Ο σιδηρόδρομος θεωρούταν έκπαλαι το πλέον ασφαλές συγκοινωνιακό μέσο. Στην Ευρώπη του «νεοφιλελευθερισμού» έχει γίνει πιο επικίνδυνος και από δίκυκλο. Το τελευταίο διάστημα από εκτροχιασμούς και συγκρούσεις τρένων έχουν χάσει τη ζωή τους πάνω από 70 άτομα σε Γερμανία, Δανία, Ισπανία, Σλοβακία, Τσεχία και τελευταία στο Βέλγιο. Η αιτία είναι η κατάτμηση και ιδιωτικοποίηση των σιδηροδρομικών οργανισμών. Είναι αυτό που οδήγησε και στο έγκλημα των Τεμπών.
Η αστική τάξη φυσικά επιμένει σε αυτό το μοντέλο. Με την αύξηση της χωρητικότητας σε επιβάτες και εμπορεύματα, με τη μέγιστη δυνατή πληρότητα, με την αύξηση του ωραρίου κια του φόρτου εργασίας των εργαζόμενων του σιδηρόδρομου, με τη συνεχιζόμενη τεχνική υποβάθμιση. Τα ηλεκτρονικά συστήματα ασφάλειας καλύπτουν μόνο το 15% του ευρωπαϊκού δικτύου. Η πλήρης κάλυψη σχεδιάζεται για το 2050.
Για να γίνει ξανά ο δισηρόδρομος ασφαλές συγκοινωνιακό μέσο χρειάζεται η οργανωμένη επέμβαση των ίδιων των Ευρωπαίων εργαζόμενων. Με πρώτο βήμα την επανακρατικοποίηση των σιδηροδρομικών οργανισμών κάτα από τον εργατικό-κοινωνικό έλεγχο.
Σ.Κ.
