Η όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους για όλη την ανθρωπότητα. Να μην αφήσουμε τον καπιταλισμό της παρακμής να μας σύρει στο βάραθρο της στρατιωτικοποίησης και του πολέμου! Χρειαζόμαστε διεθνές κίνημα αντιπολεμικό, αντι-ιμπεριαλιστικό και αντικαπιταλιστικό.
1. Δραματικές διεθνείς εξελίξεις σημάδεψαν το ξεκίνημα της νέας χρονιάς, την ίδια στιγμή που σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες αλλά και στη χώρα μας η αγροτιά έδινε έναν αγώνα επιβίωσης. Ο ηρωικός αγώνας της ελληνικής αγροτιάς έκλεισε τελικά ύστερα από δύο μήνες, με μικτά αποτελέσματα, ενώ η αναβολή της επικίνδυνης συμφωνίας Ευρωπαϊκής Ένωσης-Mercosur –προκειμένου να παραπεμφθεί στο ευρωπαϊκό δικαστήριο– ήταν μια ξεκάθαρη νίκη όχι μόνο για το ευρωπαϊκό αγροτικό κίνημα αλλά γενικά για τους ευρωπαϊκούς λαούς.
Ξεκινώντας από τα δραματικά διεθνή γεγονότα: Η γκανγκστερική επιδρομή του Τραμπ στη Βενεζουέλα, με την απαγωγή του προέδρου της Νικολάς Μαδούρο τα ξημερώματα της 3ης Ιανουαρίου, εγκαινιάζει μια περίοδο κατά την οποία οι ιμπεριαλιστές εγκαταλείπουν ακόμα και αυτό το προσχηματικό «διεθνές δίκαιο» – με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Παράλληλα, ο Τραμπ δημοσίως σχεδιάζει προσάρτηση ή εξαγορά της Γροιλανδίας, που βρίσκεται υπό την κυριαρχία της Δανίας, ενός κράτους μέλους του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης! Η όξυνση των σχέσεων αμερικανικού και ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού θα είναι από τους πιο αποφασιστικούς παράγοντες πολιτικών και κοινωνικών εξελίξεων στην ήπειρό μας.
Την ίδια στιγμή, ενώ διάφορες συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή παραμένουν ανοιχτές (Συρία, Υεμένη) ή έχουν κλείσει προσωρινά, με εύθραυστο τρόπο (Γάζα), βρίσκεται σε εξέλιξη μια λαϊκή εξέγερση στο Ιράν, η οποία αντιμετωπίζεται με αιματηρή καταστολή από το ισλαμικό καθεστώς. Μια εξέγερση την οποία βέβαια προσπαθούν να εκμεταλλευθούν και εξωτερικοί παράγοντες για τα δικά τους συμφέροντα, ωστόσο όμως κατά κύριο λόγο εκφράζει την αγανάκτηση του περσικού λαού για τη φτώχεια, την ανισότητα, τη διαφθορά και τον αυταρχισμό του καθεστώτος των μουλάδων.
Όλες οι αντιθέσεις, ενδο-ιμπεριαλιστικές, εθνοτικές, αλλά και ταξικές, έχουν οξυνθεί και θα οξυνθούν ακόμα περισσότερο τούτη τη χρονιά που αρχίζει. Η βαθύτερη αιτία σε όλες τις περιπτώσεις είναι ότι ο καπιταλισμός ιστορικά έχει φάει τα ψωμιά του. Δεν έχει κανένα προοδευτικό όραμα να προσφέρει στους λαούς, δεν μπορεί να λύσει τις χρόνιες παθογένειές του και κακοφορμίζει, πολλαπλασιάζοντας τα τοπικά πολεμικά μέτωπα. Μόνο η αφύπνιση των λαών, ιδίως σε Ευρώπη και Αμερική, και η πλατιά κινητοποίηση σε αντιπολεμική, αντι-ιμπεριαλιστική αλλά και αντικαπιταλιστική κατεύθυνση μπορεί να βάλει ένα φρένο στις τεράστιες απειλές που υψώνονται για την ανθρωπότητα.
Και εκτός από το να καταγγέλλουμε την γκανγκστερική εξωτερική πολιτική του Τραμπ, εδώ στην Ευρώπη πρέπει να στοχοποιήσουμε και τους «δικούς μας» ιμπεριαλιστές, αυτούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης – κάτι που περιλαμβάνει και την εγχώρια άρχουσα τάξη και την εκλεκτή της κυβέρνηση Μητσοτάκη. Με τη στάση που έχουν κρατήσει στο Ουκρανικό και το Μεσανατολικό και τη θρασύτατη εκστρατεία επανεξοπλισμού της Ευρώπης και στρατιωτικοποίησης των ευρωπαϊκών κοινωνιών, είναι συνυπεύθυνοι για όλη αυτή την κατάσταση.
