 |
| Η αντίσταση του Ιράν αποδείχθηκε πολύ ισχυρότερη από ό,τι υπολόγιζαν ΗΠΑ-Ισραήλ. Αυτό αυξάνει την πιθανότητα να παραταθεί για να κλιμακωθεί ο πόλεμος, αλλά και την πιθανότητα ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός να φύγει ηττημένος. Η αντιπολεμική κινητοποίηση των λαών της περιοχής της Ευρώπης και του κόσμου μπορεί να συμβάλει στο δεύτερο, ελπιδοφόρο σενάριο. |
Έχει περάσει ήδη ένας μήνας από την έναρξη του πολέμου στο Ιράν, μετά την αναίτια επίθεση του ιμπεριαλιστικού συνασπισμού ΗΠΑ-Ισραήλ –δήθεν για τον «εκδημοκρατισμό» του αυταρχικού καθεστώτος του Ιράν και ενάντια στην απειλή απόκτησης πυρηνικών όπλων από αυτό– και ο πόλεμος συνεχίζεται κλιμακούμενος.
Αυτός ο πόλεμος γίνεται στα πλαίσια της προσπάθειας των ΗΠΑ να διατηρήσουν την ηγεμονική τους θέση έναντι της Κίνας αλλά και των άλλων ανερχόμενων χωρών. Και αυτό περνάει μέσα από τον έλεγχο της ενέργειας, για ισχυρό δολάριο, και τον έλεγχο των εμπορικών δρόμων, αποκόπτοντας την Κίνα από την Ευρώπη, την Αφρική και την αμερικανική ήπειρο.
Στόχος των ΗΠΑ είναι η διάλυση και ο κατακερματισμός του Ιράν σε μικρότερα κρατίδια, αντίπαλα μεταξύ τους, στη βάση εθνοτικών διαφορών που υπάρχουν μέσα στο Ιράν, η καταλήστευση των ενεργειακών του πόρων (από τους μεγαλύτερους στον κόσμο) και ο έλεγχος όλων των διαδρόμων ενέργειας και εμπορίου.
ΗΠΑ και Ισραήλ εισέβαλαν πιστεύοντας πως, με τη δολοφονία των ηγετικών στελεχών της ιρανικής κυβέρνησης θα άλλαζαν το εχθρικό για αυτούς καθεστώς και θα έρχονταν στην εξουσία φιλο-αμερικανικές δυνάμεις. Αντ’ αυτού, ο ιρανικός λαός συσπειρώθηκε ενάντια στην ξένη εισβολή, δηλώνοντας αποφασιστικά ότι η αλλαγή κυβέρνησης και καθεστώτος είναι υπόθεση μόνον του ιρανικού λαού.
Το Ιράν, εκτός από τις επιθέσεις σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις και πόλεις του Ισραήλ, κατέστρεψε και όλες τις αμερικανικές βάσεις στις χώρες του Περσικού Κόλπου και έκλεισε το Στενό του Ορμούζ, απ’ όπου περνάει το 20% της παγκόσμιας ενέργειας (πετρέλαιο, φυσικό αέριο), επιφέροντας αύξηση στο κόστος ενέργειας, με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό για την παγκόσμια οικονομία.
Αυτός ο πόλεμος έχει δημιουργήσει ρήγματα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που σέρνεται αμήχανα πίσω από τις ΗΠΑ. Αρχικά αρνήθηκε να συμμετάσχει αλλά κατόπιν απειλών του Τραμπ μεμονωμένα κράτη έστειλαν φρεγάτες (Γαλλία, Ελλάδα), δήθεν για αμυντική στήριξη της Κύπρου.
Από την Ευρώπη, δύο κράτη ξεχώρισαν: η Ισπανία, με την κάθετη άρνησή της να συμμετάσχει στον πόλεμο και την απαγόρευση χρήσης των βάσεών της από τις ΗΠΑ, και η Ελλάδα, με την ενεργό συμμετοχή της στον πόλεμο, με αντιαεροπορικούς πυραύλους στη Σαουδική Αραβία και φρεγάτα στην Κύπρο, λειτουργώντας ως πιστός στρατιώτης των ΗΠΑ-Ισραήλ.
Τμήματα της αστικής τάξης των ΗΠΑ θέλουν αυτόν τον πόλεμο και την παράτασή του (πετρελαϊκές εταιρείες και διατροφικές, όπως η Μονσάντο), γιατί πλουτίζουν από την άνοδο της τιμής της ενέργειας και το κόψιμο των εμπορικών διαδρόμων. Το παρατεταμένο κλείσιμο του Ορμούζ χτυπάει –προς όφελος των ΗΠΑ– και τις λεγόμενες ασιατικές «τίγρεις», κυρίως Ιαπωνία, Ταϊλάνδη, Ν. Κορέα, Ταϊβάν, Σιγκαπούρη, Ινδία, Πακιστάν, ανερχόμενες οικονομίες σε έναν πολυπολικό κόσμο, οι οποίες προμηθεύονται ενέργεια από τον Περσικό. Επίσης πλήττεται και ο μεγαλύτερος ανταγωνιστής των ΗΠΑ στο φυσικό αέριο, το Κατάρ.
Η τυχοδιωκτική και επικίνδυνη για τη χώρα κυβέρνηση Μητσοτάκη, υπακούοντας στις εντολές των αφεντικών της, εφοπλιστών και πετρελαιάδων, και των ΗΠΑ-Ισραήλ, θέτει σε κίνδυνο τον ελληνικό λαό, συμμετέχοντας ενεργά στον πόλεμο με τη βάση της Σούδας, μια φρεγάτα και αντιαεροπορικούς πυραύλους στη Σαουδική Αραβία, γι’ αυτό και είναι επιτακτική ανάγκη η πτώση της.
Η ήττα του άξονα ΗΠΑ-Ισραήλ είναι μονόδρομος προς όφελος όλων των λαών του κόσμου και κυρίως για την ειρηνική συνύπαρξη των κρατών της Ανατολικής Μεσογείου και του Κόλπου. Για την επίτευξη αυτής της ήττας, πρέπει να γεννηθεί ένα πλατύ αντικαπιταλιστικό αντιιμπεριαλιστικό αντιπολεμικό κίνημα, μέσα από την εργατική τάξη και τη νεολαία όλης της Ευρώπης και της Αμερικής, με απεργίες, συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις. Το παράδειγμα το έδωσε η Ισπανία, με εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές.
Η ήττα αυτού του άξονα θα δώσει την ευκαιρία στην ιρανική –ήδη ένοπλη– εργατική τάξη να διεκδικήσει την κοινωνική της απελευθέρωση και τις ελευθερίες που με αίμα διεκδικούσε και πριν τον πόλεμο. Να παραιτηθεί τώρα η κυβέρνηση Μητσοτάκη! Απεμπλοκή της Ελλάδας από τον πόλεμο! Να επιστρέψουν πίσω οι φρεγάτες και τα οπλικά συστήματα! Να κλείσουν άμεσα όλες οι ξένες βάσεις του θανάτου!
Χρήστος Χατζής
