Ο αγώνας των ναυτεργατών στη Ραφήνα

 

Παρά την τρομοκρατία, η απεργία της ΠΕΝΕΝ
στη Ραφήνα είχε μεγάλη επιτυχία. Οι ναυτεργάτες
έδειξαν τη δύναμή τους!

Οι ναυτεργάτες των πλοίων που κάνουν τα δρομολόγια Ραφήνα-βόρειες Κυκλάδες έχουν προχωρήσει σε απεργιακές κινητοποιήσεις μέσα στο καλοκαίρι. Η άμεση αιτία είναι ότι το λιμάνι της Ραφήνας δεν έχει την υποδομή να υποδέχεται πάνω από πέντε πλοία, ενώ είναι πάνω από 7- 8 που ελλιμενίζονται τώρα το καλοκαίρι. Τα πλοία αναγκάζονται να περιμένουν έξω από το λιμάνι πολλές φορές και αυτό εγκυμονεί κινδύνους για πληρώματα και επιβάτες. Δεν είναι εμπορικά πλοία για να μπορούν να ρίχνουν άγκυρα «αρόδου», έξω από το λιμάνι δηλαδή. 

Ο Στουρνάρας και τα επαγγελματικά ταμεία

 

Οι νεοφιλελεύθερες «λύσεις» (βλέπε μνημόνια)
έχουν καταστρέψει το συνταξιοδοτικό σύστημα, και 
ο Στουρνάρας ζητάει ακόμα περισσότερες...

Ο κεντρικός τραπεζίτης της χώρας, Γιάννης Στουρνάρας, δήλωσε πρόσφατα ότι οι δημόσιες συντάξεις από μόνες τους δύσκολα θα μπορούν στο μέλλον να εξασφαλίσουν επαρκή ποσοστά αναπλήρωσης για τους εργαζόμενους και για τον λόγο αυτό η Ε.Ε. επιδιώκει να ενισχύσει τα επαγγελματικά συνταξιοδοτικά σχήματα, ώστε να λειτουργήσουν συμπληρωματικά προς το δημόσιο σύστημα. 

Κίνδυνος από το σχέδιο για «ευρωπαϊκές» εταιρείες

 

Ο πανευρωπαϊκός οργανωτής των αντεργατικών επιθέσεων, η Ευρωπαϊκή Ένωση δηλαδή, ξαναχτύπησε! Προωθεί ένα σχέδιο βάσει του οποίου μια εταιρεία θα μπορεί να επιλέγει ως έδρα οποιαδήποτε χώρα μέλος της ΕΕ θέλει, και μάλιστα με ταχύρρυθμη διαδικασία, ανεξάρτητα από τη χώρα ή τις χώρες στις οποίες έχει δραστηριότητες. Αυτό πρακτικά θα της επιτρέπει να επιλέγει το κατώτερο «πακέτο» μισθών και εργασιακών δικαιωμάτων που υπάρχει ανάμεσα στις χώρες μέλη της Ε.Ε. Έτσι αυτή η «ευρωπαϊκή» εταιρεία θα μπορεί να παρακάμπτει εθνικές νομοθεσίες και ειδικότερα εργασιακή και συνδικαλιστική νομοθεσία, νομοθεσία για θέματα ασφάλειας και υγιεινής, περιβαλλοντική νομοθεσία κ.ο.κ. Στο σχέδιο αυτό δεν υπάρχει καμιά δέσμευση για συλλογικές συμβάσεις, συνδικαλιστικά δικαιώματα κ.λπ. 

ΜΕΘΟΔΕΥΜΕΝΗ ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ

 Δραματικές συνέπειες για το μέλλον της χώρας θα έχει η καθεστωτική πολύπλευρη επίθεση στο επάγγελμα του εκπαιδευτικού

 

Υπάρχει κίνδυνος σε λίγα χρόνια τα σχολεία να ξεμείνουν από νέους
εκπαιδευτικούς. Αυτό είναι το αποτέλεσμα της μεθοδευμένης απαξίωσης
του δημόσιου σχολείου και των εκπαιδευτικών, με απώτερο στόχο
την κατηγοριοποίηση και άμεση ή έμμεση ιδιωτικοποίηση της 
δημόσιας παιδείας. Οι συνέπειες για την κοινωνία είναι δραματικές

Τα στοιχεία που δημοσιεύθηκαν στον αστικό Τύπο δείχνουν μεγάλη μείωση στις αιτήσεις εκπαιδευτικών για προσλήψεις στα δημόσια σχολεία. Σε συνδυασμό με τις συνταξιοδοτήσεις, σε λίγα χρόνια δεν θα υπάρχουν νέοι εκπαιδευτικοί για να πάνε να δουλέψουν στα σχολεία, ιδιαίτερα σε ειδικότητες που μπορούν να βρουν και άλλη εργασιακή διέξοδο (φυσικομαθηματικοί, πληροφορικάριοι, μηχανικοί κ.ά.).