2. Το ξεκίνημα της χρονιάς, λοιπόν, βρήκε τους Έλληνες αγρότες στα μπλόκα. Η ευρω-ενωσιακή αγροτική πολιτική, σε συνδυασμό με την ασυδοσία των μεσαζόντων και των καρτέλ που ενθαρρύνει η κυβέρνηση Μητσοτάκη, αλλά και τα χρόνια προβλήματα της ελληνικής παραγωγής που καμιά κυβέρνηση δεν αντιμετώπισε, έχουν οδηγήσει τον αγροτικό τομέα της χώρας σε αδιέξοδο. Σε όλα τα παραπάνω ήρθαν να προστεθούν και οι συνέπειες του σκανδάλου ΟΠΕΚΕΠΕ. Περαιτέρω, η ελληνική αιγοπροβατοτροφία καταστρέφεται δίχως επιστροφή καθώς η κυβέρνηση δεν έκανε τίποτα εδώ και δύο χρόνια για να σταματήσει την επιδημία της ευλογιάς! Μισό εκατομμύριο ζώα έχουν σφαγιαστεί ανηλεώς…
Η κυβέρνηση δεν κατάφερε με τις απειλές να λυγίσει τους αγρότες. Ο «κοινωνικός αυτοματισμός» δεν δούλεψε. Η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού αναγνώρισε το δίκιο τους. Ωστόσο, για διαφόρους λόγους, δεν κλιμάκωσαν την πάλη την κατάλληλη στιγμή, με αποτέλεσμα η πίεση που ασκούσαν τα μπλόκα να έχει αδυνατίσει όταν ήρθε η ώρα της διαπραγμάτευσης με την κυβέρνηση. Από την άλλη, οι αγρότες πήραν χρήματα που δεν θα έπαιρναν ή θα έπαιρναν πολύ αργότερα χωρίς τις κινητοποιήσεις. Τέλος, οι εξελίξεις στο Στρασβούργο, με την αναβολή της συμφωνίας Ε.Ε.-Mercosur, χάρη κυρίως στον ιδιαίτερα δυναμικό αγώνα των Γάλλων αγροτών, είναι ενθαρρυντικές και για τους δικούς μας αγρότες αλλά και γενικά για όλους τους Ευρωπαίους εργαζόμενους. Οι αγώνες έχουν νόημα, οι αγώνες μπορούν να νικούν!
3. Ξαναγυρίζοντας στο εσωτερικό, οι συνέπειες για τον εργαζόμενο ελληνικό λαό από τη νεοφιλελεύθερη πολιτική του Μητσοτάκη και των μεγαλοαστών πατρώνων του επιδεινώνονται. Κανένα φως δεν φαίνεται στο βάθος του τούνελ της εξοντωτικής ακρίβειας. Η κυβέρνηση συνεχίζει σκόπιμα να τη συντηρεί για να έχει ευχαριστημένα τα μεγαλοαστικά καρτέλ και να αυξάνονται τα έσοδα του κράτους από τους έμμεσους φόρους. Δεν περνάει μέρα που να μην ανακοινώνονται νέες μεγάλες ανατιμήσεις: στο κρέας, στον καφέ, στα διόδια, στα ασφάλιστρα... Και φυσικά στα ενοίκια. Μια νέα γενιά νεόφτωχων δημιουργείται μόνο και μόνο από το οξύ στεγαστικό ζήτημα.
Επιπλέον, ακόμα και μερίδα των αστικών μέσων ενημέρωσης αρχίζει να θέτει ερωτήματα για το πού πήγαν τα δεκάδες δις του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Αυτά τα χρήματα, μας έλεγε ο Μητσοτάκης, θα άλλαζαν την όψη της Ελλάδας. Κι όμως, σχολεία και πανεπιστήμια συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν σοβαρές ελλείψεις, ενώ υγεία, κοινωνική πρόνοια, αστικές συγκοινωνίες και άλλοι τομείς υποφέρουν από την υποστελέχωση. Όλο το χρήμα πήγε σε επιδοτήσεις και δάνεια στο μεγάλο κεφάλαιο, πρώτα και κύρια του ενεργειακού, κατασκευαστικού και τουριστικού τομέα.
