Στην ακί του στοχάστρου ΒΟΛΗ ΚΑΤΑ ΒΟΛΗ

 Του Γιάννη Βερούχη (1931-2010)

1) Γιώργος Βιτσώρης

● Ο Γιώργος Βιτσώρης ήταν ο ηγέτης των Ελλήνων Τροτσκιστών. Αυτή ήταν η γνώμη και του Τρότσκυ και των μαχητών οπαδών του στην Ελλάδα.

▬ Σήμερα ο Βιτσώρης βρίσκεται στους αγνοούμενους της ιστορίας. Δεν πειράζει. Η καταγραφή της αγωνιστικής ιστορίας μας είναι μέσα στα καθήκοντα του σπέρματος της επαναστατικής ηγεσίας. Και τις διηγήσεις των παλαιών αγωνιστών τις ξέρουμε… αρκετά καλά…

▬ Ο Βιτσώρης ήταν διανοούμενος και καλλιτέχνης (μεγάλος θεατρικός δραματικός ηθοποιός). Ήταν όμως εντελώς απαλλαγμένος από οποιαδήποτε επιρροή αυτού του κοινωνικού στρώματος, διότι διέθετε μια βαθιά προλεταριακή ψυχοσύνθεση.

Στην ακί του στοχάστρου ΒΟΛΗ ΚΑΤΑ ΒΟΛΗ

 Του Γιάννη Βερούχη (1931-2010)

 

Η λογική μας περί ιδιοκτησίας και η λογική τους

  

● Με αφορμή την μεταφορά κεφαλαίων της «GOOD YEAR» και τον εκβιασμό του Κόκκαλη για την μεταφορά της «Ιντρακόμ» στη Ρουμανία, σύσσωμη η αστική τάξη ξεφωνίζει ομαδικά, περί του εθνικού κινδύνου της αποβιομηχάνισης κλπ κλπ. Και «αγανακτισμένη» ζητάει, βάσει των «ιερών αρχών του κόστους παραγωγής», φθηνότερα μεροκάματα, νέες φοροαπαλλαγές και νέα δικαιώματα λεηλασίας του δημόσιου τομέα.

Για μια ακόμα φορά, όμως, οι καπιταλιστές αποδεικνύονται και σ’ αυτό το ζήτημα κοινοί ψεύτες και υποκριτές, διότι οι αποχωρήσεις αυτών των κεφαλαίων είναι κάτι το ελάχιστο μπροστά στην αλματώδη αύξηση των επενδύσεων  κεφαλαίων στην Ελλάδα, που μόνο μέσα στον τελευταίο χρόνο σχεδόν τριπλασιάστηκαν.

Στην ακί του στοχάστρου ΒΟΛΗ ΚΑΤΑ ΒΟΛΗ

 1) Ο Αλέκος Παναγούλης που γνώρισα

 

 

● Η πρώτη Μαΐου, πέρα από παγκόσμια ημέρα των αγώνων και θυσιών της εργατικής τάξης, για τον ελληνικό λαό είναι και κάτι άλλο. Είναι και η επέτειος της δολοφονίας του Αλέκου Παναγούλη, που έγινε τη νύχτα της 1^ης Μαΐου του 1976.

 

▬ Ο Αλέκος είναι η κορυφαία ηρωική ατομική περίπτωση, της αντίστασης του ελληνικού λαού κατά της Χούντας.

 

▬ Για τον Αλέκο, η αρετή των αρετών ήταν η συνέπεια και το πνεύμα της τόλμης και της θυσίας, που συνοδεύουν έμπρακτα τα πιστεύω του ανθρώπου.

Στην ακί του στοχάστρου ΒΟΛΗ ΚΑΤΑ ΒΟΛΗ

 Του Γιάννη Βερούχη (1931-2010)

 

1) Νίκος και Θόδωρος Αραβαντινός

● Τον Οκτώβριο (σ.σ. του 1998) έφυγε από πάθηση της καρδιάς ο σύντροφος Θόδωρος Αραβαντινός σε ηλικία 78 ετών. Ο Θόδωρος ήταν ο δεύτερος της ωραίας γενιάς των μαρξιστών επαναστατών Αραβαντινών.

 

● Ο πρώτος ήταν ο αδελφός του, ο Νίκος Αραβαντινός. Ο σύντροφος Νίκος ήταν ο υποδειγματικός κομμουνιστής επαναστάτης, δηλαδή τροτσκιστής.

