ΝΕΑ «ΦΟΥΣΚΑ» ΣΤΑ ΑΚΙΝΗΤΑ ΜΕ ΒΑΡΙΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ

 Ενώ τα εισοδήματα πέφτουν, αυξάνονται τα ενοίκια και το κόστος της στέγης 

Στις λαϊκές συνοικίες της Αθήνας υπάρχει ανησυχία για την αύξηση 
των αντικειμενικών αξιών και των ενοικίων. Το "πάρτι" που στήνεται
στα ακίνητα δεν θα βγει σε καλό ούτε για τα λαϊκά νοικοκυριά
ούτε για την π παραγωγική οικονομία της χώρας.

Τους τελευταίους μήνες παρατηρείται και στην Ελλάδα, ειδικά σε κάποιες περιοχές, όπως τα νότια προάστια της Αθήνας, Αλεξανδρούπολη, Σύρο, περιοχές υψηλού τουρισμού, έντονη δραστηριότητα αγοροπωλησιών και κατασκευής ακινήτων.

Οι λόγοι ανόδου της ζήτησης και των τιμών είναι πολλοί. Ζήτηση ακινήτων υπάρχει από αλλοδαπούς (Κινέζους, Άραβες κ.λπ.), για την απόκτηση της «χρυσής βίζας», με αποτέλεσμα τεράστιο αριθμό κλειστών ακινήτων, αναξιοποίητων, στο κέντρο της Αθήνας, αφού ο σκοπός της αγοράς είναι μόνο η πρόσβαση στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Στη Σύρο σημαντικό ρόλο παίζει η επαναλειτουργία του ναυπηγείου, στην Αλεξανδρούπολη η –για άλλους λόγους αρνητική– στρατιωτική κινητικότητα, στους τουριστικούς προορισμούς η έλευση τυχοδιωκτικών κεφαλαίων ξεπλύματος μαύρου χρήματος, στα νότια προάστια της Αθήνας οι ανακοινώσεις για την εκμετάλλευση του Ελληνικού και η ανάπτυξη της περιοχής ως «μοντέλου» μόνο για πλούσιους.

ΑΠΕΙΛΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟ «ΑΠΑΡΤΧΑΪΝΤ» ΣΤΟΥΣ ΜΗ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΕΝΟΥΣ

Με άλλοθι την επιδημία, στήνουν «καθεστώς εξαίρεσης» μεγάλων ομάδων του πληθυσμού από στοιχειώδη δικαιώματα

 

Οι ειδικές σημάνσεις έξω από τα καταστήματα -που θυμίζουν τις πιο μαύρες
ιστορικές περιόδους-, οι αλλεπάλληλες απαγορεύσεις για τεράστιες ομάδες
του πληθυσμού, οι απειλές οικονομικής εξόντωσης των ανεμβολίαστων δεν έχουν
καμιά σχέση με την υγεία μας· αλλά έχουν σχέση με την προσπάθεια επιβολής 
ενός αυταρχικού καθεστώτος

Τα πράγματα είναι απλά. Το τελευταίο που ενδιαφέρει την κυβέρνηση είναι η υγεία του πληθυσμού. Το ζητούμενο γι’ αυτήν είναι η επιβολή ενός αυταρχικού, ολοκληρωτικού θα λέγαμε, μοντέλου, στο οποίο ο λαός θα είναι πλήρως υποταγμένος, πειθήνιος, υπάκουος και μονίμως φοβισμένος.

Όλα τα χουντικά αποβράσματα, μαζί με τους πιονιέρους του νεοφιλελεύθερου ολοκληρωτισμού, εξαπολύουν όλη τους τη λύσσα ενάντια σε όποιον δεν υπακούει, που αυτή τη στιγμή τυχαίνει να είναι οι ανεμβολίαστοι. Βορίδης, Άδωνις, Μιχαηλίδου, προτού καν ψηφιστεί νόμος, προδικάζουν και διατυμπανίζουν το –ανύπαρκτο– δικαίωμα του εργοδότη, είτε είναι ιδιώτης είτε είναι το δημόσιο, όχι μόνο να θέτει σε άδεια άνευ αποδοχών αλλά και να απολύει τον εργαζόμενο που δεν έχει εμβολιαστεί.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΙΣ «ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ» ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ

 Ο ελληνικός λαός, και ειδικά η εργατική τάξη, έχουν ανοιχτούς λογαριασμούς από παλιά με αυτό το αδίστακτο αστικό επιτελείο

 

Ένα κομμάτι της εργατικής τάξης που δέχθηκε τη λυσσασμένη επίθεση 
των Μητσοτάκηδων αλλά τους νίκησε μετά από ηρωικό αγώνα, ήταν
οι οδηγοί των αστικών λεωφορείων (της τότε ΕΑΣ) το 1992

Ένας από τους βασικότερους παράγοντες για τη διεξαγωγή νικηφόρων ταξικών αγώνων είναι να γνωρίζουμε καλά τις ιστορικές παραδόσεις της τάξης μας. Άλλο τόσο σημαντικό, όμως, είναι να γνωρίζουμε και τις ιστορικές παραδόσεις του αντιπάλου μας. Ειδικά στη σημερινή πολιτική συγκυρία, που επικεφαλής της σκληρής και πρωτόγνωρης (όσον αφορά τη δικαιολογία της υγειονομικής κρίσης) επίθεσης κατά του ελληνικού λαού είναι η οικογένεια Μητσοτάκη, παλιοί «γνώριμοι» και ορκισμένοι εχθροί κάθε αγωνιστικού στοιχείου που υπάρχει μέσα στον λαό μας.

