Στρατηγική επιλογή της κυβέρνησης ο αυταρχισμός

ΜΑΤ στα νοσοκομεία, ΜΑΤ στα πανεπιστήμια... Η
καταστολή και ο κοινωνικός αυτοματισμός είναι στον 
γενετικό κώδικα αυτής της κυβέρνησης

Δεν περνάει μέρα που να μη γίνουμε μάρτυρες ενός νέου κρούσματος αυταρχισμού της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Σε πρόσφατη επίσκεψη-σόου του υπουργού Υγείας Ά. Γεωργιάδη στο Κρατικό Νίκαιας, τα ΜΑΤ έπεσαν με λύσσα πάνω σε γιατρούς και νοσηλευτές. Αυτούς που στηρίζουν, παρά τις άσχημες συνθήκες εργασίας και τους πενιχρούς μισθούς, ό,τι έχει απομείνει από το δημόσιο σύστημα υγείας. Ο υπουργός τοποθετήθηκε για τα συμβάντα… με αντικομμουνιστική προπαγάνδα δεκαετίας ’50, όπως το συνηθίζει. 

Όργιο καταστολής και συλλήψεων είχαμε λίγες μέρες πριν στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης για ένα πάρτι φοιτητών. Το άσυλο έχει καταργηθεί εδώ και χρόνια, οι καταλήψεις χώρων έχουν κατασταλεί, κι όμως η κυβέρνηση συνεχίζει να εξαπολύει τα ΜΑΤ για ψύλλου πήδημα στα πανεπιστήμια. Σε λίγο οι ΜΑΤατζήδες θα πάρουν και πτυχίο, τόσο συχνά που βρίσκονται στους χώρους των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων! 

Η γνώμη των εκπαιδευτικών για τις (αντιδραστικές) αλλαγές που υλοποιούνται στα σχολεία αγνοείται επιδεικτικά, τα πειθαρχικά δουλεύουν διπλοβάρδια και η καταστολή είναι μόνιμη και εδώ. Γενικά σε όλο τον δημόσιο χώρο αποθαρρύνεται κάθε συμμετοχή και έκφραση γνώμης των πολιτών, κάθε διαδικασία διαλόγου και συνδιαμόρφωσης. Μόνο οι γνώμες των «αρίστων», των «επενδυτών», των καπιταλιστών μετράνε, ενώ όλες οι αποφάσεις παίρνονται είτε απευθείας από την κυβέρνηση είτε από πραιτοριανούς της. 

Σε άλλα θέματα: κάμερες και αστυνομία παντού είναι η συνταγή για να γίνουν οι πολίτες «υπεύθυνοι». Και φυσικά, εξοντωτικά πρόστιμα. Καμιά θετική δράση, κανένα θετικό κίνητρο, οι απαγορεύσεις είναι πανάκεια. Ο υπουργός «Προστασίας του Πολίτη» Μ. Χρυσοχοΐδης σχεδόν πανηγυρίζει για το ότι θα χτιστούν 8 νέες φυλακές – οι κατάδικοι δεν χωράνε σε αυτές που έχουμε. Τι τεράστια επιτυχία της κοινωνικής πολιτικής της κυβέρνησης! 

Αυτό είναι το κλίμα κοινωνικού κανιβαλισμού και διάλυσης της κοινωνικής συνοχής που καλλιεργεί –σκόπιμα– η κυβέρνηση. Σκόπιμα γιατί θέλει πολίτες φοβισμένους, ατομικοποιημένους, σε μόνιμο άγχος να μην παραβιάσουν τον τάδε κανόνα, ή να προλάβουν τη δείνα προθεσμία. 

Σε αυτή την κατάσταση οφείλουμε να αντιδράσουμε ατομικά και συλλογικά, ανάλογα με την περίπτωση. Μια κοινωνία όπου τα προβλήματα θα λύνονται κυρίως με τη συνεννόηση, την αλληλεγγύη, τη δημοκρατία, το θετικό παράδειγμα είναι εφικτή – και τη δικαιούμαστε. Το να συντριβούν πολιτικά οι δυνάμεις του κοινωνικού κανιβαλισμού θα ήταν ένα βήμα προς αυτή την κατεύθυνση.

 

Πάρις Δάγλας