Αγρότες Σε επιφυλακή για νέες μάχες

Ο αγώνας επιβίωσης των αγροτών θα συνεχιστεί,
γιατί δεν έχουν και άλλη επιλογή. Το βασικό είναι
η συμμαχία με τους εργαζόμενους της πόλης.

Οι αγρότες επέστρεψαν για λίγο στους δρόμους, με κάθοδο στην Αθήνα στις 13 Φεβρουαρίου. Η κινητοποίηση αυτή δείχνει ότι το καζάνι της αγανάκτησης μέσα στον αγροτικό κόσμο εξακολουθεί να βράζει, μετά από δύο μήνες στους δρόμους. Αυτά που έδωσε η κυβέρνηση δεν ελαφραίνουν τη δύσκολη οικονομική κατάσταση, αλλά και δεν απαντάνε στα μεγάλα και βαθύτερα προβλήματα της αγροτικής παραγωγής, που όσο πάει και συρρικνώνεται. Οι αγρότες έχουν καταλάβει για καλά ότι απώτερος σκοπός του συστήματος είναι να ξεριζώσει την αγροτική παραγωγή για να προωθήσει τα εφιαλτικά σχέδια για συνθετικές τροφές. Και ακόμα, να μεταβάλει ολόκληρες περιοχές της υπαίθρου σε τουριστικές αποικίες.

Και τώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές οι τιμές των αγροτικών εφοδίων (λιπάσματα, σπόροι κ.λπ.) εξακολουθούν να ανεβαίνουν, κάνοντας ασύμφορη την παραγωγή. Η ευλογιά στα αιγοπρόβατα εξακολουθεί να μαίνεται και αναμένεται έξαρση εν όψει του καλοκαιριού. Η κυβέρνηση αρνείται τον εμβολιασμό γιατί θέλει να προστατεύσει τα κέρδη των βιομηχανιών τροφίμων και του μεγάλου εμπορίου γαλακτοκομικών.Και αδιαφορεί αν η αιγοπροβατοτροφία, η πλέον παραδοσιακή ελληνική κτηνοτροφία, πηγαίνει για πλήρη εξολόθρευση. Ακόμα και τη συμφωνία Ε.Ε.-Mercosur, που ματαιώθηκε λόγω της αντίδρασης των Ευρωπαίων αγροτών, δοκιμάζουν να την επαναφέρουν έμμεσα από την πίσω πόρτα. Τα «παπαγαλάκια» των καπιταλιστών κάτι «κελαηδάνε» για «ρήτρες διασφάλισης» των «ευαίσθητων αγροτικών προϊόντων» κ.λπ.

Στην επόμενη φάση του αγώνα αυτό που χρειάζεται είναι ενεργή συμμαχία με τους εργαζόμενους της πόλης. Με κεντρικό αίτημα την καθιέρωση διατίμησης, δηλαδή, κατώτατης τιμής στην πώληση των προϊόντων από τον αγρότη στον έμπορο, τέτοιας που να καλύπτει τις ανάγκες της παραγωγής, και ταυτόχρονα ανώτατης τιμής στην αγορά τους από τον καταναλωτή, τέτοιας που να τον προστατεύει από την ακρίβεια. Η διατίμηση θίγει τα ιερά και τα όσια του συστήματος, τα κέρδη του εμπορικού και βιομηχανικού κεφαλαίου δηλαδή. Γι’ αυτό και η κυβέρνηση του μεγάλου κεφαλαίου την απέρριψε ασυζητητί από την αρχή. Γι’ αυτό και αυτή μπορεί να επιβληθεί μόνο μέσα από την οργανωμένη πάλη αγροτών και εργαζομένων, όλου του εκμεταλλευόμενου λαού δηλαδή.

Ο δίμηνος αγώνας είχε πολλά ελπιδοφόρα στοιχεία, όπως τη συμμετοχή νέων αγροτών με αγωνιστική διάθεση. Σε αυτά πρέπει να βασιστεί και ο επόμενος αγώνας, με βασική τακτική τη σύνδεση με τους εργαζόμενους της πόλης.

 

Χ.Ρ.