Το νέο, άθλιο καθεστώς για τα επιδόματα ανεργίας

 

Από πρόσφατη συγκέντρωση των εκπαιδευτικών
σωματείων για το επίδομα ανεργίας μπροστά 
στο Υπουργείο Εργασίας

Σύμφωνα με το νέο καθεστώς για το επίδομα ανεργίας που ξεκίνησε να εφαρμόζεται από πέρσι, για να καταβληθεί το επίδομα ανεργίας θα πρέπει οι ημέρες ασφάλισης να είναι 175 τους τελευταίους 14 μήνες πριν την απόλυση –χωρίς να υπολογίζονται οι τελευταίοι δύο μήνες–, αριθμός πολύ μεγαλύτερος από τις 125 ημέρες που ίσχυε πριν. Το μέτρο αυτό έχει αρχίσει να δημιουργεί ήδη τεράστιο πρόβλημα ειδικά στους εκπαιδευτικούς της ιδιωτικής εκπαίδευσης, με τις συνεχείς απλήρωτες ώρες, αλλά και στους αναπληρωτές των δημόσιων σχολείων, πολλοί από τους οποίους δεν καταφέρνουν να συμπληρώσουν τον απαραίτητο αριθμό ενσήμων, καθώς προσλαμβάνονται καθ’ όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς. Έτσι μένουν χωρίς επίδομα. 

Παράλληλα, το επίδομα ανεργίας, σύμφωνα με το νέο καθεστώς, δεν είναι το ίδιο καθ’ όλη τη διάρκεια της επιδότησης. Ενώ για το πρώτο τρίμηνο προβλέπεται επίδομα έως και 70% του κατώτατου μισθού, στη συνέχεια βαίνει μειούμενο, με σκοπό –όπως κυνικά αναφέρει η σχετική κυβερνητική απόφαση– να παρακινηθούν οι άνεργοι για ταχύτερη επιστροφή στην εργασία!

Η αναλγησία της κυβερνητικής πολιτικής απέναντι στους ανέργους δεν σταματά μόνο σε αυτά. Η κυβέρνηση επιδιώκει να ελέγξει ακόμα και το πού θα ξοδέψουν οι άνεργοι τα ψίχουλα του επιδόματός τους. Έτσι αποφάσισαν τη χορήγηση του 50% του επιδόματος ανεργίας σε προπληρωμένη κάρτα! Δηλαδή, το 50% του ποσού δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ανελαστικές δαπάνες (ενοίκια, κοινόχρηστα, δόσεις δανείου κ.λπ.), παρά μόνο για αγορά καταναλωτικών αγαθών (σούπερ μάρκετ, καταστήματα κ.ά.), δηλαδή μόνο όπου υπάρχει POS! Και η απαράδεκτη αυτή απόφαση παίρνεται τη σημερινή εποχή που τα ενοίκια έχουν εκτιναχθεί στα ύψη.

Απέναντι σε αυτά τα άθλια μέτρα ήδη έχουν ξεκινήσει οι πρώτες αντιδράσεις και κινητοποιήσεις. Αντιδράσεις κυρίως από εργασιακούς χώρους που μπορούν να οργανώσουν τους ανέργους τους, όπως οι εκπαιδευτικοί σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Με τις κινητοποιήσεις τους –που πρέπει να συνεχιστούν απέναντι σε αυτά τα αίσχη της κυβέρνησης Μητσοτάκη– απαιτούν όχι μόνο την άμεση κατάργηση αυτού του καθεστώτος αλλά επίσης: μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους, αύξηση του επιδόματος ανεργίας χωρίς όρους και προϋποθέσεις, πλήρη ιαστροφαρμακευτική κάλυψη για όλο το διάστημα της ανεργίας.

 

Μ. Σάκος