ΟΙ ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΗΝΑ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2016

6 Σεπτεμβρίου: Οι εργαζόμενοι στο ίδρυμα της «Παιδικής Στέγης», που διεκδικούν τα δεδουλευμένα μηνών, έκαναν συγκέντρωση στο υπουργείο Εργασίας στην Αθήνα.

Οι μεταλλεργάτες της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης Περάματος έκαναν συγκέντρωση στην πύλη της Ζώνης, διαμαρτυρόμενοι για τα εμπόδια που προβάλλει η νέα –κινέζικη– διοίκηση του ΟΛΠ στην πρόσβασή τους στο χώρο εργασίας.

7 Σεπτεμβρίου: Οι εργαζόμενοι στο Ινστιτούτο Γεωλογικών Μελετών (ΙΓΜΕ) έκαναν συγκέντρωση διαμαρτυρίας στα δικαστήρια της οδού Ευελπίδων, συμπαραστεκόμενοι σε τρεις συναδέλφους τους που δικάζονταν για τον αγώνα που δόθηκε ενάντια σε 130 απολύσεις πριν από μερικά χρόνια. Η απόφαση του δικαστηρίου ήταν αθωωτική.

Ευρετήριο Άρθρων Σοσιαλιστικής Προοπτικής Οκτωβρίου 2015

• Οργάνωση και ετοιμότητα Η πάλη ενάντια στα μνημόνια συνεχίζεται! (σελ.1)
• Σχόλια ειδήσεις απόψεις (σελ.2)
• Δεν υπάρχει καπιταλισμός χωρίς διαφθορά (σελ.3)
• Στην ακί του στοχάστρου-Βολή κατά Βολή (σελ.4)
• ΛΟΥΚΑΣ ΚΑΡΛΙΑΦΤΗΣ (1305-2003) (σελ.4)
• Για το ένθετό μας (σελ.5)
• Όχι άλλο αίμα από τον λαό για τις τράπεζες (σελ.5)
• Ο ΣΥΡΙΖΑ, Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ Η "ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ" (σελ.5)
• Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ "ΜΗ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗΣ" ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΜΑΣ (σελ.6)
• Η λογική του κέρδους (σελ.6)
• TTIP Ένα διεθνές υπερ-μνημόνιο (σελ.6)
• Διεθνή Νέα (σελ.7)
• Πως μεθοδεύεται το ξεπούλημα του λιμανιού (σελ.7)
• ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥΣ ΔΩΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΣ (σελ.7)
• ΣΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΠΑΝΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΜΑΣ ΤΑΞΗΣ (σελ.8)
• Εκρηκτική η κατάσταση στη δημόσια παιδεία (σελ.8)
• Οργανωτικό Σεμινάριο Μια σύντομη γενική ματιά (σελ.8)
• Ανταπόκριση από τη Μεσσηνία (σελ.9)
• Για τις εξελίξεις στη Συρία (σελ.9)
• Τι κρύβεται πίσω από το θέμα με τα θρησκευτικά (σελ.9)
• ΕΠΕΙΓΟΝΤΑ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ (σελ.9)
• Εργατικές κινητοποιήσεις του μήνα Σεπτέμβριος 2015 (σελ.10)
• Οι άνεργοι πρέπει να οργανωθούν και να παλέψουν (σελ.10)
• ΣΕΒ: Παρασιτισμός και λεηλασία (σελ.10)
• Δολοφονία αγωνιστή στο Ιράν (σελ.10)
• ΟΙ ΑΓΡΙΝΙΩΤΕΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ-ΤΡΟΤΣΚΙΣΤΕΣ (1925-1944) (β' μέρος) (σελ.11)
• "Πράσινοι" καπιταλιστές και Κρητική αντίσταση (σελ.12)
• ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙΑΔΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ (σελ.12)

ΛΟΥΚΑΣ ΚΑΡΛΙΑΦΤΗΣ (1905-2003)

ΛΟΥΚΑΣ ΚΑΡΛΙΑΦΤΗΣ (1905-2003)

Στις 25 Οκτωβρίου συμπληρώνονται 12 χρόνια από το θάνατο ενός μεγάλου Κομμουνιστή-Τροτσκιστή αγωνιστή, του Λουκά Καρλιάφτη. Ο σύντροφος Λουκάς αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή του –περισσότερα από 80 χρόνια ενεργού δράσης!– στην υπόθεση της απελευθέρωσης της εργατικής τάξης, με απαράμιλλη συνέπεια και αφοσίωση στο σκοπό.

