Το καλαμάκι και μια απατηλή «πράσινη» πολιτική

Το κυνήγι στο πλαστικό καλαμάκι αποδεικνύει
την υποκρισία αλλά και την ηλιθιότητα της επίσημης 
«περιβαλλοντικής» πολιτικής

 Πριν από κάποιον καιρό είχε ψηφιστεί ένας νόμος για την απαγόρευση των πλαστικών μίας χρήσης, σε εφαρμογή αντίστοιχης οδηγίας της Ε.Ε. Οι νόμοι αυτοί, ακόμη κι αν φαίνεται ότι υπηρετούν την προστασία του περιβάλλοντος, επί της ουσίας δεν έχουν κάτι το προοδευτικό. Ενοχοποιούν τις καθημερινές συνήθειες των απλών ανθρώπων, αφήνοντας στο απυρόβλητο τα καπιταλιστικά μονοπώλια και τις καταστροφές που έχει προκαλέσει η ανεξέλεγκτη κυριαρχία της «αγοράς». Είναι χαρακτηριστικό ότι μια θετική διάταξη αυτού του νόμου, η υποχρέωση των δήμων να φτιάξουν δημόσιες βρύσες, έτσι ώστε να μην κουβαλάμε συνέχεια μαζί μας πλαστικά μπουκαλάκια με νερό, δεν ακούγεται καν. Επίσης, καμιά μέριμνα δεν υπήρξε για να περιοριστεί το πραγματικά άχρηστο πλαστικό, όπως στις συσκευασίες που εξυπηρετούν σκοπούς του μάρκετινγκ και όχι πρακτικούς σκοπούς. Ακόμη, το γεγονός ότι καταλήγει πολύ πλαστικό στη φύση δεν έχει να κάνει μόνο με το πόσο πλαστικό χρησιμοποιούν οι άνθρωποι στην καθημερινότητά τους αλλά με την πλήρη αποτυχία των –ιδιωτικοποιημένων σε μεγάλο βαθμό– συστημάτων αποκομιδής και ανακύκλωσης.

Μισθός-pass ή η χαμένη δυναμική των ΣΣΕ

Αγώνες όπως αυτός στην Cosco άνοιξαν δρόμους, αλλα
στη μεγάλη πλειονότητα τους οι συνδικαλιστικές ηγεσίες
είναι τραγικά πίσω όσον αφορά τη διεκδίκηση ΣΣΕ

Με την υπόσχεση για αύξηση του κατώτατου μισθού από… 1ης Μαΐου του 2023 (η σύμπτωση με την προκήρυξη των βουλευτικών εκλογών δεν είναι καθόλου τυχαία), ο Κυριάκος Μητσοτάκης ξεμπέρδεψε με τα εργασιακά στις καθιερωμένες εξαγγελίες του στη ΔΕΘ. Ένα δυο ακόμα μέτρα, όπως η σύνδεση της κατάργησης του τέλους επιτηδεύματος με την (τρίμηνη) αύξηση των θέσεων εργασίας, ή η απαλλαγή των εργοδοτών από μέρος των εισφορών σε σύνδεση με τη μετατροπή των εργαζόμενων μερικής απασχόλησης σε πλήρους, μέτρα που ο πρωθυπουργός παρουσίασε ως δήθεν μέτρα αύξησης της απασχόλησης, έχουν ως αποδέκτες αποκλειστικά τις επιχειρήσεις.

Στη μνήμη του Στέφανου Χατζημιχελάκη

 Στις 6 Οκτωβρίου συμπληρώνονται 29 χρόνια από τον θάνατο του Μαρξιστή επαναστάτη Στέφανου Χατζημιχελάκη.

Κερδήθηκε στο επαναστατικό κίνημα μέσα από τις μεγάλες φοιτητικές απεργίες του 1928-29, που καθοδήγησαν οι αρχειομαρξιστές-τροτσκιστές. Ήταν φοιτητής (σπούδασε οικονομικά), αλλά παράλληλα δούλευε σε εργοστάσιο κεραμοποιίας. Στον πόλεμο, γλύτωσε συμπτωματικά την εκτέλεση από τη σταλινική ΟΠΛΑ. Μετά τον πόλεμο εργάστηκε ως λογιστής-φοροτεχνικός. Μέχρι και τη δικτατορία του 1967, υπήρξε δραστήριο μέλος του Κ.Δ.Κ.Ε. (ελληνικό τμήμα της 4ης Διεθνούς).