Το νέο, άθλιο καθεστώς για τα επιδόματα ανεργίας

 

Από πρόσφατη συγκέντρωση των εκπαιδευτικών
σωματείων για το επίδομα ανεργίας μπροστά 
στο Υπουργείο Εργασίας

Σύμφωνα με το νέο καθεστώς για το επίδομα ανεργίας που ξεκίνησε να εφαρμόζεται από πέρσι, για να καταβληθεί το επίδομα ανεργίας θα πρέπει οι ημέρες ασφάλισης να είναι 175 τους τελευταίους 14 μήνες πριν την απόλυση –χωρίς να υπολογίζονται οι τελευταίοι δύο μήνες–, αριθμός πολύ μεγαλύτερος από τις 125 ημέρες που ίσχυε πριν. Το μέτρο αυτό έχει αρχίσει να δημιουργεί ήδη τεράστιο πρόβλημα ειδικά στους εκπαιδευτικούς της ιδιωτικής εκπαίδευσης, με τις συνεχείς απλήρωτες ώρες, αλλά και στους αναπληρωτές των δημόσιων σχολείων, πολλοί από τους οποίους δεν καταφέρνουν να συμπληρώσουν τον απαραίτητο αριθμό ενσήμων, καθώς προσλαμβάνονται καθ’ όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς. Έτσι μένουν χωρίς επίδομα. 

Αγορά εργασίας και «έλλειψη δεξιοτήτων»

 Πρόσφατη έρευνα (της Manpower) μιλάει για μεγάλη έλλειψη εξειδικευμένων εργαζόμενων στη χώρα μας. Το βασικό στοιχείο που χρησιμοποιούν αυτές οι έρευνες είναι οι αναφορές των ίδιων των εργοδοτών και των διευθυντών τους. Όμως, το ότι ζητούν εξειδικευμένους εργαζόμενους και δεν βρίσκουν σημαίνει ότι αντικειμενικά δεν υπάρχουν; Μήπως δεν είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν ανάλογα και να εξασφαλίσουν τις κατάλληλες εργασιακές συνθήκες; 

Ονομαστικές «αυξήσεις» και πραγματική ακρίβεια

 

Η πάλη μας για ουσιαστικές αυξήσεις μισθών θα
πρέπει να συνδυάζεται με απαίτηση 
συγκεκριμένων μέτρων κατά της ακρίβειας

Η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι από την 1η Απριλίου αυξάνεται ο κατώτατος μισθός στα 920 ευρώ (μικτά) από τα 880 ευρώ (μικτά) που είναι σήμερα. Η καθαρή αύξηση είναι σχεδόν 29 ευρώ τον μήνα, δηλαδή, λιγότερο από 1 ευρώ την ημέρα! Και γι’ αυτή την κοροϊδία η κυβέρνηση θριαμβολογεί! Είναι δε τέτοιο το θράσος της που μιλάει για αύξηση 40% στον κατώτατο μισθό από το 2019, δηλαδή, από τότε που έγινε κυβέρνηση, ενώ ο πρωθυπουργός παρουσίασε αυτή την κοροϊδία ως «μέτρο στήριξης της κοινωνίας».

Να μείνουν στη δουλειά οι συμβασιούχοι ΔΥΠΑ 55-67

 Οι συμβασιούχοι εργαζόμενοι του προγράμματος «55-67» της ΔΥΠΑ (τέως ΟΑΕΔ) συνεχίζουν τον αγώνα τους για να μη βρεθούν στον δρόμο. Η σύμβασή τους έχει τελειώσει, αλλά οι εργαζόμενοι αυτοί καλύπτουν πάγιες ανάγκες και οι μόνιμοι συνάδελφοί τους λένε ότι υπάρχει τρομερή υποστελέχωση στις διάφορες υπηρεσίες όπου απασχολούνται. Το μοντέλο της ελαστικής εργασίας, με προσωρινές συμβάσεις και μετά πέταγμα στην ανεργία, δεν προσφέρει τίποτα στο δημόσιο και στους πολίτες. Το αντίθετο, είναι καταστροφικό, καθώς χάνεται και πολύτιμη εμπειρία με τους ανθρώπους αυτούς που διώχνονται. Το μόνο που εξυπηρετεί αυτή η πρακτική είναι να απαξιώνονται οι υπηρεσίες για να εκχωρηθούν κάποια στιγμή σε εργολάβους. 