Είχε την τύχη να οργανωθεί στο κίνημα κάτω από την άμεση ακτινοβολία της Οκτωβριανής Επανάστασης και να γίνει ένα από τα επίλεκτα στελέχη της πρώτης εκείνης ηρωικής κομμουνιστικής γενιάς της χώρας μας. Αμέσως προσανατολίστηκε προς την αριστερή αντιπολίτευση του ΚΚΕ, το ρεύμα του αρχειομαρξισμού, από το οποίο βγήκε η κύρια δύναμη των τροτσκιστών στην Ελλάδα, κατόπιν της επέμβασης του ίδιου του Λέοντα Τρότσκυ το 1930. Συνδικαλιστικά έδρασε κυρίως στους εμποροϋπαλλήλους, που ήταν και το επάγγελμά του για αρκετά χρόνια. Υπήρξε από τα κορυφαία οργανωτικά στελέχη του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αριστερής Αντιπολίτευσης, της ΚΟΜΛΕΑ, με μεγάλη προσφορά σε μια σειρά περιοχές και τομείς δουλειάς. Μεταξύ άλλων, έπαιξε βασικό ρόλο στη συγκρότηση των Περιφερειακών Επιτροπών του Πειραιά, των βορειοδυτικών συνοικιών της Αθήνας, αλλά και της Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης.

Δολοφονία αγωνιστή στο Ιράν

Στις 13 Σεπτεμβρίου βρέθηκε νεκρός στις φυλακές Γκοχαρντάστ της πόλης Κάρατζ του βόρειου Ιράν ο εργάτης συνδικαλιστής Σαχρόχ Ζαμανί. Ήταν πρόεδρος του σωματείου των μπογιατζήδων της επαρχίας του και από τα πιο δραστήρια στελέχη του κινήματος για την ίδρυση ανεξάρτητων συνδικάτων στο Ιράν, μιας χώρας που κυβερνιέται από ένα σκοταδιστικό θεοκρατικό καθεστώς. Ανακοινώθηκε ότι πέθανε από κάποια αρρώστια, αλλά οι οικείοι του δεν ξέρουν να έπασχε από κάποια αρρώστια. Είναι φανερό ότι δολοφονήθηκε, είτε άμεσα, είτε έμμεσα, από τις μεσαιωνικές συνθήκες που επικρατούν στις περσικές φυλακές και τα βασανιστήρια που αντιμετωπίζουν ειδικά οι πολιτικοί κρατούμενοι. Ήταν φυλακισμένος από το 2011, όταν είχε καταδικαστεί για τη συνδικαλιστική του δράση. Σε μια χώρα που το να αγωνίζεσαι για τις πιο στοιχειώδεις ελευθερίες των εργαζομένων θεωρείται έγκλημα, ο Σαχρόχ Ζαμανί υπήρξε πρότυπο θάρρους και αφοσίωσης στα δίκαια της εργατικής τάξης. Παρά την τρομοκρατία των αγιατολάδων, σημαντικό κομμάτι του λαού αυτής της ιστορικής χώρας βρίσκεται σε μια φάση αφύπνισης και οι επερχόμενοι νικηφόροι αγώνες του θα δικαιώσουν και αυτόν και τόσους άλλους μάρτυρες του εργατικού κινήματος.

Από τη σύνταξη  

ΣΕΒ: παρασιτισμός και λεηλασία

Ο πρόεδρος του ΣΕΒ (Σύνδεσμος Ελληνικών Βιομηχανιών) Θεόδ. Φέσσας, με δύο προεκλογικές παρεμβάσεις του στην «Εφημερίδα των Συντακτών», καθόρισε το πλαίσιο της πολιτικής της νέας κυβέρνησης, εξέφρασε τις αδηφάγες ορέξεις της τάξης του και κατέδειξε τον σημερινό παρασιτικό χαρακτήρα της. Ως προς το πρώτο, έδωσε οδηγίες για πιστή τήρηση του μνημονίου. Όσον αφορά το δεύτερο, είπε ότι τις «μεταρρυθμίσεις», τα αντεργατικά σχέδια δηλαδή, μπορεί να τα αναλάβει «ανεξάρτητη» αρχή, μια παράλληλη κυβέρνηση δηλαδή, άμεσα ελεγχόμενη από τους ίδιους! Και όσον αφορά το τρίτο, μίλησε για τα πεδία δράσης του –υποτιθέμενου– βιομηχανικού κεφαλαίου. Ενέργεια, «περιβάλλον», «χωροταξία», «καινοτομίες», αέρας κοπανιστός δηλαδή, και το σημαντικό, οι εθνικοί και κοινοτικοί πόροι, τα χρήματα των Ελλήνων και λοιπών Ευρωπαίων εργαζομένων, να γίνουν «χρηματοδοτικό εργαλείο», δηλαδή αντικείμενο λεηλασίας από τους καπιταλιστές.

Η αστική τάξη δεν έχει κανένα βιομηχανικό-παραγωγικό σχέδιο. Το σχέδιο αυτό, που είναι ζωτικής σημασίας για το μέλλον του ελληνικού λαού, πρέπει να το επιβάλλει η εργατική τάξη με την πάλη της, κόντρα σε αυτά τα παράσιτα.

Σ.Κ.