Πριν από λίγες μέρες, εκκενώθηκε όλος ο ελληνικός εναέριος χώρος γιατί δεν λειτουργούσαν ζωτικά συστήματα ασφαλείας. Αποδείχθηκε ότι τα συστήματα αυτά ήταν ασυντήρητα και χωρίς τεχνολογική αναβάθμιση. Παραλίγο να μιλάγαμε για Τέμπη στον αέρα, δηλαδή. Περαιτέρω, η σκόπιμη διάλυση των ΕΛΤΑ έχει στερήσει τον πληθυσμό από στοιχειώδεις ταχυδρομικές υπηρεσίες, ενώ μεγάλες ζημίες έχουν υποστεί εταιρείες, έντυπα, σύλλογοι κ.λπ. που δούλευαν με το ταχυδρομείο.
Τα παραδείγματα είναι ατελείωτα, από όλους τους τομείς της καθημερινότητας και του δημόσιου βίου. Η συμμορία Μητσοτάκη-νεοφιλελεύθερων-ακροδεξιών, με τον κομματικό-πελατειακό τους στρατό, συν τα παρασιτικά καρτέλ του μεγάλου κεφαλαίου, έχουν πέσει σαν ακρίδα πάνω στη χώρα. Το κύριο που απασχολεί κάθε στοιχειωδώς έντιμο και στοιχειωδώς σκεπτόμενο Έλληνα πολίτη αυτή τη στιγμή είναι αν κοντεύει η ώρα της απαλλαγής από αυτή τη χολέρα. Αυτό όμως δεν είναι καθόλου αυτονόητο.
4. Αν και αντιμέτωπη με την αυξανόμενη δυσαρέσκεια της μεγάλης πλειονότητας του ελληνικού λαού, η κυβέρνηση συνεχίζει να έχει τη στήριξη της μεγαλοαστικής τάξης και των κάθε λογής επιτελείων και θεσμών του συστήματος που υπερθεματίζουν διαρκώς για την ανάγκη «σταθερότητας». Αλλά οι σημαντικότερες στηρίξεις για την κυβέρνηση είναι α) ότι αυτή η δυσαρέσκεια του ελληνικού λαού δεν εκφράζεται αυτή τη στιγμή με κανέναν χειροπιαστό τρόπο και β) ότι δεν έχει απέναντί της ούτε ένα κόμμα ικανό να αμφισβητήσει την πολιτική της κυριαρχία. Αντί η κυβέρνηση να χάνει έδαφος υπέρ της –όποιας– αντιπολίτευσης, χάνει έδαφος η αντιπολίτευση από τον κατακερματισμό και την απουσία οποιασδήποτε συγκροτημένης πολιτικής ατζέντας. Οι γνωστές εξελίξεις με τη μέχρι τώρα ηγετική φυσιογνωμία του κινήματος των Τεμπών, Μαρία Καρυστιανού, απειλούν να συρρικνώσουν τη δυναμική αυτού του κινήματος που στάθηκε την προηγούμενη περίοδο η κύρια ελπίδα του ελληνικού λαού για δικαιοσύνη, δημοκρατία και απαλλαγή από την κυβέρνηση της συγκάλυψης.
Ο εργαζόμενος λαός παραμένει ανοργάνωτος, επικεντρωμένος στις δυσκολίες της καθημερινής επιβίωσης και σε κατάσταση πολιτικής δυσπιστίας έως και απογοήτευσης. Το αγροτικό κίνημα και ορισμένες επιμέρους επιτυχίες στους λίγους τομείς που η εργατική τάξη είναι στοιχειωδώς οργανωμένη συνδικαλιστικά δεν μπορούν να αλλάξουν το γενικότερο κλίμα.
Ο πολιτικός συσχετισμός δεν μπορεί να αλλάξει ριζικά αν δεν αλλάξει πρώτα ο κοινωνικός συσχετισμός. Γι’ αυτό χρειάζεται, περισσότερο από ποτέ: συσπείρωση των εργατικών-λαϊκών κομματιών που είναι διατεθειμένα να αγωνιστούν· σωστή επιλογή των μετώπων όπου υπάρχει δυνατότητα νικηφόρων αγώνων· συνεπής, μεθοδικός προπαγανδιστικός πόλεμος με κάθε μέσο ενάντια στα κυβερνητικά «αφηγήματα»· τόλμη, πρωτοτυπία στις μορφές πάλης, και κυρίως ψυχολογία μάχης και νίκης. Μην αφήνουμε την απογοήτευση, τη μοιρολατρία, τον φόβο που με κάθε αφορμή διασπείρει το καθεστώς να μας καταβάλλουν. Εμείς, η εργατική τάξη, ο εργαζόμενος λαός, ο προοδευτικός-δημοκρατικός κόσμος, έχουμε τη δύναμη, αρκεί να κινηθούμε με αποφασιστικότητα. Όπως είπε και κάποιος νέος αγροτικός συνδικαλιστής, η μόνη μας επιλογή είναι «να γίνει εδώ της Γαλλίας»!
21.1.2026
Η Συντακτική Επιτροπή
