ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 14 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ

Να πούμε δυναμικά ΟΧΙ: στη συνεχιζόμενη λεηλασία της ζωής μας απ’ τα βάρβαρα μνημόνια, στις νέες περικοπές σε μισθούς-συντάξεις, στους νέους δυσβάσταχτους φόρους, στο χτύπημα του δικαιώματος της απεργίας, στις ιδιωτικοποιήσεις, στους πλειστηριασμούς των λαϊκών σπιτιών, στο σύνολο της αντιλαϊκής πολιτικής.

Ο Γενάρχης της ιδεολογίας μας

Κάρολος Μαρξ

Στην κοινωνική παραγωγή της ύπαρξής τους οι άνθρωποι έρχονται αναπόφευκτα σε καθορισμένες σχέσεις, οι οποίες είναι ανεξάρτητες από τη θέλησή τους, δηλαδή σε σχέσεις παραγωγής, που αντιστοιχούν σε μια ορισμένη βαθμίδα στην ανάπτυξη των υλικών δυνάμεων της παραγωγής. Το σύνολο αυτών των παραγωγικών σχέσεων αποτελεί την οικονομική δομή της κοινωνίας, την υλική βάση, πάνω στην οποία υψώνεται ένα νομικό και πολιτικό εποικοδόμημα και στην οποία αντιστοιχούν καθορισμένες μορφές κοινωνικής συνείδησης. Ο τρόπος παραγωγής των συνθηκών της υλικής ζωής καθορίζει τη γενική διαδικασία της κοινωνικής, πολιτικής και διανοητικής ζωής. Δεν είναι η συνείδηση που καθορίζει την ύπαρξη των ανθρώπων, αλλά η κοινωνική τους ύπαρξη καθορίζει τη συνείδησή τους. Σε ένα στάδιο της ανάπτυξης, οι παραγωγικές δυνάμεις της κοινωνίας έρχονται σε σύγκρουση με τις υφιστάμενες παραγωγικές σχέσεις, ή, για να εκφράσουμε το ίδιο πράγμα με νομικούς όρους, με τις σχέσεις της ιδιοκτησίας, μέσα στο πλαίσιο των οποίων ως τότε είχαν κινηθεί. Οι σχέσεις αυτές, από μορφές ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων, μετατρέπονται σε δεσμά τους. Τότε αρχίζει μια εποχή κοινωνικής επανάστασης. Οι αλλαγές στην οικονομική βάση, οδηγούν συντομότερα ή αργότερα στον μετασχηματισμό όλου του τεράστιου εποικοδομήματος.

Απόσπασμα από τη Συμβολή στην Κριτική της Πολιτικής Οικονομίας, εισαγωγή (1859)

Η λεηλασία της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης

Η ΕΒΖ, η μεγαλύτερη αγροτική βιομηχανία, μπορεί και 

πρέπει να σωθεί, για το συμφέρον του ελληνικού λαού

Σκάνδαλο μεγάλης κλίμακας έρχεται στην επιφάνεια για τη μεγαλύτερη αγροτική βιομηχανία της χώρας, την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης (ΕΒΖ), με δύο εργοστάσια στη Σερβία και τρία στη Βόρεια Ελλάδα.

Την περίοδο 2007-2015, επί κυβερνήσεων Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ δηλαδή, η ΕΒΖ έδινε αφειδώς πιστώσεις σε ιδιωτικές εταιρείες με τις οποίες συνεργαζόταν, με τις ελάχιστες δυνατές εγγυήσεις. Το αποτέλεσμα ήταν να φορτωθεί με χρέη 50 εκατομμυρίων ευρώ. Παράλληλα, απέκλειε τον εαυτό της από τη δυνατότητα πώλησης των προϊόντων της, βάζοντας «μεσάζοντα» άλλες εταιρείες, με αποτέλεσμα περαιτέρω ζημίες.

Απειλή νέων αντι-εκπαιδευτικών μέτρων

Με 30 παιδιά στην τάξη είναι αδύνατον να γίνει 
ποιοτικό μάθημα… 

Με νέα αντιδραστικά μέτρα απειλείται η δημόσια παιδεία. Οι «θεσμοί», και όλο το μνημονιακό σύστημα, πιέζουν για αύξηση του διδακτικού ωραρίου των εκπαιδευτικών έως και τις 30 ώρες εβδομαδιαίως, αύξηση του αριθμού μαθητών ανά τμήμα και βέβαια εφαρμογή της αξιολόγησης στην εκπαίδευση.