Εργατικά «ατυχήματα» Οι αιτίες και το κυβερνητικό θράσος

 

Η κυβέρνηση βγάζει και γλώσσα για τα εργατικά
«ατυχήματα»-δολοφονίες, ενώ έχει διαλύσει κάθε
μηχανισμό καταγραφής και πρόληψης

Η έκρηξη στη βιομηχανία «ΒΙΟΛΑΝΤΑ» στα Τρίκαλα είναι το πλέον πολύνεκρο εργατικό «ατύχημα» των τελευταίων χρόνων. Πέντε εργάτριες, ανάμεσά τους μανάδες, τινάχτηκαν στον αέρα, προσπαθώντας να βγάλουν το μεροκάματο της επιβίωσης σε νυχτερινό ωράριο. Όλες οι γνωματεύσεις των ειδικών μιλάνε για έκρηξη λόγω κρίσιμων «παραλείψεων» ασφαλείας και έλλειψης συντήρησης των εγκαταστάσεων. Δηλαδή, εγκληματική ευθύνη του εργοδότη.

Η ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΗΜΕΝΕΣ ΕΡΓΑΤΡΙΕΣ ΤΗΣ «ΒΙΟΛΑΝΤΑ»

Βασιλική Σκαμπαρδώνη, Έλενα Κατσαρού, Σταυρούλα Μπουκοβάλα,
Αναστασία Νάσιου, Αγάπη Μπουνόβα: οι πέντε εργάτριες που
δολοφονήθηκαν στο εργοστάσιο Βιολάντα στα Τρίκαλα επειδή ο
εργοδότης τους τσιγκουνεύτηκε λίγα χιλιάρικα για μια κατάλληλη
εγκατάσταση καυσίμων. Είναι θύματα της τάξης μας και τις τιμούμε!

 Η Ημέρα της Γυναίκας, η 8η Μαρτίου, αυτή τη χρονιά για τη χώρα μας είναι μια μέρα βαρύτατου πένθους. Πέντε νέες γυναίκες, πέντε νέες μανάδες, δολοφονήθηκαν από εγκληματική «αμέλεια» του εργοδότη τους μέσα στο εργοστάσιο που δούλευαν κατά τη διάρκεια της νυχτερινής βάρδιας. Ενώ η νύχτα για τους περισσότερους από εμάς είναι η ώρα της ξεκούρασης, για αυτές τις γυναίκες ήταν η ώρα του μεροκάματου και της συνέχισης της ολοήμερης εργασίας τους για τη φροντίδα της οικογένειάς τους.

Νέος νικηφόρος απεργιακός αγώνας των ναυτεργατών

 

Οι ναυτεργάτες έδειξαν και πάλι ότι με συσπείρωση
στα σωματεία, ενότητα και τόλμη η εργατική τάξη
βγαίνει νικήτρια

Οι ναυτεργάτες (ναύτες και λοστρόμοι) της Πανελλήνιας Ένωσης Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού (ΠΕΝΕΝ) πραγματοποίησαν και δεύτερη επιτυχημένη απεργία μετά από αυτήν του καλοκαιριού στα επιβατηγά πλοία Ελλάδας-Ιταλίας.

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΜΙΣΘΟΙ ΠΕΙΝΑΣ, ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ, ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΗ

 Η συστηματική απαξίωση και στοχοποίηση του δημόσιου τομέα καταλήγει στη στέρηση ζωτικών υπηρεσιών από τον πολίτη

Η επίθεση στους εργαζόμενους του δημοσίου εντάσσεται στη διάλυση-
ιδιωτικοποίηση των δημόσιων αγαθών και το γενικότερο χτύπημα
του συνδικαλισμού και των εργασιακών δικαιωμάτων. Γι' αυτό 
εργαζόμενοι του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα πρέπει να
αντισταθούμε με ενιαίο αγωνιστικό μέτωπο, γιατί οι συνέπειες
αφορούν όλους.

 

Οι εργαζόμενοι στο δημόσιο βρίσκονται στο στόχαστρο των αστικών κυβερνήσεων ιδιαίτερα από την εποχή του Μνημονίου και μετά. Με τη σημερινή κυβέρνηση Μητσοτάκη η απαξίωσή τους, τα κάθε είδους μέτρα εναντίον τους και η συστηματική στοχοποίησή τους έχουν φτάσει στο αποκορύφωμα. 

