 |
| Η Κουβανική Επανάσταση, που κινδυνεύει άμεσα από τον πλήρη αμερικανικό αποκλεισμό αλλά και την πολιτική της εγχώριας γραφειοκρατίας (που ενίσχυσε τις φιλοκαπιταλιστικές τάσεις), μπορεί να βρει νέα δυναμική: από την αντίσταση του κουβανικού λαού στον αποκλεισμό αλλά και από την αλληλεγγύη των λαών, ιδίως των λατινοαμερικανικών. |
Το 1960, ο τότε υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάλορυ, για να «αιτιολογήσει» τον αποκλεισμό της Κούβας που τότε ξεκινούσε, έγραψε το εξής: «Η Κουβανική Επανάσταση είναι πολύ δημοφιλής στο εσωτερικό της χώρας (η πλειονότητα των Κουβανών υποστήριζαν τον Κάστρο) και ο μόνος τρόπος να διαβρωθεί αυτή η εσωτερική υποστήριξη είναι μέσω της απογοήτευσης και της δυσαρέσκειας που πηγάζουν από την οικονομική δυσπραγία και την υλική στέρηση». Η δήλωση του Μάλορυ ήταν σαφής και ξεκάθαρη: Να χρησιμοποιηθεί κάθε δυνατό μέσο για να αποδυναμωθεί η οικονομική ζωή της Κούβας, με βασικό στόχο την πρόκληση πείνας, απελπισίας και ανατροπής της κυβέρνησης.
Η Κούβα βασίζεται στις εισαγωγές πετρελαίου για το 60-70% των ενεργειακών της αναγκών και δεν έχει παραλάβει πετρέλαιο ή καύσιμα από τις 9 Ιανουαρίου, όταν το πετρελαιοφόρο ΡEMEX έφτασε στο νησί από το Μεξικό. Από τότε η μεξικανική κυβέρνηση ανέστειλε όλες τις αποστολές πετρελαίου υπό τον εκβιασμό του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος απειλεί με τιμωρητικούς δασμούς όποια χώρα πουλήσει πετρέλαιο στην Κούβα. Μετά την επίθεση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, που ήταν ο δεύτερος μεγαλύτερος προμηθευτής της Κούβας, διέκοψε και αυτή τις αποστολές πετρελαίου. Το ρωσικό δεξαμενόπλοιο Sea Horse, φορτωμένο με 200.000 βαρέλια στις αρχές του Φεβρουαρίου, ακόμα δεν κατάφερε να φτάσει στον προορισμό του, λόγω των αμερικανικών κυρώσεων.
Η Κούβα σήμερα αντιμετωπίζει σχεδόν πλήρες μπλακ άουτ λόγω του πετρελαϊκού αποκλεισμού που επέβαλε ο Τραμπ. Ο στόχος βέβαια παραμένει ο ίδιος. Η συντριβή της Κουβανικής Επανάστασης, μετά από περισσότερες από έξι δεκαετίες χρόνια αδιάκοπου οικονομικού και εμπορικού αποκλεισμού. Η Ουάσινγκτον δεν ξέχασε ούτε και συγχώρησε ένα μικρό νησί για την ήττα της από την Κουβανική Επανάσταση. Θέλει την Κούβα πίσω ξανά, με τους ίδιους όρους, υπό την πλήρη κυριαρχία της. Να νέμεται τον πλούτο της άνευ όρων. Να διακόψει η Κούβα κάθε οικονομική, πολιτική και στρατιωτική σχέση με Ρωσία και Κίνα. Τι σημαίνει αυτό για την καθημερινότητα των Κουβανών; Οι διακοπές ρεύματος, οι οποίες ήδη μάστιζαν τις πόλεις και τις κωμοπόλεις, τώρα φτάνουν έως και 16 ώρες τη μέρα. Μαγείρεμα, συντήρηση και μεταφορά τροφίμων, κλιματιστικά, ανεμιστήρες, μέσα συγκοινωνίας, σχολεία και πανεπιστήμια, νοσοκομεία, χώροι εργασίας, τουρισμός έχουν επηρεαστεί δραματικά από το πετρελαϊκό εμπάργκο του Τραμπ.
Η Κουβανική Επανάσταση, με μια σειρά ριζοσπαστικών αλλαγών και κατακτήσεων –απαλλοτριώσεις γαιοκτημόνων και κεφαλαιοκρατών, διώχνοντας κακήν κακώς την αμερικάνικη μαφία, κρατικοποιήσεις, δημόσια υγεία και παιδεία για όλους, αλληλεγγύη σε άλλες χώρες– κατάφερε να βελτιώσει το βιοτικό επίπεδο των Κουβανών πάρα πολύ. Οι δυσκολίες που κλήθηκε να αντιμετωπίσει ο κουβανικός λαός μετά την επανάσταση δυστυχώς δεν οφείλονται μόνο στο αμερικανικό εμπάργκο. Για τρεις δεκαετίες μετά την επανάσταση (1959) η σχέση με την ΕΣΣΔ ήταν ένα στήριγμα για την Κούβα, ωστόσο επέβαλε τη γραφειοκρατικοποίηση του καθεστώτος της. Η γραφειοκρατία της Κούβας, κάτω από την επιρροή της σοβιετικής γραφειοκρατίας, διατήρησε ουσιαστικά μια οικονομία τυπικής αποικιακής χώρας, παράγοντας κατά κύριο λόγο ζάχαρη. Μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, η Κούβα αντιμετωπίζει εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες, είναι απομονωμένη και οι πιέσεις για καπιταλιστική παλινόρθωση αυξάνονται χρόνο με τον χρόνο.
Ολόκληρη η ιστορία της Κουβανικής Επανάστασης καταδεικνύει την αδυναμία οικοδόμησης του σοσιαλισμού σε μία και μόνη χώρα. Η ιμπεριαλιστική προπαγάνδα κατά του κομμουνισμού –γιατί υποτίθεται αυτός οδήγησε τους Κουβανούς σε αυτή την άθλια κατάσταση– εντείνεται. Η υπεράσπιση της Κουβανικής Επανάστασης ισοδυναμεί με την υπεράσπιση του δικαιώματος των λαών στην αυτοδιάθεση και στο να επιλέγουν το δικό τους κοινωνικό και οικονομικό μοντέλο. Είναι καθήκον της παγκόσμιας εργατικής τάξης και ιδιαίτερα της λατινοαμερικάνικης να υπερασπιστεί την Κούβα. Υπερασπιζόμαστε μια χώρα που κατήργησε τον καπιταλισμό ενάντια στη μεγαλύτερη ιμπεριαλιστική δύναμη του πλανήτη. Άρση του ιμπεριαλιστικού αποκλεισμού κατά της Κούβας! Πλήρεις πολιτικές ελευθερίες μέσα σε μια πραγματική σοσιαλιστική δημοκρατία ενάντια στα προνόμια της κυρίαρχης γραφειοκρατίας! Η μοίρα της Κουβανικής Επανάστασης εξαρτάται τελικά από νέες σοσιαλιστικές επαναστάσεις στη Λατινική Αμερική και στον κόσμο.
Όλγα Στεφανίδου