TTIP Ένα παγκόσμιο υπερ-μνημόνιο

Η TTIP είναι ένας δούρειος ίππος ενάντια στα πιο στοιχειώδη
δημοκρατικά και κοινωνικά δικαιώματα των λαών

Με αφορμή τις κινητοποιήσεις που οργανώνονται σε όλη την Ευρώπη και στην Ελλάδα στις 10 Οκτωβρίου ενάντια στην TTIP, να εξηγήσουμε τι ακριβώς είναι αυτή η συμφωνία.

Βασικός στόχος της Συνθήκης της Διατλαντικής Εταιρικής Σχέσης Συναλλαγών και Επενδύσεων (TTIP) είναι να δημιουργήσει τη μεγαλύτερη ζώνη «ελεύθερου εμπορίου» στον κόσμο, με την κατάργηση των τελωνειακών δασμών και τον δραστικό περιορισμό των διαφορετικών κανόνων μεταξύ Ε.Ε. και ΗΠΑ. Ήδη το γεγονός ότι πέπλο μυστικότητας περιβάλλει τις διαπραγματεύσεις για τη συμφωνία χαρακτηρίζεται ως «απειλή για το μέλλον της ευρωπαϊκής δημοκρατίας».

Μέσα από τη συμφωνία διακυβεύονται όχι μόνο οι κατακτήσεις των ευρωπαϊκών λαών στην υγεία, την ασφάλεια τροφίμων, την προστασία του περιβάλλοντος και τα εργασιακά δικαιώματα αλλά και το ίδιο το δικαίωμα ενός κράτους να νομοθετεί. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι το investor-state dispute settlement (ISDS), το οποίο δίνει στις πολυεθνικές νομική ισχύ κρατών. Έτσι, θα μπορούν δικαστικά να ακυρώνουν νόμους που έχουν ψηφιστεί στα κοινοβούλια όταν αυτοί είναι ενάντια στα συμφέροντά τους. Αυτό σημαίνει την καθοριστική αποδυνάμωση της δυνατότητας της πολιτείας να υπερασπίζεται τα συμφέροντα των πολιτών της όταν βρίσκεται αντιμέτωπη με ιδιωτικά συμφέροντα (π.χ. αύξηση κατώτατων μισθών, πυρηνική ενέργεια, μεταλλαγμένα, προσωπικά δεδομένα). Δηλαδή, η προστασία του καπιταλιστή θα αποτελεί το «δίκαιο του ισχυρότερου».

Οι άνεργοι πρέπει να οργανωθούν και να παλέψουν

Οι καταλήψεις στους ΟΑΕΔ, αφού συγκεντρώσουμε τις
 ανάλογες δυνάμεις, μπορεί να είναι το πρώτο βήμα για ν
α εκδηλωθεί ένα πανελλαδικό κίνημα ανέργων

Η νέα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ξεκίνησε τη θητεία της με μια «ριζοσπαστική» πρωτοβουλία για την ανεργία: τα «Εργαστήρια Ενεργοποίησης Ανέργων»… Τι κρύβεται πίσω από αυτόν τον βαρύγδουπο τίτλο; Μια κοροϊδία! Η «ενεργοποίηση» των ανέργων αφορά σε κάποια πληροφόρηση για τις συμβουλευτικές υπηρεσίες που παρέχει ο ΟΑΕΔ! Όμως, οι άνεργοι έχουν ανάγκη από δουλειά και όχι από συμβουλές. Και η μόνη απάντηση αυτής της κυβέρνησης, όπως ακριβώς και των προηγούμενων μνημονιακών κυβερνήσεων, σε αυτή τη ζωτική ανάγκη της εργασίας είναι τα προγράμματα προσωρινής απασχόλησης, τα οποία συνιστούν μια ακόμα μεγαλύτερη κοροϊδία. Μέσα από αυτά τα προγράμματα, ουσιαστικά κουκουλώνεται το πρόβλημα της ανεργίας, καθώς οι άνεργοι βαφτίζονται «ωφελούμενοι», χάνουν τα όποια δικαιώματα του ανέργου και για λίγους μήνες απασχολούνται ή δήθεν «επιμορφώνονται» με μια αμοιβή συχνά κατώτερη και από τον ήδη εξευτελιστικό κατώτερο μισθό!

