Ονομαστικές «αυξήσεις» και πραγματική ακρίβεια

 

Η πάλη μας για ουσιαστικές αυξήσεις μισθών θα
πρέπει να συνδυάζεται με απαίτηση 
συγκεκριμένων μέτρων κατά της ακρίβειας

Η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι από την 1η Απριλίου αυξάνεται ο κατώτατος μισθός στα 920 ευρώ (μικτά) από τα 880 ευρώ (μικτά) που είναι σήμερα. Η καθαρή αύξηση είναι σχεδόν 29 ευρώ τον μήνα, δηλαδή, λιγότερο από 1 ευρώ την ημέρα! Και γι’ αυτή την κοροϊδία η κυβέρνηση θριαμβολογεί! Είναι δε τέτοιο το θράσος της που μιλάει για αύξηση 40% στον κατώτατο μισθό από το 2019, δηλαδή, από τότε που έγινε κυβέρνηση, ενώ ο πρωθυπουργός παρουσίασε αυτή την κοροϊδία ως «μέτρο στήριξης της κοινωνίας».

Η προπαγάνδα όμως αυτή της κυβέρνησης σκοντάφτει στην αδυσώπητη καθημερινή πραγματικότητα. Από το 2019 τα ενοίκια έχουν αυξηθεί τουλάχιστον κατά 50%, η ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ έχει εκτοξεύσει τους λογαριασμούς ρεύματος –που αναμένεται να αυξηθούν και άλλο λόγω του πολέμου–, τρόφιμα, θέρμανση, βενζίνη, φάρμακα κ.λπ. έχουν φτάσει σε ύψη-ρεκόρ, ενώ η λεηλασία των εισοδημάτων συνεχίζεται μέσω της φοροληστείας. Οι όποιες κυβερνητικές αυξήσεις έχουν δοθεί έχουν εξαφανιστεί κατευθείαν από την ανεξέλεγκτη ακρίβεια. Έτσι, όχι μόνο ουσιαστικές αυξήσεις δεν έχουμε δει εμείς οι εργαζόμενοι όλα αυτά τα χρόνια, αλλά η πραγματική αξία των μισθών μας έχει μειωθεί. Μάλιστα, σήμερα υπάρχει η τάση ο μέσος μισθός να προσεγγίζει πλέον τον κατώτατο, καθώς το 46,5% των εργαζομένων αμείβεται με μισθό έως 1.000 ευρώ μικτά, χωρίς σε αυτό το ποσοστό να υπολογίζονται όσοι εργάζονται με ελαστικές σχέσεις εργασίας…

Όλα αυτά τα γνωρίζει πάρα πολύ καλά η κυβέρνηση Μητσοτάκη και γι’ αυτό προσπαθεί να μας εξαπατήσει με «καθρεφτάκια για ιθαγενείς», αναφερόμενη πάντα στον ονομαστικό μισθό. Επειδή όμως η ακρίβεια, η λιτότητα και οι χαμηλοί μισθοί θέτουν ζήτημα επιβίωσης του εργαζόμενου ελληνικού λαού και δεν λύνονται με ψίχουλα και κοροϊδίες, χρειάζεται άμεσα ο δικός μας αποφασιστικός αγώνας. Πρέπει να απαιτήσουμε αυξήσεις στους μισθούς μας που να καλύπτουν το πραγματικό κόστος ζωής, σε άμεσο συνδυασμό όμως με μέτρα κατά της ακρίβειας, έτσι ώστε να σταματήσει η ανεξέλεγκτη άνοδος των τιμών να εξαφανίζει τους μισθούς μας. Αγώνας, λοιπόν, εδώ και τώρα για: γενναίες αυξήσεις με συλλογικές συμβάσεις, διατίμηση στα είδη πρώτη ανάγκης, κρατικοποίηση της ενέργειας, πλαφόν στα ενοίκια, μείωση των έμμεσων φόρων, τιμαριθμικό μεροκάματο!

 

Μ. Σάκος