Παίρνοντας κατ’ αρχάς τα δύο πρώτα μέτρα, και αφήνοντας προσωρινά την αξιολόγηση, που απαιτεί ιδιαίτερη ανάλυση, λέμε ότι θα φέρουν άμεσες δραματικές αλλαγές για την εργασία στην εκπαίδευση. Χιλιάδες εκπαιδευτικοί, ακόμα και μόνιμοι με πολλά χρόνια υπηρεσίας, θα βγουν υπεράριθμοι, θα πολλαπλασιαστούν οι υποχρεωτικές μετακινήσεις, με αποτέλεσμα έμμεσα να ξανανοίγει μια συζήτηση για πλεονάζον προσωπικό, άρα και για πιθανές μελλοντικές απολύσεις.

«Αναβάθμιση» σχολών και επαγγελματικά δικαιώματα

Η προσχολική αγωγή πρέπει να είναι δημόσια και δωρεάν, 

και με ασφαλείς και σταθερές εργασιακές σχέσεις 

για το προσωπικό της  

Στο πλαίσιο της μνημονιακής πολιτικής των περικοπών και της υποχρηματοδότησης, το Υπουργείο Παιδείας έχει βάλει στο στόχαστρο την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Προχωράει σε καταργήσεις και συγχωνεύσεις τμημάτων ΤΕΙ και ΑΕΙ, προκειμένου να αντιμετωπίσει τις τραγικές ελλείψεις σε εκπαιδευτικό προσωπικό –φυσικά δεν κάνει τις απαραίτητες προσλήψεις– αλλά κυρίως προκειμένου να ελαστικοποιήσει επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων, ώστε να προσαρμοστούν στις ανάγκες της «αγοράς», που ζητάει φθηνό εργατικό δυναμικό και «κινητικότητα».

Παγκόσμιο ζήτημα η αύξηση της μικροβιακής αντοχής

Η υπερκατανάλωση φαρμάκων κάνει καλό μόνο στα… 

κέρδη των φαρμακοβιομηχάνων και όχι στην υγεία μας

Με πρωτοβουλία του ΚΕΕΛΠΝΟ, συναντήθηκε πρόσφατα αντιπροσωπεία εκπροσώπων επιστημονικών και κοινωνικών φορέων με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, για να εξετάσουν την αντιμετώπιση ενός πολύ σοβαρού ζητήματος της δημόσιας υγείας, αυτού της μικροβιακής αντοχής.

Η χώρα μας, σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα δεδομένα, είναι η πρώτη σε κατανάλωση αντιβιοτικών στην Ευρώπη. ενώ ταυτόχρονα παρουσιάζει τον υψηλότερο δείκτη μικροβιακής αντοχής. Η αλόγιστη μέχρι τώρα συνταγογράφηση και κατανάλωση αντιβιοτικών οδήγησε στη δημιουργία πιο ανθεκτικών μικροβίων, αλλά και στη μείωση της αντοχής απέναντι στα μικρόβια αυτών που καταναλώνουν αυτά τα φάρμακα. Σε βαθμό που να μιλάμε πια για κρίση στη δημόσια υγεία και για την ανάγκη ύπαρξης συγκεκριμένου σχεδίου δράσης, με στόχο την προστασία της ζωής των πολιτών και τη γενικότερη ενίσχυση της δημόσιας υγείας.

Τάσος Μπαρζούκας

Συμπληρώθηκαν δέκα χρόνια από την απώλεια του συντρόφου Τάσου Παπαδόπουλου (Μπαρζούκα). Ο σύντροφος Τάσος παρέμεινε σε όλη του τη ζωή ένας αφοσιωμένος Κομμουνιστής-Τροτσκιστής, που ξεχώριζε για το ήθος του, αλλά και γιατί υπήρξε ένας ακούραστος μελετητής των μαρξιστικών ιδεών. Ήταν στα τελευταία χρόνια της ζωής του φίλος της εφημερίδας μας. Άφησε πίσω του ένα πλήθος από μπροσούρες, πάνω σε θέματα πολιτικά, ιστορικά, φιλολογικά (ο ίδιος ήταν εκπαιδευτικός, και συγκεκριμένα φιλόλογος). Έγραφε πάντα από την οπτική γωνία του αυθεντικού μαρξισμού και τον απασχολούσε ιδιαίτερα το ζήτημα της ενότητας των επαναστατικών δυνάμεων. Τον θυμόμαστε με βαθιά συντροφική εκτίμηση.

Η Σύνταξη

ΥΓ. Μια και αυτές τις ημέρες είχαμε και την πτώση του καθεστώτος Μουγκάμπε στη Ζιμπάμπουε, αξίζει να αναφέρουμε ότι ο σύντροφος Τάσος, έχοντας ζήσει για ένα διάστημα στη Νότια Αφρική, ήταν ίσως ο μοναδικός στην Ελλάδα μελετητής των πολιτικών ζητημάτων αυτής της ηπείρου από μια μαρξιστική σκοπιά.