Εργασιακά κολαστήρια στη βιομηχανία

Τα εργοστάσια ανακύκλωσης είναι από τα 
χειρότερα εργασιακά κάτεργα, με ανύπαρκτα
μέτρα υγιεινής και ασφάλειας και συνεχή
ατυχήματα

Τα ολοένα αυξανόμενα εργατικά ατυχήματα σε βιομηχανικούς χώρους δείχνουν την κατάσταση που υπάρχει εις βάρος της ζωής των εργατών, μια κατάσταση που έχει διαμορφωθεί κάτω από την μπαγκέτα του καθεστώτος Μητσοτάκη. Δεν είναι μόνο οι αντεργατικοί νόμοι που έχουν περάσει τα σχεδόν οχτώ χρόνια της διακυβέρνησης του καθεστώτος. Είναι το πνεύμα εργοδοτικής ασυδοσίας που αποπνέει όλη η πολιτική του και έχει την αντανάκλασή του στους χώρους δουλειάς. Το τελευταίο μέτρο που πήρε η κυβέρνηση ήταν να γίνει υποχρεωτική η διαμεσολάβηση για τις εργατικές διαφορές. Που σημαίνει πρόσθετο χρήμα και χρόνο για έναν εργαζόμενο για να βρει το δίκιο του.

Ο τομέας της βιομηχανίας, παρά την ανάκαμψή του σε σχέση με την εποχή των μνημονίων, παραμένει σε χαμηλή ανάπτυξη. Το ποσοστό συμμετοχής του στο Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν (ΑΕΠ) είναι 8,7%, έναντι 14% του μέσου όρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι βιομηχανίες που έχουν γνωρίσει αυτή την ανάκαμψη είναι κυρίως τριών ειδών: των τροφίμων, της μεταλλουργίας και της ανακύκλωσης. Σε αυτές είναι που σημειώνονται τα περισσότερα εργατικά ατυχήματα, αν εξαιρέσουμε τον κλάδο των κατασκευών, που πάντα έχει υψηλή επικινδυνότητα. 

Οι βασικές αιτίες για τα εργατικά ατυχήματα σε αυτές τις βιομηχανίες είναι: τα ανύπαρκτα μέτρα ασφάλειας και υγιεινής, τα ακανόνιστα και εξαντλητικά ωράρια και η αθρόα χρήση φθηνής –κατά βάση εισαγόμενης– ανειδίκευτης εργασίας, ακόμα και σε δουλειές που απαιτούν υψηλή ειδίκευση. Μέσω των δουλεμπορικών γραφείων προσλαμβάνονται εργάτες από την Ασία χωρίς στοιχειώδεις τεχνικές γνώσεις και χρησιμοποιούνται σε ειδικευμένες εργασίες. Μια τέτοια περίπτωση είναι οι βιομηχανίες τροφίμων έξω από τα Γιάννενα, όπου εκατοντάδες τέτοιοι εργάτες ζούνε στοιβαγμένοι σε αποθήκες και πρόχειρα καταλύματα. 

Ίδια κατάσταση επικρατεί και στις βιομηχανίες ανακύκλωσης, όπου συχνά ξεσπάνε πυρκαγιές, λόγω της φύσης των εργοστασίων αυτών. Οι συνθήκες εργασίας εκεί είναι αφόρητες. Όσο για τη μεταλλουργία, πρόκειται περισσότερο για επεξεργασία ανακυκλωμένων μετάλλων, με εξίσου άθλιες συνθήκες εργασίας και υγιεινής.

Η αστική τάξη αναπαράγει και στον συρρικνωμένο βιομηχανικό τομέα τον αδίστακτο και τυχοδιωκτικό χαρακτήρα της. Πραγματική βιομηχανική ανασυγκρότηση και προστασία των συμφερόντων της εργατικής τάξης μπορεί να έρθει, πέρα από την πάλη των σωματείων στους χώρους δουλειάς, μόνο με την ανατροπή του κυρίαρχου μοντέλου οικονομίας. Και αυτή είναι υπόθεση της συνολικής πολιτικής πάλης του ελληνικού λαού. 

 

Σ. Κρόκος