Ήταν παράδειγμα κομμουνιστικής ηθικής και κομμουνιστικής αυταπάρνησης. Ήταν οργανωμένος τροτσκιστής από την εποχή του ΚΟΜΛΕΑ του Τρότσκυ, και άρχισε την δράση του από τον αγροτικό συνδικαλισμό, σαν οργανωτής των αγροτικών συλλόγων των εργατών γης της Κεφαλονιάς. Μετά η δράση του επεκτάθηκε και σε άλλους τομείς στην Αθήνα.

Στην ακί του στοχάστρου ΒΟΛΗ ΚΑΤΑ ΒΟΛΗ

 Του Γιάννη Βερούχη (1931-2010)

 

1) Οι κινεζικές εισαγωγές

Κάθε πρωί όλοι οι εργαζόμενοι του κάθε εργοστασίου της
Κίνας, σε στρατιωτική παράταξη και στάση προσοχής, 
τραγουδούν ομαδικά τον ειδικό ύμνο του εργοστασίου
με το οποίο υμνείται ονομαστικά: Ο εργοδότης του 
εργοστασίου, ο διευθυντής και το «Κομμουνιστικό» Κόμμα
της Κίνας. Κάθε απουσία θεωρείται ανταρσία και τιμωρείται
από πρόστιμο έως φυλάκιση

● Αυτές οι εισαγωγές ευθύνονται για την έως τώρα καταστροφή των μικρών βιοτεχνιών και εμπορικών επιχειρήσεων, τη γενική αποβιομηχάνιση της χώρας μας, και την καλπάζουσα αύξηση της ανεργία. Και μελλοντικά αυτές οι εισαγωγές θα γίνουν ακόμα πιο υπεύθυνες, για την επερχόμενη βαθύτατη καταστροφή της χώρας μας.

▬ Τα κινεζικά προϊόντα είναι τα φυσικά παράγωγα ενός καθεστώτος, που είναι ένα μείγμα της πλέον κτηνώδους καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και της πλέον κτηνώδους κρατικής σταλινικής βίας, υποταγής και βαρβαρότητας.

Στην ακί του στοχάστρου ΒΟΛΗ ΚΑΤΑ ΒΟΛΗ

 Του Γιάννη Βερούχη (1931-2010)

 

 

1) Τι θέλουν από εμάς

 

● «Διαρθρωτικές αλλαγές στην οικονομία» ονομάζουν οι Ευρωπαίοι καπιταλιστές τις βλαπτικές αλλαγές που θέλουν να επιβάλουν πάνω στις απολαβές των εργατών τους, για να ανταγωνιστούν αποτελεσματικότερα τους Αμερικανούς καπιταλιστές.

 

● Δηλαδή οι Ευρωπαίοι καπιταλιστές –και οι Έλληνες– θέλουν:

▬ 1) Να απαλλαχθούν από το ασφάλιστρο πάνω στο εργατικό μεροκάματο που πληρώνουν στα ασφαλιστικά ταμεία –π.χ. ΙΚΑ– για την περίθαλψη και την σύνταξη των εργατών. Γι’ αυτό θέλουν να καταργήσουν την δημόσια κοινωνική ασφάλιση, και αυτή να γίνει ιδιωτική υπόθεση των εργατών.

Στην ακί του στοχάστρου ΒΟΛΗ ΚΑΤΑ ΒΟΛΗ

 Του Γιάννη Βερούχη (1931-2010)

 

1) Για το κράτος και τη βία

Ο Αρχαίος Έλληνας διανοητής
Αισχύλο

● Πρόσφατα διάβασα τον αρχαίο Έλληνα δραματικό θεατρικό συγγραφέα Αισχύλο… Η σκέψη δεν είναι μόνο για τους διανοούμενους, είναι και για τους εργάτες…

 

● Όπως όλοι γνωρίζουμε, ένα από τα βασικότερα στοιχεία της θεωρίας των μέγιστων φιλοσόφων-κοινωνιολόγων Μαρξ και Ένγκελς, είναι ο τεράστιος ρόλος στην ανθρώπινη κοινωνία του κράτους και της βίας.

