Κυριακή, 31 Δεκεμβρίου 2017

Η λεηλασία της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης

Η ΕΒΖ, η μεγαλύτερη αγροτική βιομηχανία, μπορεί και 
πρέπει να σωθεί, για το συμφέρον του ελληνικού λαού
Σκάνδαλο μεγάλης κλίμακας έρχεται στην επιφάνεια για τη μεγαλύτερη αγροτική βιομηχανία της χώρας, την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης (ΕΒΖ), με δύο εργοστάσια στη Σερβία και τρία στη Βόρεια Ελλάδα.
Την περίοδο 2007-2015, επί κυβερνήσεων Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ δηλαδή, η ΕΒΖ έδινε αφειδώς πιστώσεις σε ιδιωτικές εταιρείες με τις οποίες συνεργαζόταν, με τις ελάχιστες δυνατές εγγυήσεις. Το αποτέλεσμα ήταν να φορτωθεί με χρέη 50 εκατομμυρίων ευρώ. Παράλληλα, απέκλειε τον εαυτό της από τη δυνατότητα πώλησης των προϊόντων της, βάζοντας «μεσάζοντα» άλλες εταιρείες, με αποτέλεσμα περαιτέρω ζημίες.

Συγκεκριμένα: στη «ΓΑΙΑ ΑΕ» έκανε πιστώσεις 38 εκατομμυρίων ευρώ, με εγγύηση 4 εκατομμυρίων, με αποτέλεσμα να ζημιωθεί 34 εκατομμύρια. Στην ΒΕΛΠΑΖ, που την είχε κάνει και «μεσάζοντα» πώλησης, πιστώσεις 15,8 εκατομμυρίων ευρώ, με εγγύηση 1,1 εκατομμυρίων, ζημία 14 εκατομμυρίων. Και στη SUGARILLOS πίστωση 1 εκατομμυρίου, με εγγύηση 200.000 ευρώ. Στα τότε μέλη της διοίκησης έχει ασκηθεί δίωξη απ’ την εισαγγελία Θεσσαλονίκης.
Στην ΕΒΖ εφαρμόστηκε περίτρανα το μοντέλο του εγχώριου καπιταλισμού για την κρατική βιομηχανία. Κομματικά στελέχη-άνθρωποι των καπιταλιστών την απομύζησαν για το συμφέρον των αφεντικών τους και το δικό τους, με απώτερο στόχο βέβαια το κλείσιμό της, καθώς και την αποβιομηχάνιση της χώρας, προς δόξαν των εισαγόμενων –ασιατικών κατά βάση– προϊόντων.
Η ΕΒΖ τώρα βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ αναλίσκεται στις γνωστές της παλινωδίες. Πήγε να πουλήσει τα δύο –κερδοφόρα– εργοστάσια στο Βελιγράδι, έκανε τελικά πίσω. Διόρισε νέα διοίκηση, έξι μέλη της οποίας παραιτήθηκαν πρόσφατα με αιχμές ότι η βιομηχανία οδηγείται σε διάλυση-ξεπούλημα. Διόρισε άλλη διοίκηση, και παρά τις μεγαλοστομίες στελεχών της κυβέρνησης, αυτό που ακούγεται είναι ότι η εξυγίανση της βιομηχανίας σημαίνει απλώς... πώληση. Τα δύο εργοστάσια στη Μακεδονία παραμένουν σε αδράνεια και αυτό στην Ορεστιάδα Έβρου υπολειτουργεί. 20.000 τευτλοπαραγωγοί είναι σε αναμονή και απόγνωση μαζί.
Καμία εμπιστοσύνη δεν μπορεί να υπάρχει στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Τη βιομηχανία ζάχαρης μπορούν να τη σώσουν οι εργαζόμενοί της και οι αγρότες-συνεργάτες της. Με αποφασιστικές ενέργειες, ακόμα και την κατάληψη των εργοστασίων, να απαιτήσουν την άμεση επαναλειτουργία των μονάδων κάτω από τον δικό τους έλεγχο, στην προοπτική της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας.


Σ. Κρόκος