Ευρετήριο Σοσιαλιστικής Προοπτικής Σεπτεμβρίου 2017

• «Η ανάπτυξη έρχεται» Να την... υποδεχτούμε με αγώνες για να πάρουμε πίσω τα δικαιώματά μας (σελ.1)
• Σχόλια (σελ.2)
• Η επίσκεψη του Γάλλου προέδρου στην Ελλάδα (σελ.3)
• Στην ακί του στοχάστρου ΒΟΛΗ ΚΑΤΑ ΒΟΛΗ (σελ.4)
• Τι συμβαίνει στην Κορέα (σελ.5)
• 50 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΌ ΜΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΟΔΥΣΣΕΙΑ (σελ.5)
• ΔΑΣΙΚΕΣ ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ ΜΙΑ ΜΑΣΤΙΓΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΘΕΙ (σελ.6)
• Η «αξιολόγηση»  στο δημόσιο και οι σκοποί της (σελ.6)
• Οι «δανειστές» υπερασπίζονται τον άνθρωπό τους (σελ.6)
• ΔΙΕΘΝΗ ΝΕΑ (σελ.7)
• Να τι σημαίνει ιδιωτικοποίηση στην καθαριότητα (σελ.7)
• ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ «ΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΗΣΗ» Ή ΝΕΑ ΑΔΙΕΞΟΔΑ; (σελ.7)
• ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΤΙΘΕΤΟΙ ΣΤΟ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΤΟΥΡΙΣΜΟ (σελ.8)
• Οι 4 οργανωτές μιας παγκόσμιας ληστείας (σελ.8)
• Το ξεπούλημα της βιομηχανίας ζάχαρης (σελ.8)
• Για τα καθήκοντα της σημερινής συγκυρίας (σελ.8)
• Ανταπόκριση από τη Μεσσηνία για τα «δασικά» (σελ.9)
• Αντεργατική λαίλαπα σε Τύπο-ΜΜΕ (σελ.9)
• ΤΟ ΓΑΛΛΙΚΟ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟ ΘΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΜΑΚΡΟΝ (σελ.9)
• ΟΙ ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΗΝΑ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2017 (σελ.10)
• Στη μνήμη του Στέφανου Χατζημιχελάκη (σελ.10)
• Η Ελλάδα, ο Δούναβης και η σχεδιασμένη οικονομία (σελ.10)
• Εφοπλιστικό κέντρο στην Αττική (σελ.10)
• ΔΕΚΑ ΜΕΡΕΣ ΠΟΥ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΑΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ (απόσπασμα) (σελ.11)
• Σε έξαρση τα εργατικά «ατυχήματα» (σελ.12)
• ΚΥΡΙΑΚΗ ΗΜΕΡΑ ΞΕΚΟΥΡΑΣΗΣ! (σελ.12) 

«Η ανάπτυξη έρχεται» Να την… υποδεχθούμε με αγώνες για να πάρουμε πίσω τα δικαιώματά μας

Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι η επιστροφή στην πολυπόθητη «ανάπτυξη» είναι γεγονός. Έχουμε λόγους να το αμφισβητούμε, αλλά… αν είναι έτσι, ένας λόγος παραπάνω να διεκδικήσουμε τα μεροκάματα και τα δικαιώματα που μας έχουν κλέψει 8 χρόνια τώρα.

Ενθαρρυμένοι από την αντεργατική επίθεση του Μακρόν στη Γαλλία, οι εργοδότες μας ζητούν μονιμοποίηση της εργασιακής ζούγκλας που επιβλήθηκε με τα μνημόνια. Η μάχη για τις συλλογικές συμβάσεις είναι ζήτημα επιβίωσης για την εργατική μας τάξη. Να οργανωθούμε για να τη δώσουμε και να την κερδίσουμε!

ΔΕΚΑ ΜΕΡΕΣ ΠΟΥ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΑΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

(αποσπάσματα)

Φέτος συμπληρώνονται 100 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση. Με αφορμή αυτή την επέτειο, θα δημοσιεύσουμε σε αυτή και τις επόμενες Ιστορικές μας Στήλες αποσπάσματα από το συγκλονιστικό βιβλίο-ντοκουμέντο «Δέκα μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο» του Αμερικανού επαναστάτη δημοσιογράφου Τζων Ρηντ (1887-1920), που υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας των γεγονότων αλλά και συμμετείχε άμεσα σε αυτά.