Η εφημερίδα μας

 

Αυτήν την τόσο μικρή σε μέγεθος εφημερίδα μας, αλλά και αντίστροφα την τόσο μεγάλη σε πολιτική σκέψη, τόλμη και ιδέες. Όλοι εμείς που την γράφουμε, παλεύουμε μ’ αυτήν ή την διαβάζουμε: την αγαπάμε… Και είμαστε περήφανοι γι’ αυτήν.

Γιατί παλεύει πάνω στο σύνθημα του μέγιστου παγκόσμιου ηγέτη μας Κάρολου Μαρξ, που μας δίδαξε ότι «οι κομμουνιστές λένε πάντα την αλήθεια». Γιατί παλεύει πάνω στα βασικά και πραγματικά προβλήματα της εργατικής τάξης και του εργαζόμενου λαού: Και επίσης διότι διαθέτει την πολιτική αντίληψη και την τόλμη να διακινδυνεύει πολιτικές προβλέψεις, να επιμένει και να αντιπαρατάσσεται με όλους και στο τέλος να επαληθεύεται.

Παραδίδουν το δίκτυο ύδρευσης σε ιδιώτες

Η παράδοση του δικτύου ύδρευσης στους ιδιώτες θα
φέρει και μεγάλη αύξηση της τιμής του νερού και 
υποβάθμιση της ποιότητάς του

Η ιδιωτικοποίηση της ύδρευσης άρχισε με ένα άθλιο τέχνασμα που επέβαλε η κυβέρνηση στην ΕΥΔΑΠ (Εταιρεία Ύδρευσης Αποχέτευσης Πρωτευούσης). Την υποχρεώνει, ως Ανώνυμη Εταιρεία που είναι από το 1999 (νόμος κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ), να πληρώνει τα έξοδα διύλισης του νερού στα κέντρα επεξεργασίας… στο δημόσιο. Το αποτέλεσμα είναι η ΕΥΔΑΠ, από 80,4 εκατομμύρια ευρώ κέρδη πέρυσι, να εμφανίσει ζημιά εφέτος. 157,5 εκατομμύρια ευρώ «μέσα» για να πληρώνει μια δημόσια εταιρεία ουσιαστικά… το δημόσιο.

Σκαραμαγκάς Ξεπούλημα στους εφοπλιστές

Υπάρχουν ενδείξεις ότι οι "επενδυτές" ενδιαφέρονται
περισσότερο για το "οικόπεδο" παρά για τη ναυπηγική
δρσστηριότητα

Η κυβέρνηση ξεπούλησε τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά στο εφοπλιστικό κεφάλαιο. Τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά διεκδικούσαν μέχρι τώρα δύο όμιλοι, ελληνοαμερικάνικων στην ουσία συμφερόντων (ΟΝΥΧ, που έχει ήδη τα ναυπηγεία Σύρου, και North Star). Η κυβέρνηση έδωσε όμως τον κατασκευαστικό τομέα των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά στον εφοπλιστικό όμιλο Προκοπίου, με αντίτιμο 25 εκατ. ευρώ, και την έκταση 350 στρεμμάτων του ναυπηγείου, που περιλαμβάνει και τον υπάρχοντα τώρα καταυλισμό προσφύγων, πάλι στον εφοπλιστή, με αντίτιμο 37,5 εκατ. ευρώ. Πρόκειται φυσικά για ξεπούλημα από οικονομικής απόψεως, αφού μόνο οι παραγγελίες για τα πλοία του Πολεμικού Ναυτικού ξεπερνούν τα 5 δις ευρώ, ενώ η συνολική αξία του ναυπηγείου ξεπερνάει τα 100 εκατ. ευρώ. Ο εφοπλιστής φυσικά δεν δεσμεύεται σε τίποτα όσον αφορά τους εργαζόμενους, στους οποίους οφείλονται περίπου 180 εκατ. ευρώ. 

Αντί για μόρφωση θα προσφέρονται «δεξιότητες»

Η Κεραμέως προωθεί ένα σχολείο "δεξιοτήτων" και 
διαχωρισμού των παιδιών, και όχι ένα σχολείο 
πραγματικής μόρφωσης

 Υπουργείο Παιδείας και κυβέρνηση, με το νέο νομοσχέδιό τους για τη δημόσια εκπαίδευση, αλλά και με όσα έχουν ψηφίσει μέχρι στιγμής, προχωρούν σε βαθιές αντιδραστικές αλλαγές όχι μόνο στη διαδικασία της εκπαίδευσης αλλά και στο περιεχόμενό της. Με όχημα την αυτονομία των σχολικών μονάδων επιχειρούν το σπάσιμο του ενιαίου χαρακτήρα της εκπαίδευσης και την υπονόμευση του καθολικού δικαιώματος στη μόρφωση.