Για το Ένθετό μας

Από τον επόμενο μήνα, αναστέλλουμε την κυκλοφορία του Ενθέτου της Σοσιαλιστικής Προοπτικής μας. Αυτόν το μήνα δημοσιεύουμε έναν πλήρη κατάλογο όλων των Ενθέτων μας, από τον Σεπτέμβριο του 1999 που το ξεκινήσαμε μέχρι σήμερα, σύνολο 172 Ένθετα. Όπως μπορεί να διαπιστώσει κανείς, έχουμε ήδη καλύψει ένα μεγάλο μέρος της διαθέσιμης μαρξιστικής φιλολογίας, ενώ κινηθήκαμε και σε άλλα θέματα, που θεωρήσαμε σημαντικά και ενδιαφέροντα για τους αναγνώστες μας. Τέλος, ένα σημαντικό μέρος είναι καθαρά δική μας «παραγωγή», για την οποία και είμαστε περήφανοι. Ο λόγος που σταματάμε το Ένθετο είναι ότι αυτό απαιτούσε ιδιαίτερο χρόνο και κόπο, αλλά και κάποιο οικονομικό κόστος, που θεωρήσαμε ότι, σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές που βιώνει η εργατική μας τάξη, θα πρέπει να αφιερωθεί σε άλλα μέσα διάδοσης των επαναστατικών ιδεών, π.χ. προκηρύξεις, αφίσες, τρικάκια. Ωστόσο, όποτε υπάρχει ανάγκη να παρουσιάσουμε ένα μεγάλο θέμα ιστορικού ή θεωρητικού ενδιαφέροντος, θα δημοσιεύουμε έκτακτα ένα Ένθετο. Τα Ένθετα που έχουν ήδη κυκλοφορήσει αποτελούν ένα πολύτιμο υλικό που ο καθένας μπορεί να αξιοποιήσει, είτε για την αυτομόρφωσή του είτε για να συμβάλλει και αυτός στην προβολή των μαρξιστικών ιδεών. Με ένα απλό e-mail στο socialistikiprooptiki@gmail.com (στο blog μας socialistikiprooptiki.blogspot.gr θα υπάρχει μόνιμα και ο κατάλογος των Ενθέτων) είτε με μια επιστολή στη διεύθυνση της εφημερίδας μας, μπορείτε να ζητήσετε τα Ένθετα που σας ενδιαφέρουν, τα οποία και θα σας αποσταλούν δωρεάν (για μια μικρή ποσότητα). Ευχαριστούμε όλους τους αναγνώστες και φίλους της εφημερίδας μας για τη συνεχή ηθική και υλική υποστήριξή τους!

Από τη σύνταξη

Τι κρύβεται πίσω από το θέμα με τα Θρησκευτικά

Όταν ο σημερινός παρηκμασμένος καπιταλισμός προάγει την 

«πολυπολιτισμικότητα», την «ανεξιθρησκεία», την «ανοχή στο

 διαφορετικό» κ.λπ., πάντα κάτι βρώμικο υπάρχει από πίσω

Η νέα υφυπουργός Παιδείας Σία Αναγνωστοπούλου, κλασική εκπρόσωπος της μικροαστικής διανόησης του ΣΥΡΙΖΑ, στις πρώτες δηλώσεις της ασχολήθηκε με το μάθημα των Θρησκευτικών στα σχολεία και την ευκολότερη απαλλαγή από αυτό. Είναι δεδομένο ότι πίσω από τέτοιες «προοδευτικές» διακηρύξεις κρύβονται τα υπαρκτά εδώ και χρόνια σχέδια των καπιταλιστών για την αλλαγή του ελληνικού πληθυσμού και τη μετατροπή του σε ασιατικό.

Η θρησκεία γενικά έπαιζε και παίζει αντιδραστικό ρόλο στην κοινωνία. Στη συγκεκριμένη κατάσταση που έχουμε μπροστά μας ισχύουν τα εξής: ο ελληνικός λαός είναι συνδεδεμένος, με τον όποιο τρόπο το βλέπει κανείς, στην ιστορική του πορεία με την ορθόδοξη χριστιανική θρησκεία. Από τη στιγμή που η αστική τάξη θέλει να απαλλαγεί απ’ αυτόν, της είναι πολύ λιγότερο χρήσιμη και η συγκεκριμένη θρησκεία ως μέσο υποταγής του συγκεκριμένου λαού. Εκεί βρίσκεται η ουσία της «αντι-θεοκρατικής» και «αντι-κληρικαλικής» διάθεσης που δείχνουν κατά καιρούς διάφοροι εκπρόσωποι του συστήματος.

ΣΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΠΑΝΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΜΑΣ ΤΑΞΗΣ

Ο ιστορικά χρεοκοπημένος καπιταλισμός επιδιώκει τη διάλυση του ευρωπαϊκού προλεταριάτου και δημογραφικά

Ο υπέργηρος καπιταλισμός φοβάται την ισχυρή και πολιτικοποιημένη ευρωπαϊκή

 εργατική τάξη, φοβάται ακόμα περισσότερο την ανανέωσή της. Γι’ αυτό 

επιδιώκει να τη συρρικνώσει με κάθε μέσο.

Η Ευρώπη είναι ο γεωγραφικός χώρος όπου πραγματοποιήθηκαν άλματα όσον αφορά την πρόοδο της ανθρωπότητας. Στην Ευρώπη, με τη Γαλλική Επανάσταση και την επικράτηση των τότε προοδευτικών καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής, κατέρρευσε η φεουδαρχία με το σκοταδισμό της. Στην Ευρώπη έζησαν και έδρασαν οι Μαρξ και Ένγκελς, με το τεράστιο φιλοσοφικό και πολιτικό τους έργο, οι οποίοι έβαλαν τα θεμέλια του εργατικού κινήματος και της πάλης για μια κοινωνία ελευθερίας και ισότητας. Στην Ευρώπη πραγματοποιήθηκαν οι μεγάλες εργατικές επαναστάσεις, που έδειξαν πώς μπορεί να ανοίξει ο δρόμος για μια τέτοια κοινωνία. Δεν χρειάζεται, βέβαια, να αναφερθούμε στον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό και την αξεπέραστη ακτινοβολία του. Οι παραδόσεις των λαών της Ευρώπης είναι παραδόσεις προόδου και εξέλιξης σε όλα τα επίπεδα, κοινωνικό, πολιτικό, επιστημονικό. Αυτές τις παραδόσεις ο γερασμένος, παρηκμασμένος και πλέον ιστορικά καταδικασμένος καπιταλισμός είναι που θέλει να συμπαρασύρει στο καταστροφικό του τελείωμα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ Η «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ»

