Που αποσκοπεί η ενοποίηση των ΔΕΥΑ

 

Ιδιωτικοποίηση του νερού από την πίσω πόρτα
προωθεί η κυβέρνηση. Απαιτείται δυναμική
αντίδραση!

Με διαδικασίες-εξπρές μέσα στο καλοκαίρι και με διαβούλευση μόλις 12 ημερών, εγκρίθηκε στη Βουλή με τις ψήφους μόνο της κυβερνητικής πλειοψηφίας το νομοσχέδιο του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας για την επέκταση των αρμοδιοτήτων της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ. Συγκεκριμένα, αποφασίστηκε η υποχρεωτική συγχώνευση των Δημοτικών Επιχειρήσεων Ύδρευσης-Αποχέτευσης (ΔΕΥΑ) των Νομών Βοιωτίας, Φωκίδας και Ευβοίας με την ΕΥΔΑΠ και της ΔΕΥΑ Χαλκιδικής με την ΕΥΑΘ, ενώ το νομοσχέδιο είχε και διατάξεις για τη διαχείριση των υδάτινων πόρων της Θεσσαλίας.

Ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σταύρος Παπασταύρου, υποστήριξε ότι το σημερινό σύστημα περιλαμβάνει 735 διαφορετικούς φορείς διαχείρισης, χωρίς ενιαίο σχεδιασμό και επαρκή συντονισμό. Σημείωσε πως πολλοί φορείς δεν έχουν πρόσβαση σε χρηματοδοτήσεις, ούτε τεχνική και διοικητική επάρκεια και δεν μπορούν να ανταποκριθούν σε ζητήματα λειψυδρίας, κλιματικής αλλαγής και πεπαλαιωμένων δικτύων. Υποστήριξε πως το νομοσχέδιο προωθεί «ολοκληρωμένη εθνική στρατηγική για το νερό» και μίλησε για την ανάγκη «μεγάλων επενδύσεων». Κατ’ αρχάς, η κύρια αιτία της λειψυδρίας είναι η ανυπαρξία μιας ολοκληρωμένης πολιτικής για το νερό στους τομείς της άρδευσης, της ύδρευσης, αλλά και του τουρισμού (όπου γίνεται τεράστια σπατάλη νερού), σε συνδυασμό με την αδιέξοδη και περιβαλλοντικά καταστροφική πολιτική της διαχείρισης της προσφοράς υδάτινων πόρων. Η δε επίκληση της «κλιματικής αλλαγής» είναι προσχηματική. Δεν προκύπτει ότι αυτή είναι συνυφασμένη με την ξηρασία, αλλά, αντίθετα, με την εναλλαγή ξηρών και υγρών περιόδων.

Με τις ρυθμίσεις του υπουργείου δεν δίνονται λύσεις στα πραγματικά προβλήματα διαχείρισης του νερού: την υποστελέχωση, υποχρηματοδότηση και εκτίναξη του ενεργειακού κόστους για τους οργανισμούς ύδρευσης, αποχέτευσης και άρδευσης, τις διαρροές, τα γερασμένα δίκτυα, την υπεράντληση, την άναρχη κατανάλωση και την απουσία ολοκληρωμένου σχεδίου προστασίας, επαναχρησιμοποίησης και εξοικονόμησης υδάτινων πόρων. Αντί να ενισχυθούν και να τεθούν υπό κοινωνικό έλεγχο οι υπάρχοντες δημόσιοι και δημοτικοί φορείς, μεταφέρονται αρμοδιότητες, υποδομές, οικονομικές υποχρεώσεις και κρίσιμες αποφάσεις σε μεγαλύτερα σχήματα εταιρικού χαρακτήρα και σε ρυθμιστικούς μηχανισμούς απομακρυσμένους από τις ιδιαιτερότητες και τις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών.

Η ενοποίηση που προωθεί η κυβέρνηση αποσκοπεί στην υπαγωγή όλου του τομέα ύδρευσης και αποχέτευσης στη Ρυθμιστική Αρχή Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων (ΡΑΑΕΥ), η οποία λειτουργεί με ιδιωτικο-οικονομικά κριτήρια, και στην προσέλκυση «στρατηγικού επενδυτή». Δηλαδή, πρόκειται για μια έμμεση ιδιωτικοποίηση, που θα επιδιωχθεί να γίνει και άμεση. Γι’ αυτό και απαιτείται άμεση προετοιμασία μαζικών κινητοποιήσεων για την υπεράσπιση του δημόσιου-κοινωνικού χαρακτήρα του νερού!

 

Γιάννης Τριανταφύλλου