Όπως συμβαίνει πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις, η καθημερινή ζωή της πόλης με τις μικροασχολίες της τραβούσε  τον δρόμο της, προσπαθώντας, όσο το δυνατό να μη νιώθει της επανάσταση. Οι ποιητές έγραφαν στίχους, όχι βέβαια για την επανάσταση. Οι ρεαλιστές ζωγράφοι έκαναν πίνακες με θέματα του παλιού ρωσικού τρόπου ζωής ή για ό,τι άλλο τους ήταν βολικό, όχι όμως και για την επανάσταση. Οι πλούσιοι επαρχιώτες έρχονταν στην Πετρούπολη για να μάθουν γαλλικά και μουσική. Στους διαδρόμους και τα σαλόνια των ξενοδοχείων πηγαινοέρχονταν νεαροί, κομψοί κι εύθυμοι αξιωματικοί, επιδεικνύοντας τις βαθυκόκκινες κουκούλες με τα χρυσά κορδόνια και τις σκαλισμένες καυκασιανές σπάθες. Τα’ απογεύματα οι κυρίες των μεσαίων υπαλληλικών κύκλων, επισκέπτονταν η μια την άλλη για να πιούν κανένα φλιτζάνι τσάι, κουβαλώντας μαζί τους μέσα στα μανσόν τη μικρή ασημένια ή χρυσή ζαχαριέρα, έργο λαϊκής τέχνης, και μισή φρατζόλα ψωμί, κι εκεί ονειροπολούσαν μεγαλόφωνα για το πόσο ωραία θα ήταν αν ξαναγύριζε ο τσάρος, ή αν έρχονταν οι Γερμανοί, ή αν συνέβαινε κάτι που θα μπορούσε να λύσει το βασανιστικό ζήτημα της υπηρέτριας… Ένα μεσημέρι η κόρη ενός φίλου μου γύρισε στο σπίτι έξω φρενών, επειδή η εισπραχτόρισσα στο τραμ την αποκάλεσε: «συντρόφισσα»!

Στην ακί του στοχάστρου ΒΟΛΗ ΚΑΤΑ ΒΟΛΗ

Του Γιάννη Βερούχη (1931-2010)

1)  Οι μάζες και ο σκοπός μας

 

Βλαδίμηρος Λένιν
Για να αξιοποιήσουμε τις επαναστα-

τικές ιδέες μας, χρειαζόμαστε τρία

πράγματα.

Πρώτον: ένα κόμμα.

Δεύτερον: ένα κόμμα.

Και τρίτον: και πάλι ένα κόμμα.

● Να μάθουμε να μην μυθοποιούμε τις μάζες των εκμεταλλευομένων, επειδή είναι ο φορέας της κοινωνικής αλλαγής.

Να μην βλέπουμε τις μάζες όπως εμείς θέλουμε να είναι, αλλά όπως αυτές είναι ιστορικά διαμορφωμένες.

Ακούμε συνεχώς από αρκετούς: Ότι από τις προδοσίες και τις ήττες οι μάζες βγάζουν τα συμπεράσματά τους και διδάσκονται. Εμείς δεν συμμεριζόμαστε αυτές τις αντιλήψεις τους.

Γι’ αυτό και τους ρωτάμε: Τι διδάχθηκαν οι ευρωπαϊκές μάζες από τις προδοσίες των σοσιαλδημοκρατών που τις προδίδουν συνεχώς από το 1914; Και που και σήμερα ακόμα τους ψηφίζουν στις κυβερνήσεις;

ΟΙ ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΗΝΑ ΙΟΥΛΙΟΣ-ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2017

1 Ιουλίου: Οι εργαζόμενοι της εκδοτικής εταιρείας «ΠΗΓΑΣΟΣ» συνέχισαν μέχρι τις 5/7 την απεργία για τα δεδουλευμένα τους.