Η μόνη πραγματική αριστερά είναι αυτή που παλεύει για τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και την ανατροπή του καπιταλισμού

Μαρξ-Ένγκελς-Λένιν-Τρότσκυ. Η αριστερά μπορεί να υπάρχει μόνο στην 

έμπρακτη πάλη για την ανατροπή του καπιταλισμού και όχι ως αστικό 

υποκατάστατο για τη διαχείρισή του.

Ο Νίκος Παππάς, βασικός συνεργάτης του Αλέξη Τσίπρα και ουσιαστικά ιδεολογικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, είπε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέον ο κύριος εκφραστής της «δημοκρατικής παράταξης». Όταν λέμε «δημοκρατική παράταξη», εννοούμε το χώρο του Κέντρου, τη βασική πολιτική εκπροσώπηση της αστικής τάξης δηλαδή, που μεταπολιτευτικά εκφράστηκε από το κόμμα του ΠΑΣΟΚ. Απ’ αυτόν το χώρο εκπορεύονται πάντα τα πιο τολμηρά καθώς και τα πιο αντεργατικά αστικά σχέδια. Αυτό μπορούμε να το δούμε ξεκάθαρα από τα ιστορικά γεγονότα. Το «Ιδιώνυμο» την περίοδο του Μεσοπολέμου, με το οποίο χτυπήθηκε άγρια το εργατικό κίνημα και η κομμουνιστική πρωτοπορία του, με φυλακίσεις, εξορίες, ακόμα και δολοφονίες, ψηφίστηκε από την κυβέρνηση του Ελευθέριου Βενιζέλου. Το 1944 ήταν ο ηγέτης του Κέντρου Γεώργιος Παπανδρέου που ματοκύλησε τον αθηναϊκό λαό με τα Δεκεμβριανά, για να σώσει την αστική τάξη. Τα φρικιαστικά εγκλήματα του Εμφυλίου Πολέμου έγιναν κάτω από τη διεύθυνση κυβέρνησης του Κέντρου (Θεμιστοκλής Σοφούλης). Το ΠΑΣΟΚ, ιστορικός κληρονόμος αυτής της παράταξης, έδωσε τα πλέον ύπουλα χτυπήματα στην εργατική τάξη, φορώντας «σοσιαλιστική» λεοντή. Στο τέλος ήταν και αυτό που με τον Γ. Παπανδρέου τον νεότερο έβαλε τη χώρα και το λαό στη δολοφονική μέγγενη των «μνημονίων».

Αυτή, λοιπόν, την παράταξη θέλει να εκφράσει ο ΣΥΡΙΖΑ και είναι γι’ αυτό καλοδεχούμενος από την αστική τάξη. Αλλά δεν σημαίνει ότι έχει και τις προϋποθέσεις να το κάνει.

ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙΑΔΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ

Οι νέες περικοπές που σχεδιάζονται στο ασφαλιστικό και η βρώμικη προπαγάνδα περί «υψηλών συντάξεων»

Το ασφαλιστικό δεν είναι πρόβλημα μόνο των συνταξιούχων ή όσων

 είναι κοντά στη σύνταξη. Η νέα εργατική γενιά, που κινδυνεύει να μην 

πάρει ποτέ σύνταξη, πρέπει να μπει στην πρώτη γραμμή του αγώνα!

Σε μια περίοδο που οι μισθοί και τα μεροκάματα «πνέουν τα λοίσθια» και ο εφιάλτης της ανεργίας είναι πανταχού παρών, η νεοεκλεγείσα συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ευθυγραμμισμένη πλήρως με τις μνημονιακές επιταγές, βάζει βαθιά το μαχαίρι στις συντάξεις και σε κεκτημένα ασφαλιστικά δικαιώματα, με περικοπές και αυξήσεις στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης.

Αφού κράτος, τράπεζες και εργοδότες λεηλάτησαν δις ευρώ από τα ασφαλιστικά ταμεία (τον ιδρώτα μας δηλαδή) με το τζογάρισμα των αποθεματικών τους στο χρηματιστήριο, με τα δομημένα ομόλογα και το PSI, αφού μείωσαν τις εργοδοτικές εισφορές, μείωσαν την κρατική επιχορήγηση προς τα ταμεία, αυξήθηκε η ανεργία με τα μνημόνια, επέτρεψαν την ανασφάλιστη και «μαύρη» εργασία και την εκτεταμένη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και αφού η πρώτη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ σκούπισε ό,τι αποθεματικό είχε απομείνει για να πληρωθεί το ΔΝΤ, διατείνονται τώρα ότι το ασφαλιστικό σύστημα είναι «δαπανηρό, μη βιώσιμο και σπάταλο»!

ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥΣ ΔΩΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΣ

Με το Μνημόνιο ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ επιταχύνεται η αρπαγή της ακίνητης περιουσίας του λαού

Να μη ζήσουμε και στην Ελλάδα το δράμα των χιλιάδων φτωχών Ισπανών 

που τους πέταξαν έξω από τα σπίτια τους. Οι Ισπανοί, ωστόσο, οργανώθηκαν

 και δημιούργησαν ένα τεράστιο κίνημα ενάντια στις κατασχέσεις-εξώσεις.

 Το ίδιο να κάνουμε κι εμείς.

● Με το Μνημόνιο ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ γίνονται οι εξής νομοθετικές αλλαγές:

1) Τροποποιείται ο Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας, ιδιαίτερα στο κεφάλαιο των πλειστηριασμών, με ξεκάθαρο στόχο να αρπάζονται τα ακίνητα των οφειλετών με συνοπτικές διαδικασίες και σε εξευτελιστικές τιμές. Συγκεκριμένα: α) Προωθείται ο «ηλεκτρονικός πλειστηριασμός», με τελικό σκοπό να γίνεται όλη η διαδικασία μέσω διαδικτύου, έτσι ώστε να ξεπεραστεί ο σκόπελος των λαϊκών κινητοποιήσεων στα ειρηνοδικεία. Πέραν αυτού, για πολλούς ανθρώπους που είτε για οικονομικούς λόγους δεν έχουν ίντερνετ είτε δεν ξέρουν να το χειρίζονται, με τον τρόπο αυτό αφαιρείται το δικαίωμά τους να μάθουν αν επίκειται πλειστηριασμός του ακινήτου τους. β) Περιορίζονται τα μέσα άμυνας του οφειλέτη και συγκεκριμένα οι δυνατότητες ανακοπής και αναστολής, έτσι ώστε να επιτυγχάνεται ευκολότερα η απώλεια της ιδιοκτησίας. γ) Διευκολύνεται η μείωση της τιμής πρώτης προσφοράς, αφού πλέον θα εξαρτάται όχι από την αντικειμενική αλλά από την «εμπορική» αξία των ακινήτων, έτσι όπως θα καθορίζεται από την κυβέρνηση (αυτό θα πει «ελεύθερη αγορά»!), και επιπλέον θα επιτρέπεται ταχύτερη και μεγαλύτερη μείωση της τιμής απ’ ό,τι σήμερα.

ΕΠΕΙΓΟΝΤΑ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ

Ο αγροτικός τομέας όχι μόνο μπορεί να θρέψει τον ελληνικό λαό αλλά να γίνει και η βάση της παραγωγικής ανασυγκρότησης

Η Ελλάδα χρειάζεται ένα νέο αγροτικό μοντέλο, που θα υπηρετεί 

την παραγωγική ανασυγκρότησή της και τις διατροφικές ανάγκες 

του λαού της

Είτε γιατί το 3o Μνημόνιο θα αναδείξει το αδιέξοδό του είτε γιατί μόνοι μας θα επιλέξουμε να απεμπλακούμε από την οικονομική και πολιτική δικτατορία του ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού και των εγχώριων συνεργατών του, η έξοδος από το ευρώ, ως αναγκαστική λύση ή από επιλογή, είναι θέμα χρόνου. Προκύπτει λοιπόν άμεσα η ανάγκη η χώρα να αρχίσει να οργανώνεται για την επόμενη μέρα. Η αγροτική παραγωγή είναι το πρώτο που πρέπει να φροντίσουμε.

Έχει κυριαρχήσει η αντίληψη ότι η χώρα δεν παράγει τίποτα και ότι για να τραφούμε πρέπει να εισάγουμε. Έρευνα της ΠΑΣΕΓΕΣ δείχνει ότι μέχρι και το 2010, ύστερα από τόσα χρόνια κλιμακούμενης αποσάθρωσης της ελληνικής αγροτικής παραγωγής, η αυτάρκεια της χώρας σε φυτική παραγωγή ανερχόταν κατά μέσο όρο στο 99%, ενώ σε ζωική παραγωγή-αλιεία στο 76%. Το πιο ελπιδοφόρο, όμως, είναι ότι τα περιθώρια που υπάρχουν για να ξυπνήσει η Ελλάδα ως διατροφικός γίγαντας είναι πραγματικά πολλά, αρκεί να ληφθούν δραστικά μέτρα… χτες!

