Στην ακί του στοχάστρου ΒΟΛΗ ΚΑΤΑ ΒΟΛΗ

Του Γιάννη Βερούχη (1931-2010)

1)    Τι θέλουν από εμάς

● «Διαρθρωτικές αλλαγές στην οικονομία» ονομάζουν οι Ευρωπαίοι καπιταλιστές τις βλαπτικές αλλαγές που θέλουν να επιβάλουν πάνω στις απολαβές των εργατών τους, για να ανταγωνιστούν αποτελεσματικότερα τους Αμερικανούς καπιταλιστές.

● Δηλαδή οι Ευρωπαίοι καπιταλιστές -και οι Έλληνες- θέλουν:

-1) Να απαλλαχθούν από το ασφάλιστρο πάνω στο εργατικό μεροκάματο που πληρώνουν στα ασφαλιστικά ταμεία, -π.χ. ΙΚΑ- για την περίθαλψη και την σύνταξη των εργατών. Γι’ αυτό θέλουν να καταργήσουν την δημόσια κοινωνική ασφάλιση, και αυτή να γίνει ιδιωτική υπόθεση των εργατών.

-2) Θέλουν με ένα απατηλό «ελαστικό» ωράριο να απαλλαχθούν από το οκτάωρο και την πληρωμή των υπερωριών.

-3) Θέλουν να μειώσουν τα μεροκάματα.

-4) Θέλουν να απαλλαγούν από την αποζημίωση των απολύσεων, από την πληρωμένη θερινή άδεια, τα δώρα, τα οικογενειακά επιδόματα και τα κρατικά επιδόματα ανεργίας.

-5) Και συμπληρωματικά, θέλουν να αρπάξουν τα υπάρχοντα κεφάλαια των ταμείων κοινωνικής ασφαλίσεως, δια μέσου του τζόγου των χρηματιστηρίων: Και επίσης να αρπάξουν όλη την κερδοφόρο δημόσια περιουσία, δια μέσου των ιδιωτικοποιήσεων και των σκηνοθετημένων δημοπρασιών.

Οι εξελίξεις στη Νέα Φιλαδέλφεια

Στη Νέα Φιλαδέλφεια, στις 15 Μαΐου, η δημοτική αρχή είχε καλέσει συγκέντρωση ενάντια στους τραμπούκους του Μελισσανίδη, που, με αφορμή την υπόθεση του γηπέδου της ΑΕΚ, έχουν επιβάλει ένα κλίμα τρομοκρατίας στην πόλη. Η συγκέντρωση πήγε πολύ καλά, με αρκετό κόσμο από την περιοχή και επίσης σημαντική υποστήριξη από αριστερές και άλλες συλλογικότητες

Η χρεοκοπία των «βαρόνων» του Τύπου

Το πέρασμα του ελέγχου του συγκροτήματος Λαμπράκη (ΔΟΛ) στον Μαρινάκη, η είσοδος Σαββίδη στο MEGA και η ουσιαστική χρεοκοπία του συγκροτήματος Τύπου του Μπόμπολα (Πήγασος) διαμορφώνουν ένα διαφορετικό τοπίο στα ΜΜΕ. Που ως γνωστόν, ειδικά στην Ελλάδα, δεν είναι «κανονικές» επιχειρήσεις αλλά πολιτικο-οικονομικά επιτελεία ελέγχου της κοινής γνώμης καθώς και των κρατικών προμηθειών. Η «αλλαγή φρουράς» δείχνει ότι

Για τα γεγονότα στην Αραβία

Η ιστορία με το Κατάρ αποδεικνύει τον αδίστακτο χαρακτήρα που θα πάρουν οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί στην εποχή μας.

Το Κατάρ είναι ένα τεχνητό κρατίδιο του Περσικού Κόλπου, όπου μόλις 300.000 κάτοικοι είναι πολίτες (η φυλή του εμίρη) και άλλα 2 εκατομμύρια είναι εισαγόμενοι εργάτες χωρίς δικαιώματα, από φτωχές μουσουλμανικές χώρες. Αυτό το τεχνητό κρατίδιο, όμως, έχει τα τρίτα μεγαλύτερα

Ανταπόκριση από τη Μεσσηνία

Ως τις 12 Ιουνίου παρατάθηκαν οι αιτήσεις για αποχαρακτηρισμό των κτημάτων από δασικά. Το κόστος της «επαναγοράς» υπολογίζεται σε 30 ευρώ το στρέμμα κατά μέσο όρο για τα πριν το 1975 και σε 180 ευρώ κατά μέσο όρο για τα μετά το 1975.

Η κυβέρνηση δεν μπορεί να πανηγυρίζει γιατί μείωσε, λέει, το κόστος «επαναγοράς» κατά 80%, ή επειδή έβαλε 100 δόσεις κ.λπ. Στην ουσία, αυτή ήταν που ανακίνησε το θέμα από το πουθενά, κατ’ εντολή των μνημονιακών αφεντικών της, για να βάλει επιπλέον χαράτσια, αμφισβητώντας τη γη χιλιάδων πολιτών.

Η δυσαρέσκεια στην επαρχία είναι μεγάλη για τα καμώματα αυτά και φυσικά μπορεί να ευνοήσει τα παραδοσιακά αντιδραστικά κόμματα. Αυτό όμως είναι κατόρθωμα αποκλειστικά της κυβέρνησης και της πολιτικής της. Όπως και να έχει, μία διέξοδος για τον αγροτικό κόσμο μπορεί να υπάρξει: η συμμαχία με τα εργαζόμενα στρώματα της πόλης ενάντια στην πολιτική του κεφαλαίου και της όποιας κυβέρνησής του.

Χ.Ρ.

Οι εξελίξεις στη ΔΕΗ

Στη ΔΕΗ είχαμε μια σημαντική εξέλιξη. Με παρέμβαση της αρμόδιας ευρωπαϊκής επιτροπής ματαιώθηκε η παραχώρηση της μονάδας παραγωγής στη Μελίτη Φλώρινας, όπως και η κατασκευή δεύτερης, στους Κινέζους της εταιρείας CMEC. Η εξέλιξη αυτή δικαιώνει τη θέση της εφημερίδας μας, ότι οι κινέζικες «μπίζνες» δεν θα προχωρήσουν εύκολα, λόγω της αντίθεσης άλλων, ισχυρών, καπιταλιστών.

Για τη ΔΕΗ φυσικά όχι μόνο δεν επιτρέπεται εφησυχασμός

Το Λαύριο και οι ηρωικοί μεταλλωρύχοι του

Την Πρωτομαγιά, η ΕΡΤ 1 πρόβαλε ένα εξαιρετικό ντοκιμαντέρ από τη σειρά «Η Μηχανή του

Χρόνου», με τίτλο «Οι αιματηρές εργατικές εξεγέρσεις». Το ντοκιμαντέρ αυτό αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στους ηρωικούς –και αιματηρούς– αγώνες των εργατών των ορυχείων του Λαυρίου, ενάντια στις μεσαιωνικές εργασιακές συνθήκες και την πρωτοφανή ασυδοσία της εταιρείας του Σερπιέρι, που όχι μόνο νεμόταν τα ορυχεία αλλά είχε επιβάλει μια πραγματική δικτατορία στην περιοχή και ασκούσε τεράστια επιρροή και στις τότε ελληνικές κυβερνήσεις. Η εξέγερση στα ορυχεία του Λαυρίου τον Απρίλιο του 1896, με 4 νεκρούς, ήταν ουσιαστικά η απαρχή