Κατ’ αυτήν τη θεωρία, από την εποχή που η ανθρώπινη κοινωνία χωρίστηκε σε τάξεις, το κράτος έγινε η δύναμη με την οποία διαμέσου της βίας, η εκμεταλλεύτρια κοινωνική τάξη επέβαλε τη θέλησή της πάνω στην υποταγμένη εκμεταλλευόμενη τάξη.

Στην ακί του στοχάστρου ΒΟΛΗ ΚΑΤΑ ΒΟΛΗ

                                                                                         Του Γιάννη Βερούχη (1931-2010)

 

1) Οι συμφωνίες με την Κίνα

 

Τα κινεζικά προϊόντα που είναι πάμφθηνα λόγω των κτηνωδών
συνθηκών εργασίας και αμοιβών του κινεζικού λαού, όταν 
εξάγονται σε άλλες χώρες, τα αντίστοιχα προϊόντα αυτών των 
άλλων χωρών, μπορούν να αντέξουν στον ανταγωνισμό των
κινεζικών, αποκλειστικά και μόνον όταν: Τα προϊόντα
αυτών των χωρών παραχθούν και αυτά, με τις ίδιες κτηνώδεις
συνθήκες εργασίας και αμοιβής σαν αυτές των κινεζικών.

● Ο Κινέζος μεγαλοκαπιταλιστής Τζιαφού, πρόεδρος της COSCO και  από τα ισχυρότερα στελέχη του μεγαλοκαπιταλιστικού «Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας», εδήλωσε στην Αθήνα: Ότι με τις υπάρχουσες συμφωνίες «η Ελλάδα είναι για την Κίνα η πύλη εισόδου των εμπορευμάτων της στην Ευρώπη».

Στην ακί του στοχάστρου ΒΟΛΗ ΚΑΤΑ ΒΟΛΗ

 Του Γιάννη Βερούχη (1931-2010)

 

1) Η ηθική κρίση της κοινωνίας

 

● Η βαθιά παρακμή του θνησιγενούς καπιταλιστικού συστήματος έχει επιφέρει μια βαθιά ηθική κρίση σε ολόκληρη την καπιταλιστική κοινωνία. Αυτό φαίνεται καθαρά στην κοινωνική ορολογία.

Άλλοτε ο όρος «συμφεροντολόγος» εσήμαινε τον άνθρωπο που πάνω απ’ οτιδήποτε έβαζε το ατομικά του συμφέρον, και ήταν μια λέξη γενικά προσβλητική, και για πάρα πολλούς υβριστική.

Η πορεία όμως της ηθικής κατάπτωσης της αστικής κοινωνίας, έφτασε σε ένα τέτοιο σημείο, που αυτοί που εδικαιούντο να χρησιμοποιήσουν αυτήν τη λέξη, αρχικά ισοψηφούσαν, και μετέπειτα έγιναν λιγότεροι από αυτούς στους οποίους έπρεπε να την απευθύνουν.

Και τότε το περιεχόμενο της λέξης από καταδικαστέο έγινε αποδεκτό από ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας, οπότε και σταμάτησε η χρήση της λέξης «συμφεροντολόγος» και ξεχάστηκε το περιεχόμενό της.

Στην ακί του στοχάστρου ΒΟΛΗ ΚΑΤΑ ΒΟΛΗ

 Του Γιάννη Βερούχη (1931-2010)

 

 

1) Ο Κομμουνιστής Τροτσκιστής Λάζαρος Τουρνόπουλος

 

Ο σύντροφος 
Λάζαρος Τουρνόπουλος

● Ο σύντροφος Λάζαρος Τουρνόπουλος ήταν η πιο ηθική φυσιογνωμία, και το πιο αφοσιωμένο άτομο στην υπόθεση της σοσιαλιστικής επανάστασης στην Ελλάδα, που γνώρισα κατά την συμμετοχή μου μέσα στο εργατικό κίνημα.

 

▬ Ο εργάτης Λάζαρος Τουρνόπουλος ανήκε στην γενεά που διαπαιδαγωγήθηκε κάτω από την ηθική και ανθρωπιστική ακτινοβολία της Ρωσικής προλεταριακής επανάστασης του 1917.

 

▬ Ο Λάζαρος ήταν άτομο με πλούσιο συναισθηματικό κόσμο, όπως όλοι οι πραγματικοί μαρξιστές επαναστάτες που έχω γνωρίσει.