Οργάνωση και ετοιμότητα! Η πάλη ενάντια στα μνημόνια συνεχίζεται

Ό,τι και να λένε οι εκμεταλλευτές-κεφαλαιοκράτες, ξένοι και ντόπιοι, και οι πολιτικοί υποτακτικοί τους, ξέρουν πολύ καλά ότι και το 3ο Μνημόνιο θα οδηγήσει σύντομα σε αδιέξοδο. Μπροστά μας δεν έχουμε μια μακρά περίοδο σταθερότητας αλλά νέες κρίσιμες ταξικές μάχες. Ας προετοιμαστούμε λοιπόν για αυτές, με οργάνωση, ενότητα, τόλμη και νέες ηγεσίες!

Ο πιο κρίσιμος παράγοντας στους νέους αγώνες μας, που θα ξεσπάσουν σίγουρα, είναι αν η τάξη μας θα έχει αυτή τη φορά αξιόμαχες, αποφασισμένες, ανυποχώρητες ηγεσίες – και σε αυτό ο ρόλος των επαναστατών μαρξιστών είναι αναντικατάστατος! 

Οργανωτικό Σεμινάριο

Μια σύντομη γενική ματιά

1.       Μια  νέα επαναστατική οργάνωση -στηριζόμενη στην ένταξη νέων αγωνιστικών μελών στις γραμμές της- οφείλει να εξελιχθεί κατά δύναμη: Σε έναν μικρό καθοδηγητή της πάλης της εργατικής τάξης.

Επίσης μια νέα επαναστατική οργάνωση μπορεί να αντλεί την αισιοδοξία της, μόνο με τη συνεχή και επίμονη προσπάθειά της να εισχωρήσει στα προβλήματα της εργατικής τάξης, και κατά δύναμη και στην πάλη της για την επίλυσή τους.

2. Μια επαναστατική οργάνωση οφείλει να σκοπεύει στην απελευθέρωση της προσωπικότητας των συντρόφων μελών της: Για να μπορέσουν αυτά να αναπτύξουν ελεύθερα τη δημιουργική πρωτοβουλία τους, ώστε να ανακαλύψουν τις προσωπικές αρετές τους τις άγνωστες ακόμα και στους ίδιους.

Η λογική του κέρδους

                                                                                                   Γιάννης Βερούχης (1931-2010)

Από το πολύνεκρο εργατικό «ατύχημα» του Μαΐου 2014
 στα διυλιστήρια…

Την τελευταία εικοσαετία* είχαμε 2.183 νεκρούς και 879.801 τραυματίες από εργατικά «ατυχήματα». 96 τραυματίες την ημέρα, και ένας κάθε τέταρτο της ώρας.

Κάθε τρεις ημέρες ένας δικός μας, ένας εργάτης δεν επιστρέφει ποτέ πια σπίτι του, είναι σκοτωμένος.

Όλους αυτούς τους νεκρούς και τραυματίες, το κοινωνικό καθεστώς και οι άθλιοι πολιτικοί και συνδικαλιστές του, τους αποδίδουν σε εργατικά «ατυχήματα». Αυτό όμως είναι ψέμα. Γιατί αυτοί οι νεκροί και τραυματίες είναι τα θύματα του τεράστιου καπιταλιστικού κέρδους. Πώς γίνονται λοιπόν αυτά τα ατυχήματα; Να σας πούμε εμείς που τα ζούμε. Από αυτά άλλα γίνονται από την εξάντληση, την υπερκόπωση και την αγωνία του συναδέλφου, να συμπληρώσει το «δελτίο παραγωγής». Άλλα γίνονται γιατί αφαιρούνται από τις μηχανές τα εξαρτήματα ασφαλείας, γιατί εμποδίζουν την παραγωγικότητα. Και άλλα γίνονται γιατί οι εργοδότες αποφεύγουν τις εγκαταστάσεις και τους μηχανισμούς της πρόληψης των ατυχημάτων, γιατί κοστίζουν και αποτελούν… «αντι-αναπτυξιακά κίνητρα της εθνικής μας οικονομίας». Κατά συνέπεια εδώ δεν πρόκειται για «ατυχήματα» αλλά για εγκλήματα της καπιταλιστικής τάξης πάνω στην εργατική.

Στην ακί του στοχάστρου - ΒΟΛΗ ΚΑΤΑ ΒΟΛΗ

                                    Του Γιάννη Βερούχη (1931-2010)

Κάρολος Μαρξ
ο γενάρχης της ιδεολογίας μας

1)Και πάλι για το ποιοι είμαστε

Είμαστε μαχητές της “Κομμουνιστικής Τροτσκιστικής Ένωσής μας” που είναι το σπέρμα της επαναστατικής ηγεσίας των εκμεταλλευομένων και καταπιεζομένων του κεφαλαίου, για την κοινωνική επανάσταση που θ’ αλλάξει τον κόσμο.

Ο σκοπός μας είναι η κομμουνιστική κοινωνία της πλήρους ισότητας αδελφότητας και δικαιοσύνης των ανθρώπων, και γι’ αυτό ακριβώς το λόγο, και πρώτα απ’ όλα και πάνω απ’ όλα είμαστε κομμουνιστές.

