 |
| Οι αγρότες θα επανέλθουν με την πρώτη ευκαιρία στον δρόμο του αγώνα γιατί δίνουν μάχη ύπαρξης και έχουν μαζί τους όλη την εργαζόμενη και εκμεταλλευόμενη κοινωνία |
Ο μεγαλύτερος αγροτικός αγώνας σε διάρκεια μεταπολεμικά πηγαίνει προς τη λήξη του. Οι αγρότες απέσπασαν κάποιες παραχωρήσεις από τα 14 βασικά αιτήματα που είχαν. Μείωση της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος στα 8,50 ευρώ ανά κιλοβατώρα –μόνο για τους μη οφειλέτες όμως– από 7 που ζητούσαν, 100% αποζημίωση για φυσικές καταστροφές, με παρακράτηση όμως από τον ΕΛΓΑ (Ελληνικές Γεωργικές Ασφαλίσεις) από όλους τους αγρότες, 100 εκατομμύρια από αδιάθετες επιδοτήσεις, επιστροφή του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο πετρέλαιο από την αντλία.
Η κυβέρνηση αρνήθηκε να ικανοποιήσει ουσιαστικά αιτήματα του αγροτικού κόσμου, όπως τις εγγυημένες τιμές πώλησης των προϊόντων. Είναι αίτημα που θίγει τα «ιερά» και τα «όσια» του συστήματος, τα κέρδη των εμπορο-μεσαζόντων δηλαδή. Οι δεσμεύσεις της κυβέρνησης για μείωση του κόστους παραγωγής μέσω της ανασυγκρότησης της εγχώριας βιομηχανίας λιπασμάτων και αγροεφοδίων μόνο σαν κοροϊδία εκλαμβάνονται. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη ήταν αυτή που έκλεισε το μοναδικό από τα τέσσερα εργοστάσια παραγωγής λιπασμάτων που είχε απομείνει, αυτό στην Καβάλα. Η ίδια κοροϊδία υπάρχει και για τον έλεγχο των εισαγωγών μέσω συστήματος ιχνηλάτησης-αυθεντικότητας. Η πλέον δουλική και αδίστακτη στην αστική πολιτική της εισαγωγής κάθε είδους φτηνού εμπορεύματος κυβέρνηση θα κάνει τέτοιον έλεγχο; Οι προθέσεις της φαίνονται από τη σφαγή 500.000 μέχρι τώρα αιγοπροβάτων γιατί δεν αντιμετωπίστηκε σωστά μία ασθένεια και τώρα η αιγοπροβατοτροφία απειλείται με εξαφάνιση μαζί με τους παραγωγούς της. Και ακόμα δεν υπήρξε καμία δέσμευση για δύο βασικούς τομείς της διατροφής, την αλιεία και τη μελισσοκομία.
Στον αγροτικό κόσμο επικρατεί οργή και δυσαρέσκεια απέναντι στην κυβέρνηση. Ο αγώνας ήθελε κλιμάκωση στο κρίσιμο σημείο, πριν η κούραση δράσει ανασταλτικά και η κυβέρνηση καταφέρει να διασπάσει το μέτωπο. Η αποφυγή της κλιμάκωσης είναι και ευθύνη του μηχανισμού του ΚΚΕ, που είναι συνηθισμένος σε τέτοιες παρελκυστικές τακτικές. Το ελπιδοφόρο σημείο είναι ότι υπήρξε μια ανεξάρτητη τάση πρωτοπόρων νέων αγροτών με προοδευτική κατεύθυνση, χωρίς τις κλασικές εξαρτήσεις του αγροτικού χώρου από τους μηχανισμούς του συστήματος ή τη φθορά των στελεχών του ΚΚΕ. Το κομμάτι αυτό πρέπει να συγκροτηθεί και να πάρει την πρωτοβουλία του επόμενου γύρου αγώνα, που αναπόφευκτα θα υπάρξει, γιατί η πολιτική συρρίκνωσης μέχρι εξόντωσης της αγροτιάς θα συνεχιστεί. Ο σκοπός του συστήματος είναι να τρέφεται η κοινωνία με εισαγόμενα τρόφιμα άθλιας ποιότητας ή και συνθετικά.
Οι καπιταλιστές μέσω του Τύπου τους συκοφαντούσαν τους αγρότες ότι δεν ασχολούνται με το ζήτημα των συνεταιρισμών, της επιστημονικής στήριξης της παραγωγής, της τεχνικής αναβάθμισης της καλλιέργειας κ.ά. Τους κατηγορούσαν δηλαδή για αυτά που οι δικές τους κυβερνήσεις και ο δικός τους κρατικός μηχανισμός δεν εφαρμόζουν, γιατί υπηρετούν τη δική τους, τη μεγαλοαστική, πολιτική. Οι καπιταλιστές, εξάλλου, όταν μιλάνε για «συνεταιριστική» πολιτική εννοούν μετοχικές εταιρείες που θα λειτουργούν με χρηματιστικά κριτήρια, δένοντας πλέον μαζικά και όχι ατομικά τους αγρότες στα δάνεια και ακόμα και στην ιδιωτική ασφάλιση. Και για όποιον δεν αντέχει τον ανταγωνισμό τον καλούνε να πουλήσει ή να ενοικιάσει τα χωράφια του.
Οι Γάλλοι αγρότες, δίνοντας έμπρακτο παράδειγμα τολμηρής και αποφασιστικής κινητοποίησης,ανάγκασαν τη γαλλική κυβέρνηση να στραφεί ενάντια στη συμφωνία E.E.-Mercosur, την ανεξέλεγκτη δηλαδή εισαγωγή λατινοαμερικάνικων προϊόντων στην Ευρώπη, που θα αποτελούσε ένα ακόμα πλήγμα στην αγροτική της παραγωγή. Η συμφωνία αναβλήθηκε –για να παραπεμφθεί στο ευρωπαϊκό δικαστήριο– και αυτό αποτελεί νίκη όλων των Ευρωπαίων αγροτών αλλά και εργαζομένων.
Το αγροτικό κίνημα πρέπει να συνδεθεί με το κίνημα των εργαζομένων στις πόλεις μέσω των αιτημάτων για διατίμηση στα προϊόντα προς όφελος παραγωγών και καταναλωτών, για φθηνά και ποιοτικά προϊόντα μέσω της επιστημονικής και τεχνικής στήριξης της παραγωγής, για σύνδεση με τη βιομηχανία μέσω της ανασυγκρότησης της τελευταίας. Όσον αφορά το θέμα των συνεταιρισμών οι αγρότες παλεύουν για ενώσεις που θα ελέγχονται πραγματικά από τους ίδιους και θα είναι μέσο προστασίας και στήριξης του μέσου μικρούαγρότη και όχι δέσιμο στη μέγγενη του κεφαλαίου.
Οι Έλληνες αγρότες δεν είπαν την τελευταία τους λέξη. Θα ξαναβρεθούν στους δρόμους, πιο αποφασισμένοι, πιο οργανωμένοι και τολμηροί, μαζί με όλο τον εργαζόμενο λαό, για να ανατρέψουν την εγκληματική πολιτική της μεγαλοαστικής τάξης και της άθλιας κυβέρνησής της.
Χ.Ρ.