Ανταπόκριση από τη Μεσσηνία

 Στα 1,25 ευρώ το κιλό καθορίστηκε η ελάχιστη τιμή πώλησης της «μαύρης» κορινθιακής σταφίδας που παράγεται στην περιοχή μας και σε άλλα μέρη της Πελοποννήσου (Ηλεία, Αίγιο). Πριν την επιδημία ήταν πάνω από 1,50 ευρώ. Με τα «συστήματα» των εμπόρων-εξαγωγέων, τα οποία έγιναν με αφορμή την «καραντίνα», και που δεν μπορούσαν να γίνουν εξαγωγές και έμεινε πολλή σταφίδα αδιάθετη κ.λπ., η τιμή είχε κατρακυλήσει πέρυσι στα 0,80 ευρώ.

Δικαίωση των εργατών στα Λιπάσματα Καβάλας

 Το Πρωτοδικείο Καβάλας έκρινε παράνομη την απόλυση 133 εργαζομένων απ’ τη βιομηχανία λιπασμάτων Καβάλας (ΕΛ.ΦΕ.), ιδιοκτησίας, από το 2009, του καπιταλιστή Λαυρεντιάδη.

Το 2015 οι 180 εργάτες του εργοστασίου αρνήθηκαν να υπογράψουν ατομικές συμβάσεις εργασίας με μειωμένα δικαιώματα. Ο Λαυρεντιάδης εξαπέλυσε κυνηγητό, με ανυπόστατες μηνύσεις κ.λπ., καταφέρνοντας να τους απολύσει. Οι εργάτες πάλεψαν για την επιστροφή τους, και το 2017 υπογράφηκε σχετικό πρακτικό. Ουδέποτε όμως επέστρεψαν πραγματικά στη δουλειά. Οι 133 συνέχισαν τον αγώνα. Από το 2020 τους απαγορεύτηκε και η είσοδος στο εργοστάσιο. Τώρα ο Λαυρεντιάδης είναι υποχρεωμένος να τους καταβάλει τα δεδουλευμένα τους και να δώσει 5.000 ευρώ για «ηθική βλάβη».

Το συνταγματικό δημοψήφισμα της Χιλής

 Το νέο σύνταγμα που παρουσίασε η Συντακτική Συνέλευση της Χιλής για να αντικαταστήσει το σύνταγμα που είχε παραμείνει από την περίοδο της δικτατορίας του Πινοτσέτ απορρίφθηκε στο δημοψήφισμα της 4ης Σεπτεμβρίου. Και μάλιστα με μεγάλη διαφορά. Το προτεινόμενο σύνταγμα δεν είχε κάποια σχέση με τον σοσιαλισμό, ωστόσο κατοχύρωνε ορισμένα βασικά λαϊκά, εργασιακά, δημοκρατικά και ανθρώπινα δικαιώματα. Η απόρριψή του χαιρετίστηκε ως νίκη από τις πιο αντιδραστικές δυνάμεις της χώρας, που θέλουν να παραμείνει άθικτο το φιλο-επιχειρηματικό και αυταρχικό μοντέλο της χώρας. 

Σοσιαλιστική Προοπτική Σεπτέμβριος 2022

Διατίμηση στα βασικά είδη Εθνικοποίηση της ενέργειας Κάτω η κυβέρνηση της ακρίβειας και του αυταρχισμού

Πάνω σε αυτό το τρίπτυχο θα κριθεί η επιβίωσή μας τις δύσκολες μέρες που έρχονται. Και αυτά μπορούμε να τα επιβάλουμε μόνο αν αφυπνιστούμε ως λαός όσο είναι νωρίς και ανακτήσουμε τη μαχητικότητά μας αλλά και την αισιοδοξία μας. Οι απεργίες και οι διαδηλώσεις κατά της ακρίβειας που πυκνώνουν αυτές τις ημέρες σε όλη την Ευρώπη μάς δείχνουν τον δρόμο!  

Ο Μητσοτάκης βάζει το δίλημμα «ή εγώ ή το χάος» και υπερασπίζεται ακόμα και τις παρακολουθήσεις πολιτικών αντιπάλων του. Όμως, η αλαζονεία δεν απέχει πολύ από την απελπισία. Τα στηρίγματά του εκτός της χώρας, μέσα στο ίδιο του το κόμμα και φυσικά και στον ελληνικό λαό είναι εμφανώς αποδυναμωμένα. 

Δείτε την εφημερίδα μας σε μορφή PDF

Σοσιαλιστική Προοπτική Σεπτέμβριος 2022