Η εγρήγορση ενάντια στον ολοκληρωτισμό και την εργαλειοποίηση της επιστήμης παραμένει επίκαιρη και αναγκαία
Η καταστρατήγηση βασικών δικαιωμάτων, όπως της αυτοδιάθεσης του
σώματος, της συνάθροισης, της ελεύθερης κυκλοφορίας κ.ά.,
η ουσιαστική απαγόρευση πρόσβασης των πολιτών σε δημόσιες
υπηρεσίες και τράπεζες, η υποταγή ολόξληρης της ανθρωπότητας
στα συμφέροντα των φαρμακευτικών εταιρειών: αυτά και άλλα
πολλά είναι η «κληρονομιά» του κορωνο-ολοκληρωτισμού.
Συγκλονιστική ήταν η κατάθεση που έδωσε στις 19 Μαρτίου στην εξεταστική επιτροπή της γερμανικής ομοσπονδιακής βουλής ο δόκτωρ Χέλμουτ Στερτς, πρώην επικεφαλής τοξικολόγος της εταιρείας Pfizer, αναφορικά με το εμβόλιο της εταιρείας κατά της covid-19. Μεταξύ άλλων, είπε ότι: δεν προηγήθηκαν καθόλου έρευνες για κίνδυνο καρκινογενέσεων· οι έρευνες για την επίδραση στην αναπαραγωγική ικανότητα ήταν ελλιπείς· το εμβόλιο αυτό δεν έπρεπε να πάρει άδεια κυκλοφορίας· η έγκριση δόθηκε για καθαρότερη ουσία, αλλά λόγω κόστους χρησιμοποιήθηκε στη μαζική παραγωγή πιο επικίνδυνη ουσία·
το εμβόλιο δεν μείωσε αλλά αύξησε τους θανάτους και συνεπώς η σχέση οφέλους-ζημίας είναι αρνητική· οι δηλούμενοι θάνατοι που συσχετίζονται με πιθανή αιτία το εμβόλιο είναι μόλις το ένα τριακοστό από τους πραγματικά ύποπτους θανάτους, άρα στην πραγματικότητα έχουμε θρηνήσει εκατομμύρια θύματα από το εμβόλιο.Παράλληλα, με απόφαση που εξέδωσε εντός του 2025 το Τριμελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών έκρινε ότι το εμβόλιο της AstraZeneca κατά της covid-19 προκάλεσε θρομβώσεις και ήταν η βασική αιτία θανάτου μιας γυναίκας 61 ετών από ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο. Επίσης, αναγνώρισε την ευθύνη του ελληνικού δημοσίου για την κυκλοφορία του εμβολίου στην αγορά και επιβεβαίωσε ότι οι αρμόδιες αρχές δεν προειδοποίησαν επαρκώς για τις δυνητικά θανατηφόρες παρενέργειές του. Κατόπιν αυτού, υποχρέωσε το ελληνικό δημόσιο να καταβάλει στους συγγενείς της θανούσας χρηματική ικανοποίηση ψυχικής οδύνης.
Τα δύο σοβαρότατα αυτά γεγονότα έρχονται να επιβεβαιώσουν –δυστυχώς εκ των υστέρων και με μεγάλη καθυστέρηση– ότι αυτό που ζήσαμε κατά την οδυνηρή περίοδο της «πανδημίας» δεν ήταν τίποτα περισσότερο από ένα όργιο συγκάλυψης, παραπληροφόρησης, προπαγάνδας, τρομοκρατίας και πρωτοφανούς περιστολής των ατομικών, κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων, με σκοπό την κερδοφορία μιας χούφτας φαρμακευτικών εταιρειών και, κυρίως, την οριστική αφαίρεση βασικών δημοκρατικών δικαιωμάτων και την καθιέρωση ολοκληρωτικών μεθόδων άσκησης εξουσίας. Και όλα αυτά με ξεκάθαρο κίνδυνο για την υγεία και τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων που οδηγήθηκαν με την εξαπάτηση και τον καταναγκασμό σε εμβολιασμό με πειραματικά σκευάσματα.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι με πρόσχημα την «πανδημία» και όπλο την «ψηφιοποίηση» δημιουργήθηκε ένα απρόσωπο, απάνθρωπο και απροσπέλαστο σύστημα άσκησης εξουσίας, το οποίο εξακολουθεί μέχρι σήμερα να υπάρχει, αφού ουσιαστικά απαγορεύτηκε η είσοδος των πολιτών στις δημόσιες υπηρεσίες και τις τράπεζες, θεσπίστηκε το βασανιστικό σύστημα των ραντεβού, καταργήθηκε η απευθείας επαφή με τους υπαλλήλους, εντάχθηκαν όλες οι συναλλαγές σε ηλεκτρονικές «πλατφόρμες» και, εν τέλει, στο όνομα της «κοινωνικής αποστασιοποίησης» (για λόγους δήθεν «δημόσιας υγείας») και του «εκσυγχρονισμού», η πολιτική και οικονομική εξουσία της άρχουσας τάξης έκλεισε για πάντα την πόρτα κατάμουτρα στις ανάγκες και στα αιτήματα των πολιτών.
Η θεμελιώδης αιτία αυτής της εξέλιξης δεν είναι άλλη από το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα. Ηυπερσυγκέντρωση του παγκόσμιου πλούτου, της παραγωγής των βασικών αγαθών –μεταξύ αυτών και των φαρμάκων– και των νέων τεχνολογιών στα χέρια μιας χούφτας ιδιωτικών εταιρειών έχει ως αναπόφευκτη συνέπεια την καταδυνάστευση της συντριπτικής πλειονότητας της κοινωνίας.
Κατανοώντας λοιπόν όλο και περισσότερο τι ήταν αυτό που πραγματικά μας συνέβη κατά την περίοδο του κορωνοϊού, αποκαλύπτοντας με θάρρος τα αφανή εγκλήματα των φαρμακευτικών εταιρειών που όλοι ζήσαμε και ζούμε γύρω μας (παρενέργειες και θάνατοι από τα εμβόλια), απαιτώντας την επαναφορά της φυσικής συναλλαγής του πολίτη με όλες τις δημόσιες και ιδιωτικές υπηρεσίες (τράπεζες κ.λπ.) και επιδιώκοντας την κατάργηση σειράς αντιδραστικών πρακτικών που έχουν παραμείνει από τότε, θα πρέπει να πάρουμε πίσω όλα όσα μας αφαιρέθηκαν κατά την περίοδο αυτή.
Και φυσικά, δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να επιτρέψουμε να στηθεί για μια ακόμα φορά πάνω στις πλάτες μας ένα παρόμοιο παιχνίδι.
Βασίλης Παπανικολάου
