Του Γιάννη Βερούχη (1931-2010)
1) Ένας
φοβερός καπιταλισμός
(Σημ. της σύναξης: το
απόσπασμα αυτό γράφτηκε από τον Γιάννη
Βερούχη πριν από 20 χρόνια. Εμείς οι Κομμουνιστές-Τροτσκιστές προειδοποιούσαμε
από τότε ότι: οι αθρόες κρατικές επιδοτήσεις προς τους καπιταλιστές θα
οδηγούσαν σε μια ανεξέλεγκτη διόγκωση του δημοσίου χρέους.)
…Λίγοι
ξέρουν τον «σοσιαλιστικό « «αναπτυξιακό νόμο» του ’82 περί «αντιμετωπίσεως της
ανεργίας», και αυτοί που τον ξέρουν σιωπούν. Με αυτόν τον πρωτοφανή νόμο, όλες
οι καπιταλιστικές επενδύσεις επιχορηγούνται από το κράτος από 20% ως και 80%,
από κεφάλαια μεγάλων κρατικών δανείων, κυρίως από το εξωτερικό αλλά και το
εσωτερικό, το λεγόμενο «δημόσιο χρέος», του οποίου η εξόφληση, καθώς και οι τόκοι,
έχουν χρεωθεί στον εργαζόμενο ελληνικό λαό, που είναι υποθηκευμένο το μέλλον
του, και ακόμα και των επερχόμενων γενεών του. Και η ανεργία φυσικά δεν
μειώθηκε αλλά αυξήθηκε. Όσο για το δημόσιο χρέος, αυτό ανέρχεται στο
αστρονομικό ποσό των 31 τρισεκατομμυρίων 159 δισεκατομμυρίων δραχμών. Και μόνο
οι τόκοι των τεραστίων αυτών δανεικών κεφαλαίων, που παραχωρήθηκαν δωρεάν στην
αστική τάξη, το 1996 θα είναι 3 τρισεκατομμύρια 355 δισεκατομμύρια δραχμές. Και
σε κάθε δύο δραχμές που πληρώνουν οι φορολογούμενοι σε άμεσους και έμμεσους
φόρους, η μία δραχμή διατίθεται για την πληρωμή αυτών των τόκων. Για να
αντιληφθούμε το ύψος αυτού του «δημόσιου χρέους» αυτών των 31 τρισεκατομμυρίων,
πρέπει να κατανοήσουμε ότι σε κάθε φορολογούμενο νοικοκυριό αντιστοιχούν περίπου
9 εκατομμύρια δραχμές (Το Βήμα, 3/12/95).
