστώς του Ερντογάν στη γειτονική Τουρκία. Μέσω της ελεγχόμενης δικαιοσύνης ο Ερντογάν έφθασε στο σημείο να καθορίσει ο ίδιος ποιος θα είναι ο κύριος αντίπαλός του στις επόμενες εκλογές! Συγκεκριμένα, η δικαιοσύνη ακύρωσε το συνέδριο του κύριου αντιπολιτευόμενου κόμματος, του κεμαλικού CHP, που εξέλεξε ηγέτη του τον δημοφιλή Εζέλ, ως εκ τούτου ακύρωσε και την εκλογή του Εζέλ και επέβαλε ως πρόεδρο του κόμματος τον γηραιό Κιλιτσντάρογλου· ο οποίος έχει ηττηθεί πολλές φορές από τον Ερντογάν και πιθανότατα μεταβλήθηκε σε όργανό του με αντάλλαγμα να κρατήσει την ηγεσία του κόμματός του.