 

▬ Γεννήθηκε στη Μικρά Ασία, από μικρό παιδί δούλεψε μούτσος στα καΐκια, και μετά υποδηματεργάτης.

 

▬ Τα πρώτα μαρξιστικά μαθήματά του τα πήρε στην Κομμουνιστική επαναστατική οργάνωση «Αρχείο του Μαρξισμού» που οργανώθηκε σ’ αυτήν την δεκαετία του 1920, και μετά συμπλήρωσε τη μόρφωσή του δίπλα στον σύντροφο Παντελή Πουλιόπουλο μέσα στις φυλακές της Ακροναυπλίας.

 

▬ Στις φυλακές και εξορίες έζησε από το 1934 έως το 1942. Αρχικά στις φυλακές του Γιεντί-Κουλέ της Θεσσαλονίκης, μετά εξορία στην Ανάφη, μετά στις φυλακές της Ακροναυπλίας και τέλος εξορία στη Γαύδο, όπου κατά την μεταφορά του στο στρατόπεδο συγκέντρωσης της Λάρισας το 1942, δραπέτευσε θεαματικά στον Πειραιά, και έζησε καταδιωκόμενος.

 

▬ Ήταν παλαιός συνδικαλιστής ηγέτης στη διοίκηση του σωματείου υποδηματεργατών.

 

▬ Ήταν άρρωστος με αφαιρεμένο τον ένα πνεύμονα.

 

▬ Ζούσε μόνος του. Η συντρόφισσά του είχε πεθάνει. Ζούσε σε ένα δωμάτιο στην οδό Ευριπίδου αρ. 27 2ο πάτωμα, που ήταν συγχρόνως κατοικία και εργαστήριο.

 

▬ Ο Σύντροφος Λάζαρος δεν ήταν ο τύπος του εντυπωσιακού επαναστάτη. Αλλά ήταν όμως το ηθικό θεμέλιο της οργάνωσης των Κομμουνιστών-Τροτσκιστών. Εκπροσωπούσε την υψηλότερη έκφραση της κομμουνιστικής ηθικής, και ήταν το υπόδειγμα της αυταπάρνησης και της θυσίας για την υπόθεσή μας.

 

▬ Ο Σύντροφος Λάζαρος δεν ήταν ο τύπος των «θεωρητικών εκφράσεων» αλλά ήταν ο επαναστάτης-εργάτης ο οπλισμένος με το εκπληκτικότερο πολιτικό ταξικό ένστικτο που μπορεί να διανοηθεί άνθρωπος. Απόδειξη γι’ αυτό είναι, ότι ήταν ο μόνος που πριν από πολλά χρόνια είχε προβλέψει επακριβώς, ποιοι θα έφευγαν και ποιοι θα έμειναν στις επαναστατικές ιδέες…

 

▬ Με τον Λάζαρο γνωριστήκαμε στην τροτσκιστική οργάνωση (ΚΔΚΕ) «Κομμουνιστικό Διεθνιστικό Κόμμα Ελλάδας» και παρ’ όλο ότι μας χώριζε μια πολύ μεγάλη φυσική και κομματική ηλικία, αναπτύχθηκε κατά την συνεργασία μας, μια βαθιά αμοιβαία αλληλοεκτίμηση και μια προσωπική φιλία. 

▬ Στη στρατιωτική δικτατορία του 1967 (την Χούντα), που οι Έλληνες Τροτσκιστές ίδρυσαν την μεγαλύτερη και ισχυρότερη αντιστασιακή οργάνωση (ΔΕΑ) «Δημοκρατικές Επιτροπές Αντίστασης», ο Λάζαρος ήταν ένας από τους βασικότερους συνεργάτες μου, σε θέματα πολιτικής τακτικής και παραπλάνησης της αστυνομίας.

 

▬ Τον επίλεκτο σύντροφο Λάζαρο τον είδα για τελευταία φορά, στο τέλος του Αυγούστου του 1967.

Το 1974 που έπεσε η δικτατορία, μόλις επέστρεψα νόμιμα από την εξορία της Γερμανίας αναζήτησα αμέσως τον Λάζαρο. Δεν τον πρόλαβα. Είχε πεθάνει από ανίατη ασθένεια –όρθιος στρατευμένος Κομμουνιστής-Τροτσκιστής Επαναστάτης– στα τέλη Φεβρουαρίου του 1973.

