Τετάρτη, 1 Αυγούστου 2018

Ευρετήριο Σοσιαλιστικής Προοπτικής Ιουλίου-Αυγούστου 2018



Να προετοιμάσουμε τη δική μας έξοδο από τα μνημόνια


Η προσπάθεια της κυβέρνησης να επιβιώσει πολιτικά, η κρίση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και τα αυξημένα κέρδη των εργοδοτών μας, μας επιτρέπουν και μας υποχρεώνουν: να ξαναμπούμε σε θέση μάχης, για να διεκδικήσουμε τη δική μας έξοδο από τα μνημόνια, με επίκεντρο την επαναφορά των εργατικών και λαϊκών δικαιωμάτων και κατακτήσεων.

Ο «μονόδρομος» της ευρω-λιτότητας υπονομεύεται ήδη από την κοινωνική και πολιτική πόλωση που διατρέχει όλη την ήπειρό μας, με καταλύτη την προστατευτική πολιτική της Αμερικής.


Μια ιστορική φωτογραφία προλεταριακού διεθνισμού



Έλληνες και Τούρκοι Εργάτες στην Κολωνία της Γερμανίας συνεορτάζουν την εργατική Πρωτομαγιά του 1964. Και με το παράδειγμά τους φωτίζουν και διδάσκουν την ταξική συναδέλφωση και αλληλεγγύη της εργατικής τάξης, εναντίον των σχεδίων των πολεμοκάπηλων.
- Από τότε καθιερώθηκε κάθε Πρωτομαγιά στη διαδήλωση της Κολωνίας να προβάλλεται το μεγάλο τρίγλωσσο πανό (ελληνικά – τουρκικά – γερμανικά) με το σύνθημα: «ΖΗΤΩ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ – ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΔΕΡΦΙΑ», που το κρατάνε τιμητική, ένας Έλληνας, ένας Τούρκος, και ένας Γερμανός εργάτης.
- Αυτή η συμβολική πρωτοπόρος διεθνιστική πράξη έγινε την Πρωτομαγιά του 1964 με την πρωτοβουλία μιας ομάδας Ελλήνων κομμουνιστών Τροτσκιστών εργατών, καθώς και μιας ομάδας Τούρκων επαναστατών εργατών.
- Η φωτογραφία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Διανοούμενος», το οποίο ήταν ένα μαρξιστικό περιοδικό τέχνης, που ο αρχισυντάκτης του και η ψυχή του ήταν ο σύντροφος μας Στέφανος Χατζημιχελάκης.

Από τη σύνταξη

ΤΙΜΟΥΜΕ τους συντρόφους που έφυγαν


Σοσιαλιστική Προοπτική Ιούλιος-Αύγουστος 2018


Να προετοιμάσουμε τη δική μας έξοδο από τα μνημόνια


Η προσπάθεια της κυβέρνησης να επιβιώσει πολιτικά, η κρίση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και τα αυξημένα κέρδη των εργοδοτών μας, μας επιτρέπουν και μας υποχρεώνουν: να ξαναμπούμε σε θέση μάχης, για να διεκδικήσουμε τη δική μας έξοδο από τα μνημόνια, με επίκεντρο την επαναφορά των εργατικών και λαϊκών δικαιωμάτων και κατακτήσεων.

Ο «μονόδρομος» της ευρω-λιτότητας υπονομεύεται ήδη από την κοινωνική και πολιτική πόλωση που διατρέχει όλη την ήπειρό μας, με καταλύτη την προστατευτική πολιτική της Αμερικής.




Δείτε την εφημερίδα σε μορφή PDF
Σοσιαλιστική Προοπτική Ιούλιος-Αύγουστος 2018

Στην ακί του στοχάστρου ΒΟΛΗ ΚΑΤΑ ΒΟΛΗ


Του Γιάννη Βερούχη (1931-2010)

1) Προβληματικές και δημόσιο χρέος


● 1.000.000.000.000 (ένα τρισεκατομμύριο) δρχ. έξοδα συν 300.000.000.000 (τριακόσια δισεκατομμύρια) δρχ. χρέη αφήνει ο ΟΑΕ (Οργανισμός Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων), που ίδρυσε η κυβέρνηση Παπανδρέου πριν 10 χρόνια (σ.σ. Το άρθρο είναι γραμμένο το 1993 αλλά σήμερα είναι πιο επίκαιρο από ποτέ!). η πρόσφατη αυτή πληροφορία κάνει το ζήτημα αρκετά επίκαιρο. Η κυβέρνηση Παπανδρέου πήρε την εξουσία το 1981, με βασικά συνθήματα τη σοσιαλιστική αλλαγή, την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, ο λαός στην εξουσία κ.λπ. κ.λπ., τα οποία έφεραν μεν μια ενθουσιώδη συμπάθεια των εργαζόμενων προς την κυβέρνηση, αλλά και ταυτόχρονα μια δυσπιστία μιας μερίδας της καπιταλιστικής τάξης.
Γι’ αυτό και ένα από τα πρώτα μελήματα της κυβέρνησης Παπανδρέου ήταν να αποδείξει έμπρακτα στην καπιταλιστική τάξη, τους καλούς σκοπούς και διαθέσεις της, και την πιστή και δουλική αφοσίωσή της στο καπιταλιστικό καθεστώς και την ίδια αυτή την κυρίαρχη κοινωνική τάξη του, και πήρε διάφορα μέτρα.

Γιατί επιστρέφει ο προστατευτισμός; Το τέλος της Φιλελεύθερης Παγκόσμιας Τάξης


Αποσπάσματα από μια εισήγηση του σ. Πάρι Δάγλα
 στο Ανοικτό Φιλοσοφικό Σχολείο της Καλλιθέας



Τι είναι ο προστατευτισμός;

Προστατευτισμός στην οικονομική-πολιτική θεωρία ονομάζεται γενικώς η τάση κάθε (αστικού) κράτους να προστατεύει το εθνικό του κεφάλαιο –κυρίως το παραγωγικό, αλλά όχι μόνο– από τον ανταγωνισμό άλλων αστικών κρατών. Όταν λέμε το «εθνικό του κεφάλαιο», εννοούμε ουσιαστικά την εγχώρια αστική τάξη, χάριν της οποίας υπάρχει και την οποία υπηρετεί το αστικό κράτος, ιδίως δε τη μεγαλοαστική τάξη. Μορφές προστατευτισμού είναι: οι δασμοί και οι ποσοστώσεις στις εισαγωγές, οι διοικητικοί φραγμοί (π.χ. κανονισμοί ασφαλείας και υγειονομικοί), η νομοθεσία «αντι-ντάμπινγκ», οι κρατικές επιδοτήσεις σε εθνικής σημασίας επιχειρήσεις, η προστασία της ευρεσιτεχνίας και των πνευματικών δικαιωμάτων, η χειραγώγηση του νομίσματος (βλ. υποτιμήσεις) κ.λπ.