Η προσοχή των πρωτοπόρων αγωνιστών της τάξης μας δεν πρέπει να είναι στραμμένη αποκλειστικά στην εξελισσόμενη πολιτική κατάσταση, τη λεγόμενη «επικαιρότητα», όσο σημαντική κι αν είναι αυτή. Κάτω από την επικαιρότητα υπάρχουν μια σειρά από ταξικές πραγματικότητες και κοινωνικές διεργασίες που είναι εξίσου σημαντικές· γιατί αυτές είναι που σε βάθος χρόνου διαμορφώνουν και τις προϋποθέσεις για την α ή β κεντρική πολιτική εξέλιξη. Αυτές διαμορφώνουν τον πραγματικό κοινωνικό συσχετισμό.
Έτσι πρέπει να έχουμε κατά νου ότι: τα αφεντικά μας πάνε καλά από κέρδη· την ίδια στιγμή, υπάρχει μια αυξανόμενη έλλειψη προσωπικού σε μια σειρά κλάδους, πρώτ’ απ’ όλα λόγω μη ανανέωσης του εργατικού δυναμικού (υπογεννητικότητα, φυγή των νέων στο εξωτερικό κ.λπ.). Τι σημαίνουν όλ’ αυτά; Ότι η περίοδος είναι πέρα για πέρα κατάλληλη για να διεκδικήσουμε: αυξήσεις, καλύτερες συνθήκες εργασίας, ακόμα και θεσμικά ζητήματα.
Μπορούμε να διεκδικήσουμε και ατομικά, ο καθένας ανάλογα του τι ισχύει στη δουλειά του· αλλά τα κέρδη μας θα είναι και μεγαλύτερα και πιο σίγουρα αν μάθουμε να διεκδικούμε συλλογικά, από κοινού με τους συναδέλφους μας. Άρα να πάμε στα σωματεία μας, να συμβάλουμε και εμείς αυτά να ενεργοποιηθούν, να παροτρύνουμε και άλλους στη δουλειά μας. Και γενικά να μάθουμε να πουλάμε ακριβά την –πολύ υποτιμημένη εδώ και καιρό– εργασία μας.
Α.Α.
