Δευτέρα 22 Ιουνίου 2015

Στην ακί του στοχάστρου - ΒΟΛΗ ΚΑΤΑ ΒΟΛΗ

                                                  Του Γιάννη Βερούχη (1931-2010)   

1)    Δεν φτάνει να μιλάμε σωστά

Είμαστε κυριολεκτικά οι μόνοι που 
προειδοποιούσαμε τα θύματα της 
οργανωμένης ληστείας του
 Χρηματιστηρίου από τη μεγαλοαστική
 τάξη και την εγκληματική 
ΠΑΣΟΚική κυβέρνησή της
Δεν φτάνει να παίρνουμε σωστές πολιτικές αποφάσεις, και να κάνουμε σωστές πολιτικές προβλέψεις. Δεν φτάνει να έχουμε δίκιο. Πρέπει να έχουμε και την αναγκαία οργανωτική δύναμη για να αποδεικνύουμε άμεσα στην πράξη, την ορθότητα των ιδεών μας και των αποφάσεών μας.
Την εποχή της ληστείας του χρηματιστηρίου ήμασταν οι μόνοι οι οποίοι και αντιληφθήκαμε και τολμήσαμε να πούμε την αλήθεια. Αλλά δεν είχαμε όμως την δύναμη να την επιβάλουμε. Γιατί η προειδοποίηση των θυμάτων αυτής της ληστείας, απαιτούσε πολλές και αλλεπάλληλες ενημερωτικές συγκεντρώσεις σε δημόσιους χώρους, και άπειρες χιλιάδες αφίσες σε όλη την Ελλάδα: Και εμείς δεν μπορούσαμε να ανταποκριθούμε, γιατί δεν είχαμε τη δύναμη να το κάνουμε.
Φυσικά η δύναμη της οργάνωσης δεν είναι το παν. Το κυρίαρχο είναι η Μαρξιστική επαναστατική ιδεολογία, και το ταξικό μαχητικό και επιθετικό ριψοκίνδυνο πνεύμα της, που εκφράζονται σε συγκεκριμένες πολιτικές αποφάσεις.
Ναι… αυτή είναι η αναμφισβήτητη ιδεολογική και πολιτική βάση μας. Αλλά για να κάνουμε όμως μια απόφασή μας και πράξη μας, για να μπορούμε να πούμε αυτό το… ‘’ό,τι λέμε το κάνουμε’’, πρέπει να έχουμε μια επαναστατική οργάνωση με την απαιτούμενη οργανωτική δύναμη, για να το κάνουμε.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΕΡΟΥΧΗΣ

Τι μάθαμε κοντά σε έναν μεγάλο
Μαρξιστή επαναστάτη
(μέρος β΄)

Γιάννης-Βλαδίμηρος Βερούχης
Συνεχίζουμε από το προηγούμενο φύλλο μας την αναφορά μας για τα διδάγματα από τη ζωή και τη δράση του μεγάλου Κομμουνιστή-Τροτσκιστή ηγέτη Γιάννη-Βλαδίμηρου Βερούχη (που στις 4 Ιουνίου συμπληρώθηκαν 5 χρόνια από τον θάνατό του).

