 |
| Μεγάλα κομμάτια του εγχώριου κεφαλαίου έχουν εξειδικευθεί να κερδίζουν από πολέμους ή από την εκμετάλλευση της «γεωπολιτικής» θέσης της χώρας. Όταν όμως η φωτιά είναι πολύ μεγάλη και πολύ κοντά σου, και είσαι και αναξιόπιστος ως «παίκτης», πολλά πράγματα μπορούν να πάνε στραβά. |
«Μεγάλη αναταραχή, θαυμάσια κατάσταση»! Η γνωστή ρήση του Μάο φαίνεται πως θα αποτελέσει, για άλλη μια φορά, τον φωτεινό οδηγό ισχυρών μερίδων του εγχώριου κεφαλαίου, που βλέπουν ευκαιρίες για κέρδος στο αίμα και την καταστροφή που φέρνει ο πόλεμος που εξαπέλυσαν Ισραήλ και Αμερική εναντίον του Ιράν. Ήδη μια σειρά από δικές τους ιστοσελίδες και εφημερίδες σπεύδουν σε διαμόρφωση επιχειρημάτων και αναλύσεων για το πώς η κρίση αυτή μπορεί να αποδειχθεί μια ευτυχής συγκυρία «για τη χώρα» (δηλαδή, για τα αφεντικά τους).
Πιο συγκεκριμένα, προσβλέπουν μεταξύ άλλων σε:
● Αύξηση κερδών για το εφοπλιστικό κεφάλαιο, το οποίο θα διαδραματίσει μεγάλο ρόλο στις νέες συμφωνίες που θα συναφθούν (κυρίως) για LNG –που θα αντικαταστήσει, ως έναν βαθμό, τα πετρέλαια του Κόλπου–, στη μεταφορά του οποίου άλλωστε διαθέτουν διεθνή κυριαρχία. Αλλά φυσικά προσβλέπουν και στη μεταφορά υλικών για την ανοικοδόμηση όταν τελειώσει ο πόλεμος.
● Αύξηση των εσόδων στον τουρισμό, καθώς μπορεί βραχυπρόθεσμα να προκληθεί μια κάποια αναστάτωσηκαι στην Ελλάδα, αλλά η μείωση του ανταγωνισμού, με τη μεγάλη ζημία της τουριστικής βιομηχανίας της ευρύτερης περιοχής (Ντουμπάι, Άμπου Ντάμπι κ.λπ.), είναι πολύ πιθανό να αυξήσει την προσέλευση στη χώρα μας.
● Παραπέρα ανάπτυξη της αγοράς των ακινήτων, με άνθηση της πολιτικής Golden Visa, καθώς εκτιμάταιπως πληθώρα Αράβων και Ισραηλινών (που ήδη το κάνουν) θα προστρέξουν για αγορά ακινήτων μεγάλη αξίας ώστε να μπορούν να διαμένουν στην Ελλάδα, μακριά από τις εστίες του πολέμου.
● «Γεωπολιτική» αναβάθμιση της Ελλάδας, καθώς σύμφωνα με όλη αυτή την προπαγάνδα η χώρα είναι «φάρος σταθερότητας και αξιοπιστίας» μέσα σε έναν διαρκώς μεταβαλλόμενο κόσμο και η τελευταία ασφαλήςχώρα πριν από την «καυτή ζώνη» της Δυτικής Ασίας. Με αυτήν τη «σταθερότητα», που η κυβέρνηση έχει αναγάγει σε κυρίαρχη ρητορική της, το εγχώριο κεφάλαιο συνδέει τις προοπτικές όλων των παραπάνωαλλά και τις βλέψεις του για μετατροπή της χώρας σε ενεργειακό κόμβο μέσω του περίφημου Κάθετου Διαδρόμου.
Το κατά πόσον βέβαια όλα τα παραπάνω «σχέδια» και φιλοδοξίες, ειδικά όσον αφορά τη μετατροπή της Ελλάδας σε ενεργειακό κόμβο, πρόκειται να υλοποιηθούν είναι κάτι το εξαιρετικά αμφίβολο. Τα μεγάλα «γεωπολιτικά» και «γεωοικονομικά» παιχνίδια απαιτούν και μια χώρα με δικές της υποδομές και δυνάμεις. Τον τυχοδιώκτη και τον «βολικό» σύμμαχο που λέει «ναι» σε όλα δεν τον σέβεται κανείς και τον αδειάζει στην πρώτη ευκαιρία. Δεν είναι, άλλωστε, λίγες οι φορές που ο ελληνικός καπιταλισμός έχει φάει έτσι τα μούτρα του. Μάλιστα, ήδη εκφράζονται σοβαρές αμφιβολίες για την ελκυστικότητα του Κάθετου Διαδρόμου.
Ακόμη όμως και αν όλα πήγαιναν βάσει πλάνου, τι θα προσέφερε αυτό στη μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου; Οι εφοπλιστές ανέκαθεν βγαίνουν κερδισμένοι, αλλά από αυτά τους τα κέρδη στη χώρα φτάνουν ψίχουλα.Η άνθηση της Golden Visa και του κλάδου των ακινήτων θα ευνοήσει κυρίως τους μεγαλοϊδιοκτήτες και θα διατηρήσει το στεγαστικό κόστος απρόσιτο. Τυχόν αυξημένη προσέλευση τουριστών θα αναπαραγάγει τη «μονοκαλλιέργεια» του τουρισμού και το στρεβλό μοντέλο της «οικονομίας του καφέ», ενώ ακόμα και η μετατροπή της χώρας σε κόμβο μεταφοράς ενέργειας δεν θα μείωνε τους λογαριασμούς μας.
Γίνεται φανερό λοιπόν πως η εργατική τάξη και ο λαός δεν έχει να κερδίσει τίποτα από την υλοποίηση όλων αυτών των «ευκαιριών» – που είναι και αμφίβολες. Το αντίθετο! Γι’ αυτό και πρέπει να απαιτήσουμε άμεση απεμπλοκή και καμία συμμετοχή στον πόλεμο, αρνούμενοι να πληρώσουμε το μάρμαρο!
Η αστική πολιτική που βλέπει τον πόλεμο και το αιματοκύλισμα των λαών ως «παράθυρο» ευκαιρίας δεν είναι μόνο κατάφωρα ανήθικη και κατάπτυστη αλλά και εξαιρετικά επικίνδυνη για καθέναν από εμάς. Δεν υπάρχει πιο κοντόφθαλμη λογική από το να στηρίζει κανείς την ανάφλεξη ολόκληρης της Δυτικής Ασίας και να πιστεύει πως η «ζώνη της φωτιάς» δεν θα φτάσει και στη δική του πόρτα!
Ιωάννης Νικολάου-Μπράζιος
