Κυριακή 30 Απριλίου 2017

Ευρετήριο Σοσιαλιστικής Προοπτικής Απριλίου 2017


Σοσιαλιστική Προοπτική Απριλίου 2017


Να μην περάσει το νέο πετσόκομμα μισθών και συντάξεων

Η μείωση του αφορολόγητου κατά περίπου 3.000 ευρώ και η κατάργηση των προσωπικών διαφορών στις συντάξεις: ανοίγουν νέο κύκλο εξαθλίωσης του ελληνικού λαού, αποθρασύνουν τις πιο μαύρες αντιλαϊκές δυνάμεις και απομακρύνουν κάθε προοπτική εξόδου από την κρίση. Να μην περάσουν!

Επιμένουμε: η παγκόσμια σύγκρουση ανάμεσα στις αστικές δυνάμεις που υπερασπίζονται τις «ανοιχτές αγορές» και εκείνες που θέλουν επιστροφή στον εθνικό προστατευτισμό είναι μια ευκαιρία για το εργατικό κίνημα να ενισχύσει τις θέσεις του. Να την εκμεταλλευθούμε με τόλμη και αποφασιστικότητα.

Δείτε την εφημερίδα σε μορφή PDF

Να μην περάσει το νέο πετσόκομμα μισθών και συντάξεων

Η μείωση του αφορολόγητου κατά περίπου 3.000 ευρώ και η κατάργηση των προσωπικών διαφορών στις συντάξεις: ανοίγουν νέο κύκλο εξαθλίωσης του ελληνικού λαού, αποθρασύνουν τις πιο μαύρες αντιλαϊκές δυνάμεις και απομακρύνουν κάθε προοπτική εξόδου από την κρίση. Να μην περάσουν!
Επιμένουμε: η παγκόσμια σύγκρουση ανάμεσα στις αστικές δυνάμεις που υπερασπίζονται τις «ανοιχτές αγορές» και εκείνες που θέλουν επιστροφή στον εθνικό προστατευτισμό είναι μια ευκαιρία για το εργατικό κίνημα να ενισχύσει τις θέσεις του. Να την εκμεταλλευθούμε με τόλμη και αποφασιστικότητα.

Ανταπόκριση από τη Μεσσηνία

Η προθεσμία ένστασης για τα χωράφια που χαρακτηρίστηκαν δασικά παρατάθηκε ως τις αρχές Μαΐου. Ήταν επόμενο, μετά την αγανάκτηση που επικράτησε στους αγρότες και τον χαοτικό χαρακτήρα του μέτρου.
Μέχρι τώρα έχει διευκρινιστεί ότι:

Βλαδίμηρος Λένιν

«Μπορείς να νικήσεις έναν πιο ισχυρό αντίπαλο μόνο με την πιο μεγάλη ένταση των δυνάμεων και με τον όρο ότι θα χρησιμοποιήσεις με επιμελημένο, προσεκτικό και επιδέξιο τρόπο την παραμικρή “ρωγμή” ανάμεσα στους αντιπάλους, την κάθε αντίθεση συμφερόντων ανάμεσα στις αστικές τάξεις των διαφόρων χωρών, ανάμεσα στις διάφορες ομάδες ή κατηγορίες της αστικής τάξης στο εσωτερικό κάθε χώρας – όπως επίσης και την παραμικρή δυνατότητα να αποκτήσεις έναν μαζικό σύμμαχο, ας είναι και προσωρινός, ταλαντευόμενος, ασταθής, όχι σίγουρος, και με όρους. Όποιος δεν το κατάλαβε αυτό, δεν κατάλαβε τίποτα από τον μαρξισμό και από τον επιστημονικό, σύγχρονο σοσιαλισμό γενικά. Όποιος δεν έδειξε πρακτικά, σε ένα αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα και σε αρκετά πολύμορφες πολιτικές καταστάσεις, την ικανότητά του να εφαρμόζει αυτή την αλήθεια στην πράξη, αυτός δεν έμαθε ακόμα να βοηθά την επαναστατική τάξη στον αγώνα της για την απελευθέρωση όλης της εργαζόμενης ανθρωπότητας από τους εκμεταλλευτές».