Ο Γιάννης Βερούχης, σε όλη του τη ζωή και την πολιτική του διαδρομή, έδωσε τεράστιο βάρος, όσο πολύ λίγοι, στο ζήτημα της ταξικής ηθικής. Ήταν απ’ αυτή την άποψη ένας μαθητής της ηρωικής τροτσκιστικής γενιάς της εποχής του πατέρα του, της γενιάς του μεσοπολέμου, όπου το να πει κανείς για κάποιον «αυτός είναι συμφεροντολόγος» ήταν η μεγαλύτερη βρισιά που μπορούσε να υπάρξει. Ενώ από τους μεγαλύτερους επαίνους ήταν «ο τάδε είναι ηθικό στοιχείο». Για τον Γιάννη, το ζήτημα αυτό δεν ήταν μόνο ζήτημα χαρακτήρα, αλλά βασικός «οπλισμός» στον αγώνα μας. Δεν μπορεί να υπάρχει επαναστατικό κίνημα χωρίς σχέσεις βασισμένες στην ταξική ηθική. Η οποία περιλαμβάνει μια σειρά από στοιχεία, όπως: την αυταπάρνηση, τη μεγαλοψυχία, τη συνειδητή καταπολέμηση κάθε έννοιας ατομικισμού, την πιο βαθιά ανθρώπινη αλληλεγγύη προς όλους τους καταπιεζόμενους, την άρνηση χρήσης μεθόδων όπως το ψέμα ή η εξαπάτηση έναντι των συντρόφων μας, την άρνηση της διπροσωπίας και του καιροσκοπισμού.

ΟΙ ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΗΝΑ ΜΑΪΟΣ 2015

Συνέχεια κινητοποιήσεων από τον προηγούμενο μήνα:

Οι εργαζόμενοι στα Ναυπηγεία Νεωρίου Σύρου (ιδιοκτησίας Ταβουλάρη), 170 μόνιμοι και 100 εποχιακοί, συνεχίζουν την απεργία διαρκείας για να πληρωθούν τα δεδουλευμένα 4 μηνών. Την απεργία τους συνεχίζουν και οι εργαζόμενοι στην κλινική αποκατάστασης «ΑΡΩΓΗ» στη Λάρισα για τα δεδουλευμένα 8 μηνών. Την επίσχεση εργασίας για τα δεδουλευμένα τους συνέχισαν και οι ναυτεργάτες της Ναυτιλιακής Εταιρείας Λέσβου.

1 Μαΐου: Η παγκόσμια εργατική τάξη γιόρτασε την ημέρα της Πρωτομαγιάς με εκδηλώσεις σε όλο τον κόσμο. Στη χώρα μας έγιναν συγκεντρώσεις σε πολλές πόλεις.

ΔΙΕΘΝΗ ΝΕΑ

Γερμανία: Σε αγωνιστική άνοδο βρίσκεται η εργατική τάξη της χώρας, η οποία πλήττεται, ακριβώς όπως και οι εργάτες του Νότου, από τις πολιτικές της λιτότητας. Σε 6ήμερη απεργία κατέβηκε από τις 4 Μαΐου το συνδικάτο των μηχανοδηγών των σιδηροδρόμων (GDL), που εκπροσωπεί 20.000 εργάτες. Διεκδικούν αυξήσεις και μείωση ωρών εργασίας από τις 39 στις 37. Στις 19 Μαΐου ξεκίνησαν νέα απεργία, η οποία όμως ανεστάλη στις 21 Μαΐου, αφού η εργοδοσία ζήτησε διαπραγματεύσεις. Η επιτυχία των κινητοποιήσεων υπήρξε μεγάλη, τόσο στις εμπορικές όσο και στις επιβατικές αμαξοστοιχίες, και αυτό φαίνεται και από τις απειλές κυβέρνησης και βιομηχάνων. Στις 2 Μαΐου απήργησαν οι ταχυδρομικοί, ενάντια στα σχέδια για καθιέρωση χαμηλότερου μισθού για τους νεοπροσλαμβανόμενους. Μάλιστα, δέχτηκαν απειλές για απολύσεις των απεργών. Από τις 8 Μαΐου ξεκίνησαν δυναμικές απεργιακές κινητοποιήσεις και οι εργαζόμενοι στο χώρο της παιδικής φροντίδας και ειδικής αγωγής, διεκδικώντας αυξήσεις 10%. Τέλος, ανάλογες κινητοποιήσεις έχουν πραγματοποιήσει και οι κούριερ αλλά και οι εργαζόμενοι στις ασφαλιστικές εταιρείες.