● Σε κινητοποίηση βρέθηκαν όλο σχεδόν τον μήνα 38 συμβασιούχοι που απολύθηκαν στο Δήμο Μάνδρας-Ειδυλλίας στη Δυτική Αττική. Οι 47 συμβασιούχοι εργαζόμενοι στην καθαριότητα του δήμου Λαμιέων έκαναν κατάληψη του αμαξοστασίου στις 14/7 ενάντια στην επιχειρούμενη ιδιωτικοποίηση της υπηρεσίας τους και τη συνεπαγόμενη απόλυσή τους. Στις 25/8 έκαναν παρέμβαση στο δημοτικό συμβούλιο. Τα ΜΑΤ συνέλαβαν δύο εργαζόμενους.

ΔΙΕΘΝΗ ΝΕΑ

Πορτογαλία: Οι 3.500 εργάτες του εργοστασίου της Volkswagen στην περιοχή της Λισαβόνας απήργησαν σύσσωμοι στις 30 Αυγούστου. Η απόφαση της εταιρείας για υποχρεωτική εργασία όλου του προσωπικού όλα τα Σάββατα των επόμενων δύο ετών, με αιτιολογία την παραγωγή ενός νέου μοντέλου, πήρε μια πρώτη δυναμική απάντηση. Σημαντική ήταν και η απεργία των εργαζομένων στον μεγαλύτερο τηλεπικοινωνιακό οργανισμό της χώρας (PT) στις 21 Ιουλίου.

Αγγλία: Στις 12 Ιουλίου 700 εργολαβικοί εργαζόμενοι σε 4 νοσοκομεία του Λονδίνου ξεκίνησαν 7ήμερη απεργία διεκδικώντας αυξήσεις. 3ήμερη απεργία από τις 31 Ιουλίου προκηρύχθηκε από τους εργαζόμενους ορισμένων υπηρεσιών στην Τράπεζα της Αγγλίας, με μισθολογικά αιτήματα. Συνεχίζονται οι απεργιακές κινητοποιήσεις σε ιδιωτικές σιδηροδρομικές εταιρείες που επιδιώκουν να καθιερώσουν τα τρένα με έναν μόνο εργαζόμενο, τον οδηγό. Επίσης, πολυήμερες απεργιακές κινητοποιήσεις πραγματοποίησαν μέσα στο καλοκαίρι το προσωπικό εδάφους της British Airways και οι εργάτες καθαριότητας στο Μπέρμιγχαμ.

ΤΟ ΓΑΛΛΙΚΟ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟ ΘΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΜΑΚΡΟΝ

Η μάχη γύρω από τα εργασιακά στη Γαλλία είναι αποφασιστικής σημασίας για όλες τις ευρωπαϊκές εργατικές τάξεις

Ο Μακρόν χαρακτήρισε «τεμπέληδες» όσους αντιστέκονται στο καθεστώς 

απόλυτης εργοδοτικής ασυδοσίας που προωθεί. Αυτό το θρασίμι 

των τραπεζιτών θα πάρει την απάντηση που του αξίζει στους δρόμους.

 Η κυβέρνηση του Μακρόν ετοιμάζεται να περάσει σε μια συνολική επίθεση στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις της γαλλικής εργατικής τάξης. Η υπουργός Εργασίας, Μιριέλ Πενικό, μάλιστα, περιέγραψε τις «μεταρρυθμίσεις» αυτές ως «αλλαγή μεγάλης κλίμακας που δεν έχει ξαναγίνει στη χώρα». Το πρόσχημα είναι η καταπολέμηση της ανεργίας. Όπως όλοι οι αστοί πολιτικοί απατεώνες ανά τον κόσμο, την επέλασή τους στα εργατικά δικαιώματα την ονομάζουν «μεταρρυθμίσεις»…

ΚΥΡΙΑΚΗ ΗΜΕΡΑ ΞΕΚΟΥΡΑΣΗΣ!

Ο ελεύθερος χρόνος μας είναι το μέτρο μιας ανθρώπινης ζωής

Ο αγώνας των εργαζομένων στο εμπόριο να μην καταργηθεί η Κυριακάτικη 

αργία βρίσκεται σε εξέλιξη… και μας αφορά όλους!