 

▬ Κάθε φορά που περνάω από το κτίριο της οδού Ευριπίδου 27, θυμάμαι πάντα τον Λάζαρο και σταματάω για λίγο. Στέκομαι απέναντι από την κεντρική πόρτα και κοιτάω ψηλά στο μπαλκόνι… Όταν η γλάστρα με το βασιλικό ήταν στο περβάζι το παραθύρου, σήμαινε ότι το δωμάτιο ήταν «καθαρό» και μπορούσα ν’ ανέβω…

 

Γράφτηκε τον Δεκέμβριο του 2002

 

 

2) Εμείς οι εργάτες

 

● Σήμερα να πούμε για το τι χρειαζόμαστε και από πού ν’ αρχίσουμε.

 

▬ Πρώτον: Για να πάψουμε εμείς οι εργάτες και η εργατική τάξη μας να είμαστε οι σύγχρονοι δούλοι του κεφαλαίο, πρέπει να αφυπνιστούμε και να θέλουμε να παλέψουμε για ν’ αλλάξουμε το κοινωνικό σύστημα, και επίσης να διαθέτουμε μια ηγεσία: Δηλαδή ένα επαναστατικό κόμμα.

Σήμερα απέχουμε πολύ από το να είμαστε αφυπνισμένοι, και η ηγεσία δεν έχει ακόμα συγκροτηθεί. Θα γίνουν όμως κι αυτά.

 

▬ Δεύτερον: Για να μπορέσουμε όμως να υπερασπιστούμε την πικρή ζωή μας έστω και σαν δούλοι του κεφαλαίου, πρέπει να διαθέτουμε εργατικά σωματεία.

Τα σωματεία είναι για να είμαστε ενωμένοι και να μπορούμε να παλεύουμε όλοι μαζί για τα συμφέροντά μας.

Αυτό όμως δεν το ξέρουμε μόνο εμείς αλλά το ξέρουν και οι εκμεταλλευτές δουλοκτήτες μας, που έχουν φροντίσει να κρατάνε αυτοί τα σωματεία μας, διαμέσου διεφθαρμένων πολιτικών κομμάτων –με διάφορες απατηλές ταμπέλες– που είναι πολιτικά στην υπηρεσία τους.

Τα σωματεία όμως ανήκουν δικαιωματικά σε μας, και πρέπει εμείς οι εργάτες να πάμε στα σωματεία μας και να τους τα πάρουμε: Χωρίς φυσικά να τους προειδοποιήσουμε για τους σκοπούς μας…

 

▬ Τρίτον: Παράλληλα όμως, πιάνουμε το νερό από την πηγή του. Και οργανωνόμαστε στους τόπους εργασίας, σε εργατικές ομάδες ή εργατικές επιτροπές μέσα στο στόμα του δράκου: Γι’ αυτό και αυτές είναι απόλυτα μυστικές.

Συγκροτούμε μια επιτροπή από τους πιο έμπιστους, σοβαρούς, σκεπτόμενους, ηθικού, και ψύχραιμους συναδέλφους μας, και διευρύνουμε τις σχέσεις μας μέσα σε όλο το προσωπικό.

Και όπως συνήθως ο εργοδότης, περνάει τα σχέδιά του διαμέσου του αφανούς δικτύου των ανθρώπων του, των «αθώων» συζητήσεων της διοικητικής ιεραρχίας του και των ευνοουμένων του και των ρουφιάνων του:  Έτσι και η εργατική επιτροπή περνάει τα δικά της σχέδια διαμέσου του δικού της αφανούς δικτύου της. Το σταδιακό ανέβασμα των ειδικών μορφών της πάλης, όπως και της «βουβής» επιρροής της επιτροπής μέσα στο προσωπικό, εντάσσεται σε μια φυσική πορεία, όπου η παραπλάνηση και ο αιφνιδιασμός του αντιπάλου είναι βασικά στοιχεία της τακτικής. 

Με τις εργατικές επιτροπές θα διευκολυνθεί και το πέρασμα εργατικών σωματείων σε τίμια εργατικά χέρια.Αλλά ιδιαίτερα οι επιτροπές είναι μια μορφή οργάνωσης μέσα στο ίδιο το σώμα  της εργατικής τάξης, κατά την φάση της αποδιοργάνωσης, της ατομικοποίησης, και της τρομοκρατίας και του φόβου, μέσα στους χώρους εργασίας.

