Δευτέρα 5 Ιανουαρίου 2026

Η σημασία των πρόσφατων συμφωνιών ΗΠΑ-Ελλάδας

Η κυβέρνηση θριαμβολογεί για τις συμφωνίες με τις ΗΠΑ, 
αλλά ο ελληνικός λαός δεν έχει να κερδίσει τίποτε από αυτές
Οι συμφωνίες που έκλεισε η ελληνική κυβέρνηση με τις ΗΠΑ άμα τη αφίξει της νέας Αμερικανίδας πρέσβειρας εντάσσονται σε μια στρατηγική του αμερικανικού ιμπεριαλισμού που έχει πολλά σκέλη. 

Μεταξύ άλλων, με τις συμφωνίες αυτές οι ΗΠΑ: α) Προωθούν επιθετικά το δικό τους υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG), εξαρτώντας ενεργειακά την Ευρώπη. 2) Στήνουν έναν νέο ενεργειακό, αλλά δυνητικά και οικονομικό και στρατιωτικό, άξονα ΗΠΑ-Ελλάδας-Βουλγαρίας-Ρουμανίας-Ουκρανίας, υπό αμερικανικό έλεγχο, προκειμένου να περιθωριοποιηθεί η Τουρκία (λόγω της «ειδικής» της σχέσης με τη Ρωσία) και να ασκηθεί πίεση στη Ρωσία – αλλά και στην ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση, αν επιμείνει να κρατά αποστάσεις από την πολιτική Τραμπ. Μάλιστα, ο στόχος είναι ο άξονας αυτός να «κουμπώνει» και με το «σχήμα 3+1» (Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ + ΗΠΑ).

 3) Εξασφαλίζουν καλύτερη πρόσβαση στην Ανατολική Μεσόγειο μέσω των ελληνικών λιμανιών και των υπό αμερικανικό έλεγχο ελληνικών ναυπηγείων. 4) Προωθούν τις δικές τους εφοδιαστικές αλυσίδες, ανταγωνιστικές προς τις κινεζικές, επιδιώκοντας είτε να διώξουν τους Κινέζους από τον Πειραιά είτε να αντισταθμίσουν την κινεζική παρουσία με δική τους παρουσία σε άλλα λιμάνια. 5) Συμπληρωματικά, προωθούν και την τεχνολογία τους, μέσω νέων κέντρων δεδομένων, υποδομών κυβερνοασφάλειας κ.λπ.

Δεν νομίζουμε ότι όλες αυτές τις συμφωνίες τις είχε προετοιμάσει μεθοδικά από καιρό η κυβέρνηση Μητσοτάκη, όπως ισχυρίζεται. Κατ’ αρχάς, είναι ακόμα αιφνιδιασμένη από όσα είπε η Κίμπερλι Γκιλφόιλ για την κινεζική παρουσία στην Πειραιά. Επιπλέον, πολλά από αυτά που προωθούνται (π.χ. εξορύξεις υδρογονανθράκων στο Ιόνιο από αμερικανική εταιρεία) δεν περιλαμβάνονταν στον ενεργειακό σχεδιασμό που παρουσίαζε μέχρι πρόσφατα η κυβέρνηση. Το αν θα υλοποιηθούν αυτά έτσι όπως έχουν σχεδιαστεί θα εξαρτηθεί από μια σειρά παράγοντες.

Σε κάθε περίπτωση, ο ελληνικός λαός δεν έχει να κερδίσει τίποτε από αυτά τα σχέδια. Το αμερικανικό LNG είναι πανάκριβο σε σχέση με το ρωσικό φυσικό αέριο· και από τους υδρογονάνθρακες του Ιονίου, όταν και εάν εξορυχθούν, δεν θα μπουν παρά ψίχουλα στο ελληνικό δημόσιο ταμείο. Αυτοί οι σχεδιασμοί αντιμετωπίζουν για μια ακόμη φορά την Ελλάδα σαν μια χώρα τράνζιτ, μια χώρα διαμετακομιστικών υπηρεσιών – ενώ η Ελλάδα έχει απελπισμένα ανάγκη από εγχώρια παραγωγή, από παραγωγικές επενδύσεις. Το χειρότερο είναι ότι εκθέτουν ακόμα περισσότερο τον λαό μας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και στην όξυνση των παγκόσμιων ανταγωνισμών. 

 

Πάρις Δάγλας