Όχι πανηγυρισμοί για τα hedge funds

 

Αυτός ο τζόγος είναι πιο τίμιος από τα hedge funds,
 και μάλλον αφήνει και περισσότερα στην εθνική
οικονομία

Η κυβέρνηση πανηγυρίζει για το γεγονός ότι ένα μεγάλο διεθνές hedge fund (Rokos Capital Management) αποφάσισε να μεταφέρει τη φορολογική του έδρα στην Ελλάδα και άλλα δύο (Verition και Millennium) πρόκειται να ανοίξουν γραφείο στη χώρα. Τι είναι ένα hedge fund; Το «αμοιβαίο κεφάλαιο αντιστάθμισης κινδύνου», όπως είναι η επικρατέστερη ελληνική ονομασία, είναι ένας οργανισμός που μαζεύει χρήματα από διαφόρους επενδυτές και τα διαχειρίζεται επενδύοντας με πιο ευέλικτο και τολμηρό τρόπο από ό,τι άλλοι φορείς (π.χ. τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία, ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια κ.λπ.) ούτως ώστε να μπορεί να προσφέρει αποδόσεις στους επενδυτές ακόμα και όταν η αγορά είναι στα κάτω της. Στην πράξη, είναι ό,τι πιο τζογαδόρικο υπάρχει στην ευρύτερη χρηματο-οικονομική «βιομηχανία». Τα  hedge funds σχεδόν ποτέ δεν κάνουν μακροπρόθεσμες επενδύσεις στον παραγωγικό τομέα. 

Αυτά τα hedge funds έρχονται τώρα στην Ελλάδα γιατί η κυβέρνηση προσφέρει προκλητικά προνόμια στους διαχειριστές τους. Θα μπουν σε ειδικό καθεστώς ετήσιου κατ’ αποκοπήν φόρου 100.000 ευρώ, κάτι που στην πράξη σημαίνει ότι θα πληρώνουν λιγότερα ακόμα και από μια μεσαία ντόπια επιχείρηση (κι ας έχουν πολλά δις κέρδη τον χρόνο!) και ίσως και 90% λιγότερα από ό,τι θα πλήρωναν π.χ. στην Αγγλία. Επίσης, για χρονικό διάστημα έως 15 χρόνια θα είναι εντελώς αφορολόγητοι στην Ελλάδα για εισοδήματα που αποκτούν στο εξωτερικό, αρκεί να κάνουν στην Ελλάδα μια επένδυση 500.000 ευρώ – αστείο ποσό για αυτούς. 

Από την προσέλκυση τέτοιων «επενδυτών» ο ελληνικός λαός όχι μόνο δεν είδε καμία προκοπή, αλλά υπέστη και σοβαρή ζημιά σε δύο τουλάχιστον τομείς. Αφ’ ενός, κάποια funds πήραν τα «κόκκινα δάνεια» των τραπεζών και έχουν ρημάξει τον κόσμο στους πλειστηριασμούς, στους καταχρηστικούς όρους και σε παράνομες πρακτικές για να εισπράξουν τα χρωστούμενα. Αφ’ ετέρου, άλλα funds, που ήρθαν στην Ελλάδα αμέσως μετά την κρίση, αγόρασαν επιχειρήσεις και περιουσιακά στοιχεία κοψοχρονιά, και το μόνο που έκαναν ήταν να τα πουλήσουν μετά από λίγα χρόνια για να ενθυλακώσουν τις «υπεραξίες» τους. Πουθενά δεν βοήθησαν να αναπτυχθεί πραγματικά κάποιος παραγωγικός τομέας, ή να εξελιχθούν ουσιαστικά οι επιχειρήσεις.

Η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από μια νέα φουρνιά αετονύχηδων και τζογαδόρων – που θα βάλουν στο χέρι και οτιδήποτε δημόσιο έχει απομείνει. Έχει ανάγκη από πραγματικές παραγωγικές επενδύσεις, που θα ανεβάσουν το επίπεδο της χώρας. Και τέτοιες μπορούν να είναι βασικά μόνο δημόσιες επενδύσεις, με κεντρικό σχέδιο, και εργατικό-κοινωνικό έλεγχο.

 

Πάρις Δάγλας