 

Γράφτηκε τον Ιανουάριο του 2008

 

3) Ένα εργαλείο για αγωνιστές επαναστάτες

 

 

Το μικρό αυτό βιβλίο με τη φοβερή δύναμη, ήταν η πυξίδα του μεγάλου απεργιακού αγώνα με τον οποίο, το 1977 η ελληνική εργατική τάξη κατάκτησε για πρώτη φορά τη μείωση των ωρών εργασίας με το πενθήμερο σαραντάωρο, και τον τιμαριθμικό μισθό. Η επιθετική αιχμή της εργατικής τάξης το 1977, ήταν η τρίμηνη συνεχής απεργία 2.500 λιθογράφων εργατών. 

Παρουσιάζουμε την επανέκδοση του βιβλίου του 2002.

 

Γράφτηκε τον Φεβρουάριο του 2009

 

 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΞΗΣ

 

Συνεχίζουμε, με αναδημοσίευση παλιών κομματιών (που διατηρούν όλη την επικαιρότητα και την πολιτική σημασία), τη σπουδαία αυτή στήλη, που έγραφε ο αλησμόνητος σύντροφος, δάσκαλος και ηγέτης Γιάννης Βερούχης.

 

Στην ακί του στοχάστρου ΒΟΛΗ ΚΑΤΑ ΒΟΛΗ

 Του Γιάννη Βερούχη (1931-2010)

 

1)    Η κτηνωδία του καπιταλισμού

 

 

● «Αυξημένα κέρδη κατά 60% εξασφαλίζουν φέτος οι 20 μεγαλύτερες επιχειρήσεις της χώρας».

Αυτό δεν το λέμε εμείς. Αυτό το γράφει η εγκυρότερη εφημερίδα του ντόπιου χερσαίου ελληνικού καπιταλισμού, το ΒΗΜΑ της 2 Δεκεμβρίου, σε περίοπτο θέση της 1^ης σελίδας του. Αυτοί οι μεγαλοκαπιταλιστές επιχειρηματίες με τα τεράστια κέρδη τους είναι:

Πρώτον: Είναι αυτοί που με το συνεχές ανέβασμα των τιμών, των σπιτικών λογαριασμών, και του γενικού κόστους της ζωής, μειώνουν αυτόματα και καθημερινά, τους μισθούς των εργαζομένων και τις συντάξεις των απομάχων της εργασίας.

Στην ακί του στοχάστρου ΒΟΛΗ ΚΑΤΑ ΒΟΛΗ

 Του Γιάννη Βερούχη (1931-2010)

 

1) Ο Αλέκος Παναγούλης που γνώρισα

 

 

● Η πρώτη Μαΐου, πέρα από παγκόσμια ημέρα των αγώνων και θυσιών της εργατικής τάξης, για τον ελληνικό λαό είναι και κάτι άλλο. Είναι και η επέτειος της δολοφονίας του Αλέκου Παναγούλη, που έγινε τη νύχτα της 1^ης Μαΐου του 1976.

 

▬ Ο Αλέκος είναι η κορυφαία ηρωική ατομική περίπτωση, της αντίστασης του ελληνικού λαού κατά της Χούντας.

Στην ακί του στοχάστρου ΒΟΛΗ ΚΑΤΑ ΒΟΛΗ

 Του Γιάννη Βερούχη (1931-2010)

 

 

1) Οι Άρχοντες, οι εκλεκτοί του Θεού

 

 

 

Ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίος

 

● Ο Εκπρόσωπος του θεού επί του φλοιού της γης της ανατολικής ευρωπαϊκής ηπείρου, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίος: Επέλεξε –βάσει ενός προνομίου του του βυζαντινού Μεσαίωνα– τους εκλεκτούς του θεού με τον τίτλο ΑΡΧΟΝΤΕΣ και με την προσθήκη ειδικής τιμητικής διακρίσεως, και τους οργάνωσε στην αγία αδελφότητα «Παναγία η Παμακάριστος» που συναθροίζεται στο Πατριαρχείο την Κυριακή της Σαμαρείτιδος (2 Ιουνίου).