Οι μνημονιακές κυβερνήσεις μπορούν να είναι περήφανες ότι επί των ημερών τους το ρολόι του χρόνου για την ελληνική κοινωνία γύρισε  στα χρόνια της τουρκοκρατίας και ίσως και πριν. Γιατί ακόμα και οι Τούρκοι αγάδες σέβονταν τη Κυριακάτικη αργία των χριστιανών και τους άφηναν στην ησυχία τους, αντίθετα με τους σημερινούς αγάδες των πολυκαταστημάτων, που βρήκαν υποταχτικούς πολιτικούς να υπογράψουν την κατάργηση της μιας ημέρας ξεκούρασης, της Κυριακάτικης αργίας. Για αυτούς τίποτα δεν είναι πιο ιερό από το να μπει έστω και μισό ευρώ στα ταμεία τους.

ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΤΙΘΕΤΟΙ ΣΤΟΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΤΟΥΡΙΣΜΟ

Υποβάθμιση του περιβάλλοντος και των τοπικών κοινωνιών, ακρίβεια, κέρδη μόνο για λίγους: ένα παρακμιακό διεθνές τουριστικό μοντέλο

Ο βιομηχανοποιημένος τουρισμός καθιστά απαγορευτικές τις συνθήκες ζωής
για τους ντόπιους. Οι κάτοικοι πολλών ευρωπαϊκών τουριστικών προορισμών
 έχουν αρχίσει να αντιδρούν. Εδώ κινητοποίηση στη Βενετία

Η αποκρουστική όψη του βιομηχανοποιημένου τουρισμού, κόντρα στην καθολική σχεδόν ευφορία των τοπικών αρχόντων και των κυβερνώντων για την τουριστική «επιτυχία» της χώρας μας, γίνεται ολοένα και πιο ορατή. Βαρύ το αντίτιμο του «success story» και για τους εργαζόμενους στον τουρισμό και για τις ντόπιες κοινωνίες αλλά και για το περιβάλλον.

Οδοστρωτήρας το όχημα της «βαριάς βιομηχανίας», όπως αποκαλείται ο τουρισμός στη χώρα μας, απ’ όπου περνάει αφήνει πίσω του συντρίμμια. Τουριστικές Μανωλάδες πίσω από τα high class ξενοδοχεία και εστιατόρια. Οργιάζει η μαύρη εργασία. Συνθλίβονται τα εργασιακά δικαιώματα (με πρόσχημα και την οικονομική κρίση) με περικοπές μισθών και επιδομάτων, ατέλειωτες ώρες εργασίας. Δεν μιλάμε βέβαια για 5ήμερα και ρεπό,  αυτά έχουν καταστρατηγηθεί προ πολλού. Αυτή είναι η θέση των εργαζομένων στο «success story» του τουρισμού! Τα τουριστικά πακέτα των tour operators δεν αφήνουν και πολλά περιθώρια διαφυγής κερδών. Ο κάθε τουρίστας τα βασικά (περίπου το 60% των εξόδων του) τα έχει προπληρώσει στη χώρα προέλευσής του και τα υπόλοιπα θα τα ξοδέψει στο all-inclusive ξενοδοχείο-πόλη! Τα οφέλη και την «ανάπτυξη» λοιπόν τα μοιράζονται μόνον οι ολίγοι.

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ «ΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΗΣΗ» Ή ΝΕΑ ΑΔΙΕΞΟΔΑ;

Αναιμική ανάπτυξη, αντιλαϊκά μέτρα, ανταγωνισμοί: η αισιοδοξία των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων είναι επίπλαστη

Μακρόν-Μέρκελ-Μέι. Οι δύο πρώτοι «αισιοδοξούν» για το μέλλον

 της Ευρώπης αλλά δεν έχουν καμιά απάντηση στις άλυτες

 αντιφάσεις της. Όσο για τη Μέι, αυτή έχει συνειδητοποιήσει 

το πλήρες αδιέξοδο της Ε.Ε., γι’ αυτό και προχωράει 

αποφασιστικά προς την… έξοδο.