«Ο αριστερισμός, παιδική αρρώστια του κομμουνισμού» (1920)

ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ ΕΜΠΡΑΚΤΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ

Τα επιδόματα «αλληλεγγύης» ανακυκλώνουν την εξαθλίωση και αδρανοποιούν το δυναμικότερο κομμάτι του πληθυσμού
Γιατί με τα λεφτά των επιδομάτων δεν κάνουν επενδύσεις,
να βρει ο κόσμος δουλειά; Γιατί μας θέλουν ανενεργούς,
ατομικοποιημένους και εξαρτώμενους
από τη «φιλευσπλαχνία» τους.

Μια από τις επιταγές του μνημονίου, όσο περίεργο κι αν φαίνεται, είναι η παροχή του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος, όπως το ονομάζουν. Η κυβέρνηση το μετονόμασε σε «κοινωνικό εισόδημα αλληλεγγύης» και άρχιζε να το διανέμει σε όσους τηρούν τις

Οι ανάπηροι θέλουν στήριξη και όχι περικοπές

Οι ανάπηροι μπορούν όχι απλώς να κινητοποιηθούν
για τα δικά τους αιτήματα αλλά να μπουν και στην
πρώτη γραμμή του εργατικού κινήματος, όπως το έχουν
ξανακάνει στο παρελθόν
Με νέα μέτρα περικοπών, κυβέρνηση και κεφαλαιοκρατία χτυπάνε την ευαίσθητη κοινωνική ομάδα των ανθρώπων με αναπηρία. Τα επιδόματα που δίνονται σε άτομα με αναπηρία 80% και πάνω θα προσμετρώνται πλέον στο βασικό εισόδημα, με αποτέλεσμα να αυξηθεί η φορολογία τους, ενώ θα πληρώνουν και την ειδική εισφορά αλληλεγγύης. Ακόμα, θα κοπούν και κάποια πρόσθετα επιδόματα σε αυτή την κατηγορία αναπήρων.
Την ίδια στιγμή, όλο και δυσκολότερη υπόθεση γίνεται η σωστή φροντίδα, περίθαλψη και εκπαίδευση των αναπήρων. Με τις συνεχείς περικοπές αποψιλώνονται οι δομές της δημόσιας ειδικής αγωγής και 200.000 παιδιά με ειδικές ανάγκες ετησίως μένουν εκτός αυτής. Στις ιδιωτικές δομές, η δαπάνη της κρατικής χρηματοδότησης έχει φτάσει στα 25 εκατομμύρια ευρώ, στο χαμηλότερο ύψος δηλαδή που έχει καταγραφεί, με αποτέλεσμα να αυξάνονται τα έξοδα (νοσήλια, αμαξίδια κ.λπ.) που βαρύνουν κάθε οικογένεια με ανάπηρο μέλος. Ένα χαρακτηριστικό φαινόμενο αυτής της κατάστασης είναι η ύπαρξη στα ιδιωτικά κέντρα ειδικής αγωγής ομάδων εκπαίδευσης με διαφορετικές κατηγορίες αναπηρίας, στοιχείο που καθιστά την αγωγή τους εντελώς δυσχερή.
Οι ανάπηροι χρειάζονται ένα καλά οργανωμένο και σε δημόσια βάση δίκτυο προστασίας, περίθαλψης και αγωγής, για την όσο το δυνατόν πληρέστερη ένταξή τους στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο και τις δραστηριότητές του. Χρειάζονται δηλαδή το σπάσιμο της μνημονιακής πολιτικής της λιτότητας, της συρρίκνωσης των δημόσιων δομών, των ιδιωτικοποιήσεων και της υποβάθμισης της υγείας και της εκπαίδευσης.
Η κατάσταση της αναπηρίας, μαζί με τα προβλήματα που επιφέρει στους ανθρώπους που την υφίστανται, δημιουργεί και έναν παράλληλο δυναμισμό. Το κίνημα των αναπήρων έχει γράψει λαμπρές σελίδες στην ιστορία του ελληνικού εργατικού κινήματος. Σε αυτό έπαιξε βέβαια κορυφαίο ρόλο η επαναστατική πρωτοπορία που υπήρξε προπολεμικά στον χώρο αυτό. Το νήμα μπορεί να ξαναπιαστεί από την αρχή. Οι ανάπηροι μπορούν να δημιουργήσουν ένα ακηδεμόνευτο, ρωμαλέο κίνημα, με ξεκάθαρο προσανατολισμό και να διεκδικήσουν το δικαίωμά τους σε μια αξιοπρεπή ζωή.

Σ. Κρόκος