 

▬ Ας δούμε λοιπόν τώρα, τα εις το πνεύμα της χριστιανικής φιλευσπλαχνίας, αγαθότητας και αγάπης, αφοσιωμένα τέκνα της σεβάσμιας αδελφότητας.

Στην ακί του στοχάστρου ΒΟΛΗ ΚΑΤΑ ΒΟΛΗ

Πραγματικά αδιάφθορος ανθρώπους έβγαλαν οι μεγάλες
επαναστάσεις, όπως η Γαλλική Επανάσταση, με
χαρακτηριστικότερη περίπτωση τον Ροβεσπιέρο

 ● Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είχε πανικοβληθεί από το βάθος και την έκταση της διαφθοράς του αστικού κράτους, και είχε φτιάξει τα σώματα των «αδιάφθορων»…

Τώρα διαβάζουμε στο «ΒΗΜΑ» στις 21 Σεπτεμβρίου 2002 με τίτλο «ΣΥΣΤΗΝΕΤΑΙ ΣΩΜΑ ΥΠΕΡ-ΑΔΙΑΦΘΟΡΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΕΛΕΓΧΕΙ τους ΑΔΙΑΦΘΟΡΟΥΣ!» και που συνεχίζει: «Ένα ειδικό σώμα ελέγχου συστήνει η κυβέρνηση με στόχο να πατάξει τη διαφθορά στον δημόσιο τομέα, που έχει προσλάβει ευρείες διαστάσεις, και να ασκεί κυρίως έλεγχο στους ήδη υπάρχοντες ελεγκτικούς μηχανισμούς, στους οποίους διαπιστώνονται κρούσματα χρηματισμού των μελών του».

Και στη συνέχεια διαβάζουμε ότι ο νέος υπερ-αδιάφθορος επιθεωρητής θα επιλέγεται… ακούστε να γελάσετε.. από το «αδιάφθορο» υπουργικό συμβούλιο…! Και αυτός ο υπερ-αδιάφθορος επιθεωρητής με 24 άλλους «υπερ-αδιάφθορους» θα ελέγχει τους «αδιάφθορους» «της οικονομικής επιθεώρησης» του «Σώματος ελεγκτών-επιθεωρητών δημόσιας διοίκησης» του «ΣΔΟΕ» κ.λπ. κ.λπ.

 

Στην ακί του στοχάστρου ΒΟΛΗ ΚΑΤΑ ΒΟΛΗ

Του Γιάννη Βερούχη (1931-2010)

 

 

1) Ο κυνισμός σε όλο του το μεγαλείο

 

Λουκάς Παπαδήμος

● Θέλετε μια γεύση της νέας «στροφής» στην κοινωνική πολιτική του Σημίτη; Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας Λ. Παπαδήμος, ο διορισμένος σ’ αυτή τη θέση από τον ίδιο τον Σημίτη, γράφει στις 17 Μαρτίου 2001 στην επίσημη έκθεσή του, με θρασύτητα και κυνισμό: «Χρειάζεται πολλή δουλειά, μικρές εργατικές αμοιβές, και γενικά θυσίες της παρούσας γενιάς».

 

Γράφτηκε τον Απρίλιο του 2001

 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΞΗΣ: Έντεκα χρόνια μετά, αυτό το υποκείμενο διορίστηκε πρωθυπουργός από τους ντόπιους και ξένους τραπεζίτες, για να εφαρμόσει αυτά ακριβώς που έλεγε από τότε!

 

 

Στην ακί του στοχάστρου ΒΟΛΗ ΚΑΤΑ ΒΟΛΗ

 Του Γιάννη Βερούχη (1931-2010)

 

 

1) Μια συνωμοσία πολιτική παραπλάνησης

 

 

Το βασικό καθοδηγητικό καπιταλιστικό έντυπο «Δελτίο του ΣΕΒ»

 

● Ο ΣΕΒ (Σύνδεσμος Ελληνικών Βιομηχανιών) είναι το όργανο της εκπροσώπησης των συμφερόντων του βιομηχανικού κεφαλαίου, που είναι το πιο ταξικά δυναμικό και συνειδητοποιημένο κεφάλαιο της ελληνικής αστικής τάξης. Ο ΣΕΒ εμφανίζεται σαν μια συνδικαλιστική οργάνωση, ενώ στην πραγματικότητα είναι ένα (αφανές) πολιτικό καθοδηγητικό επιτελείο του ελληνικού καπιταλισμού. 