Πάνω στο θέμα του σκοπού της κομμουνιστικής κοινωνίας, ο μεγάλος ηγέτης της κομμουνιστικής ιδεολογίας ο Φρειδερίκος Ένγκελς έγραφε. Ότι όλα τα κοινωνικά συστήματα που έχει περάσει έως τώρα η ανθρωπότητα, δηλαδή η δουλεία η δουλοπαροικία και το αστικό καθεστώς, έχουν το κοινό θεμέλιο της καταπίεσης και εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο και στηρίζονται στη βία και τη βαρβαρότητα: Και γι’ αυτό όλα αυτά τα κοινωνικά συστήματα αποτελούν τη βάρβαρη προϊστορία της ανθρωπότητας. Και ο Ένγκελς συνέχιζε: Η ανθρωπότητα όμως θα ξεπεράσει τη βάρβαρη προϊστορία της και θα μπει στην πραγματική και πολιτισμένη ιστορία της, μόνο διαμέσου της κομμουνιστικής κοινωνίας της, που είναι η κοινωνία του πραγματικά απελευθερωμένου ανθρώπου.

Ανταπόκριση από τη Μεσσηνία

Η τουριστική περίοδος τελείωσε και οι αγρότες το μόνο που κατάλαβαν ήταν αλματώδη ακρίβεια στα καταναλωτικά είδη, ακόμα και σε μέρη που δεν ήταν τουριστικά. Η συγκομιδή και πώληση σταφίδας και κρασιού, βασικών παραδοσιακών προϊόντων της περιοχής, τελείωσαν ουσιαστικά, και οι τιμές πώλησης είναι εξευτελιστικές. 75 λεπτά η σταφίδα, 25 λεπτά το κρασί. Δεν καλύπτουν καν το κόστος παραγωγής. Οι αγρότες συνειδητοποιούν ότι το τουριστικό μοντέλο που έχουν επιβάλει στο νομό διάφοροι μεγαλοκαπιταλιστές σημαίνει μόνο: ακρίβεια, λεηλασία γης και περιβάλλοντος, μεγαλύτερη συρρίκνωση και υποβάθμιση της παραγωγής.

Ο δρόμος σωτηρίας για τους αγρότες βρίσκεται: στη σύνδεση της γεωργίας με τη βιομηχανία, στο κρατικό σχέδιο επιστημονικής στήριξης της αγροτικής παραγωγής, στην πάλη για υγιείς συνεταιρισμούς-όργανα των ίδιων των αγροτών, και κυρίως στον αγώνα ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική που εξοντώνει τον λαό και διαλύει και την ύπαιθρο. Σε αυτόν το δρόμο θα βαδίσουμε και στις τωρινές συνθήκες.

Φίλοι αγρότες από τη Μεσσηνία

Για τις εξελίξεις στη Συρία

Η άμεση εμπλοκή της Ρωσίας στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας, που μαίνεται από το 2011, αποτελεί μια σημαντική καμπή στη μεσανατολική κατάσταση. Οι Ρώσοι στηρίζουν έμπρακτα το καθεστώς Άσαντ, που αποτελεί τον βασικό θεματοφύλακα των συμφερόντων τους στην περιοχή. Παράλληλα, ενισχύεται η στρατιωτική εμπλοκή και των άλλων ιμπεριαλιστών, κυρίως της Γαλλίας και των ΗΠΑ. Είναι φανερό ότι οι τελευταίες επιτυχίες των τζιχαντιστών του ISIS, η μετάδοση της κρίσης στην Τουρκία και το μεγάλο προσφυγικό ρεύμα προς τη Δύση λειτούργησαν ως «καμπανάκι» για τους ιμπεριαλιστές. Όσοι πιστεύουν ότι μια στρατιωτική επέμβαση των ιμπεριαλιστών μπορεί να φέρει την ειρήνη στη Μέση Ανατολή κάνουν μεγάλο λάθος. Οι εμπόλεμες πλευρές στη Συρία δεν είναι δύο αλλά πέντε και τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών στην περιοχή είναι σε τέτοιο βαθμό αλληλοσυγκρουόμενα που είναι πολύ δύσκολο να μπορέσουν να επιβάλουν μια βιώσιμη πολιτική λύση. Από την άλλη, όπως έχει αποδειχτεί σε μια σειρά περιπτώσεις (Ιράκ, Λιβύη, Αφγανιστάν), οι επεμβάσεις των ιμπεριαλιστών όχι μόνο δεν αποδυναμώνουν αλλά ενισχύουν την πιο αντιδραστική δύναμη της περιοχής, τους φανατικούς ισλαμιστές. Το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε οι Ευρωπαίοι εργάτες για τους πολύπαθους λαούς της Μέσης Ανατολής είναι να δυναμώσουμε τους δικούς μας αγώνες ενάντια στον παρηκμασμένο καπιταλισμό, που γεννάει παντού φτώχεια, απελπισία και πολέμους.

Π.Δ.