Οι μισθοί είναι της φτώχειας. Ένας νεοδιόριστος εκπαιδευτικός ξεκινά με 776 ευρώ καθαρά τον μήνα για να φτάσει μετά από 10 χρόνια υπηρεσίας να παίρνει 1.000 περίπου ευρώ!

ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΨΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ» ΤΩΝ ΣΥΛΛΟΓΙΚΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ

 Το βασικό είναι οι εργαζόμενοι να πάνε στα σωματεία τους και να διεκδικήσουν συμβάσεις με αυξήσεις αγωνιστικά

Η συλλογική διαπραγμάτευση και η συλλογική διεκδίκηση μπορούν
να ξαναγίνουν συνείδηση στους εργαζόμενους. Το βασικό βήμα είναι
να πάμε στα σωματεία μας, να τα μαζικοποιήσουμε, να τα θέσουμε
και πάλι σε αγωνιστική κινητικότητα.

 

Η μετά βαΐων και κλάδων, πανηγυρική και με ηχηρές τυμπανοκρουσίες ανακήρυξη της «επαναφοράς» των συλλογικών συμβάσεων εργασίας (μετά από μια δεκαπενταετία μνημονιακής διάλυσης του εργατικού δικαίου στη χώρα μας), σε κοινή συνέντευξη Τύπου της υπουργού Εργασίας Κεραμέως, του ΣΕΒ, της ΓΣΕΕ και λοιπών «φτωχών συγγενών» (μικρομεσαίοι εργοδότες), πέρα από την προπαγανδιστική στόχευσή της, έχει το δίχως άλλο μία μεγάλη χρησιμότητα: Αποτελεί την αναμφισβήτητη ομολογία της κυβέρνησης και των εργοδοτών ότι οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας πρέπει να υπάρχουν και μπορούν να αποτελέσουν πολύτιμα εργαλεία στα χέρια των εργαζομένων. Η συνομολόγηση της αλήθειας αυτής δεν είναι αμελητέα, αν αναλογιστούμε ότι για τις τελευταίες γενιές εργαζομένων η έννοια της συλλογικής σύμβασης, άρα και της συλλογικής διεκδίκησης, ήταν άγνωστη.

ΗΣΑΠ Πειραιά Ένα ακόμα εργατικό «ατύχημα»-έγκλημα

 

Μόνο η αποφασιστική και οργανωμένη αντίδραση
των ίδιων των εργατών μπορεί να βάλει τέλος
στο διαρκές έγκλημα των εργατικών
«ατυχημάτων»

Το εργατικό ατύχημα στο πρώην αμαξοστάσιο του ΗΣΑΠ (Ηλεκτρικός Σιδηρόδρομος Αθηνών-Πειραιώς), που κόστισε τη ζωή σε έναν εργαζόμενο 58 ετών, ήταν ένα ακόμα τραγικό αποτέλεσμα της υποβάθμισης των δημόσιων συγκοινωνιών και της κρατικής αδιαφορίας για την ασφάλεια των εργαζομένων.

Εκπαίδευση, «αγορά» και εργατική τάξη

 

Επιτακτική αναγκαιότητα των καιρών η κοινή πάλη τάξης
και σπουδάζουσας νεολαίας

Στο προηγούμενο φύλλο μας περιγράφαμε πώς φτάσαμε από την πίεση για «περισσότερη», «αναβαθμισμένη», «διά βίου» και «συνδεδεμένη με την αγορά» εκπαίδευση σε μια κατάσταση όπου κυριαρχούν η απαξίωση των πτυχίων και η εργασιακή ανασφάλεια των πτυχιούχων. Μια κατάσταση που εμφανίζεται, έστω και με διαφορετικές ταχύτητες, σε Αμερική, Ευρώπη – και Ελλάδα. Η «σύνδεση της εκπαίδευσης με την αγορά» αποδείχθηκε σύνδεση όχι με κάποιες πραγματικές κοινωνικές ανάγκες αλλά με την κερδοσκοπία και τον παρασιτισμό που κυριαρχούν στη λεγόμενη «αγορά». Η ίδια η εκπαίδευση μετατράπηκε σε μια «αγορά»·όπου, όπως και στην υπόλοιπη «αγορά», κυκλοφορεί πολύ χρήμα αλλά προς όφελος λίγων, και επίσης εμφανίζονται κλασικά φαινόμενα «φούσκας». 