 

Στην ακί του στοχάστρου ΒΟΛΗ ΚΑΤΑ ΒΟΛΗ

 Του Γιάννη Βερούχη (1931-2010)

 

1) Περί του ύπνου και της αφύπνισης των λαών

 

● Καλά θα κάνουμε να βλέπουμε τους λαούς –και τον ελληνικό– όχι όπως εμείς θέλουμε να είναι, αλλά όπως αυτοί είναι. Ο ύπνος των λαών βαστάει πολύ και μετριέται με αρκετά χρόνια, και η αφύπνιση τους βαστάει πολύ λίγο και μετριέται με εβδομάδες. Γι’ αυτό και για τους μαρξιστές επαναστάτες, το κλειδί του ζητήματος βρίσκεται στην πολιτική προετοιμασία της οργανωμένης πρωτοπορίας, της μόνης επαναστατικής τάξης (δηλαδή της εργατική τάξης).

Στην ακί του στοχάστρου ΒΟΛΗ ΚΑΤΑ ΒΟΛΗ

 Του Γιάννη Βερούχη (1931-2010)

 

1) Πώς βλέπουμε τον κόσμο

 

● Για μας τους Μαρξιστές, οι βασικότεροι γενικοί όροι για την μετάβαση μιας χώρας από τον καπιταλισμό στον σοσιαλισμό, είναι δύο.

▬ Πρώτον: Είναι το μέγεθος του προλεταριάτου της χώρας και η ταξική του ιστορία και η ταξική του διαπαιδαγώγηση.

▬ Και δεύτερον: Είναι η οικονομική δύναμη της χώρας, η πολιτική και πολιτιστική της στάθμη, και η πολιτική και κοινωνική ιστορία της.

▬ Ο πρώτος όρος, είναι για την κατάληψη της εξουσίας. Δηλαδή να μπορεί αυτό το προλεταριάτο να καταλάβει την εξουσία, και να μπορεί να την κρατήσει.

Στην ακί του στοχάστρου ΒΟΛΗ ΚΑΤΑ ΒΟΛΗ

Του Γιάννη Βερούχη (1931-2010)

 

1) Και πάλι για το ποιοι είμαστε

 

Κάρολος Μαρξ,
ο γενάρχης της ιδεολογίας μας

 

● Είμαστε μαχητές της “Κομμουνιστικής Τροτσκιστικής Ένωσής μας” που είναι το σπέρμα της επαναστατικής ηγεσίας των εκμεταλλευομένων και καταπιεζομένων του κεφαλαίου, για την κοινωνική επανάσταση που θ’ αλλάξει τον κόσμο.

 

▬ Ο σκοπός μας είναι η κομμουνιστική κοινωνία της πλήρους ισότητας αδελφότητας και δικαιοσύνης των ανθρώπων, και γι’ αυτό ακριβώς το λόγο, και πρώτα απ’ όλα και πάνω απ’ όλα είμαστε κομμουνιστές.

Στην ακί του στοχάστρου ΒΟΛΗ ΚΑΤΑ ΒΟΛΗ

 Του Γιάννη Βερούχη (1931-2010)

 

1) Δεν φτάνει να μιλάμε σωστά

● Δεν φτάνει να παίρνουμε σωστές πολιτικές αποφάσεις, και να κάνουμε σωστές πολιτικές προβλέψεις. Δεν φτάνει να έχουμε δίκιο. Πρέπει να έχουμε και την αναγκαία οργανωτική δύναμη για να αποδεικνύουμε άμεσα στην πράξη, την ορθότητα των ιδεών μας και των αποφάσεών μας.

● Την εποχή της ληστείας του χρηματιστηρίου ήμασταν οι μόνοι οι οποίοι και αντιληφθήκαμε και τολμήσαμε να πούμε την αλήθεια. Αλλά δεν είχαμε όμως την δύναμη να την επιβάλουμε. Γιατί η προειδοποίηση των θυμάτων αυτής της ληστείας, απαιτούσε πολλές και αλλεπάλληλες ενημερωτικές συγκεντρώσεις σε δημόσιους χώρους, και άπειρες χιλιάδες αφίσες σε όλη την Ελλάδα: Και εμείς δεν μπορούσαμε να ανταποκριθούμε, γιατί δεν είχαμε τη δύναμη να το κάνουμε.