Γερμανία: 20.000 εργάτες της Mercedes-Benz διαδήλωσαν στην έδρα της εταιρείας στο Ζίντελφινγκεν, κοντά στη Στουτγάρδη, στις 3 Ιουλίου, μετά τις ανακοινώσεις της εργοδοσίας για δραστικές περικοπές στο εργατικό κόστος. Άλλοι 13.000 διαδήλωσαν σε άλλες πόλεις όπου έχει εργοστάσια η εταιρεία. Οι περικοπές πρακτικά σημαίνουν μαζικές απολύσεις, πάγωμα ή και μείωση μισθών, περαιτέρω ελαστικοποίηση των συνθηκών εργασίας κ.ο.κ. Ήδη ακυρώθηκε μπόνους που προβλεπόταν από τη συλλογική σύμβαση και επρόκειτο να καταβληθεί τον Ιούλιο. Οι εργάτες λένε ότι δεν μπορούν να πληρώσουν πάλι αυτοί τις λανθασμένες αποφάσεις της διοίκησης και τις γεωπολιτικές περιπλοκές. Παράλληλα, 100.000 εργάτες της Volkswagen στη Γερμανία και το εξωτερικό απειλούνται με απόλυση, καθώς η εργοδοσία ανακοίνωσε ότι θα βάλει «λουκέτο» σε 4 εργοστάσια στη Γερμανία και θα «αναδιαρθρώσει» δραστηριότητές της στο εξωτερικό.
Μεξικό: Σε απεργιακό αγώνα διαρκείας από την 1η Ιουνίου βρίσκονται οι εκπαιδευτικοί του Μεξικού. Ζητούν αυξήσεις, ενίσχυση της δημόσιας παιδείας και κατάργηση αντεργατικών-αντιασφαλιστικών νόμων που είχαν περάσει προηγούμενες κυβερνήσεις και δεν κατήργησε η νυν «κεντροαριστερή» κυβέρνηση. Οι εκπαιδευτικοί έχουν πραγματοποιήσει πολύ μεγάλες συγκεντρώσεις και έχουν δεχθεί επιθέσεις από την αστυνομία.
Γαλλία: 24ωρη απεργία πραγματοποίησαν στις 10 Ιουνίου οι σιδηροδρομικοί της χώρας καταγγέλλοντας ότι η «απελευθέρωση», βλέπε σταδιακή ιδιωτικοποίηση, των σιδηροδρομικών συγκοινωνιών έχει δυσμενείς συνέπειες για εργαζόμενους και επιβάτες. Η ιδιωτικοποίηση προωθείται ή έχει περάσει κατ’ αρχάς σε τομείς όπως κατασκευή υποδομών, συντήρηση, εμπορευματικές μεταφορές κ.λπ. Οι εργαζόμενοι που απασχολούνται από τις ιδιωτικές εταιρείες αντιμετωπίζουν «ελαστικά» ωράρια και συνθήκες εντατικοποίησης, γεγονός που αυξάνει τον κίνδυνο για δυστυχήματα.
Νορβηγία: Σε απεργιακό αγώνα διαρκείας από τις 15 Ιουνίου βρίσκονται οι εργάτες στις υπεράκτιες πλατφόρμες άντλησης πετρελαίου διεκδικώντας αυξήσεις.
Από τη σύνταξη
