Ο πανευρωπαϊκός οργανωτής των αντεργατικών επιθέσεων, η Ευρωπαϊκή Ένωση δηλαδή, ξαναχτύπησε! Προωθεί ένα σχέδιο βάσει του οποίου μια εταιρεία θα μπορεί να επιλέγει ως έδρα οποιαδήποτε χώρα μέλος της ΕΕ θέλει, και μάλιστα με ταχύρρυθμη διαδικασία, ανεξάρτητα από τη χώρα ή τις χώρες στις οποίες έχει δραστηριότητες. Αυτό πρακτικά θα της επιτρέπει να επιλέγει το κατώτερο «πακέτο» μισθών και εργασιακών δικαιωμάτων που υπάρχει ανάμεσα στις χώρες μέλη της Ε.Ε. Έτσι αυτή η «ευρωπαϊκή» εταιρεία θα μπορεί να παρακάμπτει εθνικές νομοθεσίες και ειδικότερα εργασιακή και συνδικαλιστική νομοθεσία, νομοθεσία για θέματα ασφάλειας και υγιεινής, περιβαλλοντική νομοθεσία κ.ο.κ. Στο σχέδιο αυτό δεν υπάρχει καμιά δέσμευση για συλλογικές συμβάσεις, συνδικαλιστικά δικαιώματα κ.λπ.
Υποτίθεται ότι όλο αυτό γίνεται για να μπορέσουν οι ευρωπαϊκές εταιρείες να έχουν πρόσβαση σε μια μεγαλύτερη αγορά και έτσι να ανταγωνιστούν από καλύτερες θέσεις τις αμερικανικές και τις κινεζικές. Το μόνο που τους νοιάζει όμως είναι το μέγιστο κέρδος σε βάρος της ίδιας της ευρωπαϊκής εργατικής τάξης. Είναι όμως και ηλίθιοι, γιατί το βασικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα της Ευρώπης είναι το ανθρώπινο δυναμικό της, που με αυτά τα αγριανθρωπικά σχέδια θα απαξιωθεί και θα συρρικνωθεί ακόμα περισσότερο.
Π.Δ.
