Το στεγαστικό πρόβλημα πλήττει όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς: κατά μέσο όρο στην Ε.Ε. από το 2010 οι τιμές των κατοικιών έχουν αυξηθεί 60% και τα ενοίκια 30%. Και βέβαια πλέον πλήττει και τον ελληνικό λαό – σε μια χώρα όπου κάποτε η ιδιοκατοίκηση άγγιζε το 85%. Επί των ημερών Μητσοτάκη, η κερδοσκοπία στη στέγη έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο. Επιπλέον, η παρούσα κυβέρνηση δεν παίρνει και κάποιο μέτρο να βοηθήσει πραγματικά τους πιο ευάλωτους. Π.χ. σε άλλες χώρες έχει προωθηθεί η λογική της «κοινωνικής κατοικίας»: σε έναν αριθμό σπιτιών που έχουν επιδοτηθεί ή κατασκευαστεί από το κράτος ή από τους δήμους, υπάρχει ελεγχόμενο ύψος ενοικίου.
Μια ιδέα που προωθείται τελευταία μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, κυρίως από δημάρχους ευρωπαϊκών πόλεων, είναι να επιτραπεί στα κράτη να επιδοτούν την κατασκευή κατοικιών ανεξαρτήτως των δημοσιονομικών περιορισμών της Ε.Ε. Το κακό με αυτή τη «λύση» είναι ότι πρόκειται ουσιαστικά για επιδοτήσεις σε ιδιώτες κατασκευαστές, οπότε η όλη λογική της χρηματιστηριοποίησης της στέγης παραμένει κυρίαρχη.
Οι πραγματικές λύσεις είναι στην εξής κατεύθυνση: διατίμηση στα ενοίκια, απαγόρευση προγραμμάτων τύπου «Χρυσή Βίζα», αυστηροί περιορισμοί στις βραχυχρόνιες μισθώσεις, και μαζική κατασκευή σύγχρονων και προσιτών κατοικιών από δημόσιο φορέα.
Α.Α.