Εργασία και ανεργία των πτυχιούχων

 

Πολλές τάσεις του κυρίαρχου οικονομικού μοντέλου
και της αγοράς εργασίας οδηγούν σε απαξίωση
των πτυχίων

Στο προηγούμενο φύλλο μας γράφαμε ότι η ανεργία των πτυχιούχων στη χώρα μας παραμένει σημαντική – παρά την προπαγάνδα των τελευταίων χρόνων ότι η ενίσχυση των «δεξιοτήτων» και της εξειδίκευσης θα προσείλκυε «ποιοτικές θέσεις εργασίας». Μια πρόσφατη ανάλυση του Economist έρχεται να ρίξει νέο φως σε αυτό το φαινόμενο, που απ’ ό,τι φαίνεται είναι διεθνές.

Συμβασιούχοι ΔΥΠΑ 55-67 Κανένας εργαζόμενος δεν περισσεύει!

 

Από τη συγκέντρωση των συμβασιούχων των 
Αποκεντρωμένων Διοικήσεων μπροστά στο 
Υπουργείο Εργασίας

Στις 31 Οκτωβρίου τα σωματεία των εργαζομένων στις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις είχαν πανελλαδική ημέρα δράσης προς υπεράσπιση των συμβασιούχων συναδέλφων τους που έληξαν οι συμβάσεις τους και πετιούνται στον δρόμο. Μιλάμε βασικά για τους συμβασιούχους του προγράμματος ΔΥΠΑ 55-67, που απευθυνόταν σε αυτή την ηλικιακή ομάδα, η οποία είναι και ιδιαίτερα ευάλωτη, αφού οι εργαζόμενοι αυτών των ηλικιών καίγονται να συμπληρώσουν ένσημα για να μπορέσουν να βγουν στη σύνταξη. 

Από τη δουλειά στο νεκροταφείο μας θέλει το σύστημα

 

Όλο και περισσότεροι συνταξιούχοι αναγκάζονται
να δουλεύουν για να επιβιώσουν· και το σύστημα
απεργάζεται να γενικεύσει αυτό το καθεστώς

Οι κατευθυντήριες γραμμές για την αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης δόθηκαν με απόφαση του Συμβουλίου της Ε.Ε., που ψήφισε και η δική μας κυβέρνηση. Σε δύο κείμενα, στις 4/3/2021 και 7/5/2021, συνοπτικά καθορίζουν ότι: τουλάχιστον το 80% των ατόμων ηλικίας 16-74 ετών θα πρέπει να έχει βασικές ψηφιακές δεξιότητες, απαραίτητη προϋπόθεση για την ένταξη και συμμετοχή στην αγορά εργασίας και την κοινωνία σε μια «ψηφιακά μετασχηματισμένη» Ευρώπη. Δηλαδή, μέχρι το 2030 οι 74άρηδες πρέπει να αποκτήσουν ψηφιακές δεξιότητες προκειμένου να είναι «απασχολήσιμοι»!

Ψηφιακή κάρτα και νέα αντεργατικά μέτρα

 Η κυβέρνηση επαίρεται για την καθιέρωση της ψηφιακής κάρτας, γιατί καταγράφονται πλέον οι υπερωρίες και δεν μπορούν να μείνουν απλήρωτες. Όμως, με τα άλλα μέτρα που παίρνει, με την αύξηση ωραρίου στις 13 ώρες, με τη μείωση της ίδιας της πληρωμής των υπερωριών (προσαύξηση 40% έναντι 75% που ίσχυε), αχρηστεύει η ίδια την ψηφιακή κάρτα, θυμίζοντας την παροιμία «να σε κάψω Γιάννη να σ’ αλείψω λάδι». Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η κατάσταση στον επισιτισμό-τουρισμό, όπως καταγγέλλει η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων στον Επισιτισμό-Τουρισμό.

Έτσι… καταπολεμούν τη φτώχεια

 Όσο κι αν ακούγεται τραγική ειρωνεία, στην Ελλάδα του Μητσοτάκη υπάρχει Εθνική Στρατηγική για την Καταπολέμηση της Φτώχειας! Η εκπόνηση αυτής της «στρατηγικής» είχε τεθεί ως προϋπόθεση από την Ευρωπαϊκή Ένωση για τα κονδύλια του ΕΣΠΑ. Τη «στρατηγική» υλοποιεί  το Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, ενώ υπάρχει και ένα Δίκτυο, αποτελούμενο κυρίως από Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ), που παρακολουθεί τα σχετικά μέτρα και υποβάλλει προτάσεις.