Η ΓΣΕΕ ως Α.Ε. και η κυβέρνηση

 

Η ηγεσία της ΓΣΕΕ έχει τη φωλιά της λερωμένη,
και η κυβέρνηση το εκμεταλλεύεται για να 
αποσιωπήσει τη -δεδομένη- εμπλοκή της στο 
σκάνδαλο των καταρτίσεων

Πολλά τα ζητήματα που τέθηκαν στο τραπέζι με το σκάνδαλο που αποκαλύφθηκε για τον –ισόβιο– πρόεδρο της ΓΣΕΕ Γιάννη Παναγόπουλο. Επιδοτούμενα προγράμματα κατάρτισης μέσω «θυγατρικών» επιχειρήσεων, αμοιβές διευθυντικού τραπεζικού στελέχους και προσωπική περιουσία με βίλα και πισίνα είναι ασύμβατα με την εκπροσώπηση των εργαζόμενων και δημιουργούν μια ακόμα πιο αρνητική εικόνα για την τριτοβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση του ιδιωτικού τομέα.

Η αποκάλυψη της εισαγγελικής έρευνας για υπεξαίρεση και ξέπλυμα μαύρου χρήματος, μέσω της διαχείρισης ευρωπαϊκών προγραμμάτων κατάρτισης, ήταν για τον Παναγόπουλο το κερασάκι στην τούρτα. Ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ είναι έτσι κι αλλιώς ένα αντιδημοφιλές πρόσωπο και έχει συμβάλει με τη στάση του, ο ίδιος όπως και όλη η φιλο-εργοδοτική συνδικαλιστική γραφειοκρατία, στην απώλεια της όποιας αίγλης είχε απομείνει στη ΓΣΕΕ. Όσο κι αν εμφανίζεται να ελέγχει ακόμα την ηγετική ομάδα της ΠΑΣΚΕ, η επιμονή του (στα 72 του!) να παραμένει στο τιμόνι της ΓΣΕΕ επί 20 χρόνια τον κατέστησε εκ των πραγμάτων ευάλωτο. Γι’ αυτό και βρήκε σύσσωμα τα ΜΜΕ απέναντί του, αλλά και ένα μέρος των άλλοτε συνεταίρων του στα συνδικαλιστικά όργανα. 

Βέβαια, κάποιοι επιχειρούν μέσω της επίθεσης στον ελεγχόμενο πρόεδρο να πλήξουν και το συνδικαλιστικό κίνημα εν γένει. Ενώ ενόψει συνεδρίου της ΓΣΕΕ οι συνδικαλιστικοί (και εσωκομματικοί) του αντίπαλοι… τρίβουν τα χέρια τους.

Η κυβέρνηση, που σήμερα προσπαθεί να κεφαλαιοποιήσει πολιτικά τις αποκαλύψεις, είναι και αυτή μπλεγμένη στην υπόθεση. Η παραίτηση της μέχρι πρότινος γενικής γραμματέως του Υπουργείου Εργασίας πριν καν αναλάβει νέα κυβερνητική θέση ήταν μια άμεση ένδειξη εμπλοκής. Τα προγράμματα κατάρτισης που αναλάμβανε η ΓΣΕΕ δεν θα μπορούσαν άλλωστε να υλοποιηθούν χωρίς τη μεσολάβηση του υπουργείου. 

Ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, αν και τυπικά μέλος του ΠΑΣΟΚ, φαίνεται να είναι πιο κοντά στα κυβερνητικά στελέχη, ενώ εξυπηρετεί μια χαρά την κυβερνητική πολιτική, όπως φάνηκε και με τη χρησιμοποίησή του από την Κεραμέως για την προώθηση της Εθνικής Κοινωνικής Συμφωνίας.

Η λειτουργία της ΓΣΕΕ ως Α.Ε. είναι ένα μέσο για να ελέγχει ο εργοδοτικός συνδικαλισμός εργατικά κέντρα και ομοσπονδίες. Κι όπως φάνηκε τόσο στο συνέδριο του ΕΚΑ, όσο και στην ΟΤΟΕ προ καιρού, ο Παναγόπουλος τα καταφέρνει καλά παίζοντας με τις διχασμένες ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ. Γι’ αυτό και η αποκαθήλωσή του δεν είναι καθόλου βέβαιη. Αυτό όμως που έχει σημασία για τους εργαζόμενους είναι πώς θα αποκτήσουν συνδικαλιστικές ηγεσίες που να εξυπηρετούν τα πραγματικά συμφέροντά τους.

 

Γιώργος Καστρίτης