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΑΜΥΝΕΤΑΙ ΣΤΗ ΛΙΤΟΤΗΤΑ ΑΛΛΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΗΓΕΣΙΑ


Η γερμανική εργατική τάξη βγαίνει και πάλι μπροστά, με απεργίες 
στα τρένα, τα ταχυδρομεία, τις κοινωνικές υπηρεσίες… 
Οι Ευρωπαίοι εργάτες δεν υποτάσσονται στη λιτότητα.
Μετά από πέντε χρόνια σκληρής λιτότητας στην Ευρώπη, οι λαοί δείχνουν είτε μέσα από εκλογές είτε μέσα από εργατικούς αγώνες, την αντίθεσή τους σε αυτή την πολιτική.
Στην Ελλάδα οι υποστηρικτές της λιτότητας δέχτηκαν μεγάλο πλήγμα. Η εργατική τάξη έστειλε και τα δύο κλασικά κόμματα της αστικής τάξης να βρίσκονται υπό διάλυση. Ανεξάρτητα από την πολιτική που ακολουθεί η σημερινή κυβέρνηση, ο ελληνικός λαός ψήφισε ενάντια στην λιτότητα, τις απολύσεις, τις περικοπές μισθών και συντάξεων, υπερασπίζοντας την επιβίωσή του.

Ο Γενάρχης της ιδεολογίας μας

Κάρολος Μαρξ
«Οι ίδιες οι φυσικές ανάγκες, όπως η τροφή, ο ιματισμός, η θέρμανση, η κατοικία κ.λπ., διαφέρουν ανάλογα με τις κλιματικές και άλλες φυσικές ιδιομορφίες μιας χώρας. Από την άλλη, η έκταση των λεγόμενων απαραίτητων αναγκών, όπως και ο τρόπος ικανοποίησής τους, είναι ιστορικό προϊόν και γι’ αυτό εξαρτάται κατά ένα μεγάλο μέρος από τη βαθμίδα πολιτισμού μιας χώρας, και ειδικότερα από το μέσα σε ποιες συνθήκες, και επομένως με τι συνήθειες και απαιτήσεις ζωής, σχηματίστηκε η τάξη των σύγχρονων εργατών. Έτσι, αντίθετα με τα εμπορεύματα, ο καθορισμός της αξίας της εργατικής δύναμης περιέχει ένα ιστορικό και ηθικό στοιχείο».

Από τον 1ο τόμο του «Κεφαλαίου» του Καρλ Μαρξ (δεύτερο μέρος, «Η μετατροπή του χρήματος σε κεφάλαιο»).

Να αθωωθούν οι Τούρκοι αγωνιστές


Η αλληλεγγύη στους διωκόμενους Τούρκους αγωνιστές είναι 
καθήκον όλων των συνειδητών Ελλήνων εργαζομένων
Στις 26 Ιουνίου, στο τριμελές εφετείο κακουργημάτων ξεκινά η δίκη 4 αγωνιστών από την Τουρκία που συνελήφθησαν στην Αθήνα. Πρόκειται για τον Ιsmail Akkol, πολιτικό πρόσφυγα, τους Bilgehan Karpat και Mehmet Ali Yilmaz, διωκόμενους φοιτητές για τους αγώνες τους στα πανεπιστήμια, που ήρθαν στην Ελλάδα με σκοπό να ζητήσουν πολιτικό άσυλο, και τον Huseyin Fevzi Tekin, πολλά χρόνια φυλακισμένο στην Τουρκία και μάλιστα την περίοδο που στις τουρκικές φυλακές έγιναν οι μαζικές δολοφονίες το 2000, κατά τις οποίες δολοφονήθηκαν 28 πολιτικοί κρατούμενοι. Ο Huseyin Fevzi Tekin συμμετείχε 69 μέρες σε μέχρι τέλους απεργία πείνας και γι’ αυτό το λόγο πάσχει από το σύνδρομο Wernicke Korsakoff!