Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι το επάγγελμα του φωτογράφου, και μάλιστα το κατάστημα του φωτογράφου, δεν είχε και πολύ μέλλον. Η τεχνολογική εξέλιξη έφερε τη φωτογραφία στο κάθε σπίτι. Με τη χρήση εξαιρετικών φωτογραφικών μηχανών, εκτυπωτικών μηχανημάτων υψηλής ευκρίνειας κ.λπ., πετυχαίνουμε ένα κάπως αποδεκτό αποτέλεσμα. Φυσικά, όχι όπως των φωτογράφων.
Τα φωτογραφεία της γειτονιάς απειλούνται με λουκέτο,
καθώς τους αφαίρεσαν το έργο των φωτογραφιών για
αστυνομικές ταυτότητες. Ο στόχος όμως είναι και αυτόν
τον τζίρο να τον μαζέψει κάποια μεγάλη εταιρεία...
Αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό. Το να δίνει όμως το κράτος τη χαριστική βολή σε ένα επάγγελμα είναι άλλο θέμα. Γιατί τα αστυνομικά τμήματα, που πλέον τραβάνε φωτογραφίες για τις ταυτότητες (με ένα άθλιο αισθητικό αποτέλεσμα), είναι η χαριστική βολή.
Ένας φωτογράφος είχε ένα εισόδημα, μικρό μεν αλλά πάνω κάτω σταθερό. Τώρα τα αστυνομικά τμήματα αφαιρούν και το τελευταίο μεροκαματάκι. Τι μένει πλέον στον φωτογράφο; Λίγα πράγματα. Ήδη στις γειτονιές τα ιστορικά αυτά καταστήματα κλείνουν. Κλείνουν και, όπως λένε οι… κακές γλώσσες, μια μεγάλη εταιρεία, αργά και σταθερά, ετοιμάζεται να πάρει αυτό το εισόδημα με την πληθώρα των πολυκαταστημάτων της. Σε λίγο θα πάρουν την αρμοδιότητα από τα αστυνομικά τμήματα και λένε ότι θα πηγαίνουμε στα πολλά… κόκκινα καταστήματα, όπου πλέον θα έχουν τα κατάλληλα εργαλεία και θα κοινοποιούν τις φωτογραφίες στις αστυνομικές αρχές. Τα αστυνομικά τμήματα συνεπώς είναι μια μεταβατική κατάσταση. Κάτι που θα αντικατασταθεί.
Εν τω μεταξύ, όπως είπαμε, τα φωτογραφεία χάνονται. Είναι πολύ άδικο για ένα επάγγελμα που είχε μια αισθητική αντίληψη, μια αξιοπρέπεια. Οι μεγάλες εταιρείες δεν σταματούν να θέλουν και το παραμικρό κέρδος. Θέλουν να μπαίνουμε σε πολυ-χώρους και όχι να έχουμε επαφές με παλαιού τύπου αγορές. Θέλουν να «ξαναγεννηθεί» ο ελληνικός λαός, με άλλους όρους καλύτερους για τους καπιταλιστές.
Αριστείδης Λάμπρου