Το τελευταίο διάστημα, οι κυβερνήσεις των δύο βασικών ευρωπαϊκών καπιταλισμών, η καθεμία για τους δικούς της λόγους, πλασάρουν το «αφήγημα» του «ξεπεράσματος της κρίσης» και της επερχόμενης «ανάπτυξης»: η γερμανική για να αποσπάσει ξανά την ψήφο του λαού στις εκλογές του Σεπτεμβρίου και η γαλλική για να χρυσώσει το χάπι των αντεργατικών μέτρων που προωθεί. Συγχρόνως, η «αισιοδοξία» τους αυτή πηγάζει από τις τελευταίες εκλογικές νίκες των νεοφιλελεύθερων και «φιλοευρωπαϊκών» δυνάμεων έναντι της σοβαρής απειλής των προστατευτιστών και ευρωσκεπτικιστών (Ολλανδία, Γαλλία).

ΔΑΣΙΚΕΣ ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ ΜΙΑ ΜΑΣΤΙΓΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΘΕΙ

Ένα επαναλαμβανόμενο έγκλημα με οικονομικό, στις περισσότερες περιπτώσεις, κίνητρο

Δεν είναι μοιραίο να καίγονται κάθε καλοκαίρι τα δάση μας. Υπάρχουν 

λύσεις, που βέβαια προϋποθέτουν σύγκρουση 

με οικονομικά συμφέροντα.

Και αυτό το καλοκαίρι οι πυρκαγιές ανά την Ελλάδα έγιναν αντικείμενο εκμετάλλευσης από τον πολιτικό κόσμο. Πυρκαγιές που έχουν ως μόνιμα θύματα τους πνεύμονες οξυγόνου, τα δάση, και τον φτωχόκοσμο που χάνει τα σπίτια του.
Οι αιτίες των πυρκαγιών είναι πολλές: κάλυψη κάποιου άλλου εγκλήματος, ασφαλιστικές απάτες, εκδίκηση, τρομοκρατία, φυσικοί λόγοι, ατυχήματα, απροσεξίες πολιτών, ψυχολογικοί λόγοι (πυρομανείς), στρατιωτικές ασκήσεις, οικονομικοί λόγοι (οικοπεδοποίηση) και άλλοι λιγότερο σημαντικοί. Επίσης, οι εμπρησμοί για στρατιωτικές σκοπιμότητες, π.χ., από πράκτορες της Τουρκίας στα ελληνικά νησιά. Είχαμε άλλωστε τη σύλληψη τριών Τούρκων το 2001 και τις δηλώσεις του Γιλμάζ τον Δεκέμβριο του 2011 για την ανάμειξη των μυστικών υπηρεσιών της Τουρκίας σε τέτοιες πυρκαγιές μεταξύ 1995-1997 (Σάμος, Μυτιλήνη, Χίος). Οι φυσικοί λόγοι αναφέρονται στα δάση που καίγονται μέσα από μια διαδικασία που δημιουργείται από τη σήψη των φύλλων, την υγρασία και τις ακτίνες του ήλιου, διαδικασία αναγκαία για την επιβίωση του υπόλοιπου δάσους.

Σε έξαρση τα εργατικά «ατυχήματα»

Τα εργατικά «ατυχήματα»-δολοφονίες αυξάνονται, καθώς 

οι εργοδότες εκμεταλλεύονται την κατάσταση και 

επιβάλλουν εξοντωτικές συνθήκες δουλειάς

Σε έξαρση βρίσκονται τον τελευταίο καιρό τα εργατικά ατυχήματα. 18 εργάτες έχουν χάσει τη ζωή τους τους τελευταίους δύο μήνες. Η βασική αιτία βέβαια είναι το καθεστώς εργοδοτικής αυθαιρεσίας που βασιλεύει στους χώρους δουλειάς. Ανυπαρξία μέτρων υγιεινής και ασφάλειας, έλλειψη ελέγχων από τους σχετικούς κρατικούς μηχανισμούς, εξαντλητικά ωράρια και εντατικοποίηση της δουλειάς. Όλ’ αυτά γίνονται βέβαια για το κέρδος των εργοδοτών. Τα εργατικά «ατυχήματα» είναι στην ουσία δολοφονίες, με ένοχο τους πάσης φύσεως κεφαλαιοκράτες.

Ανταπόκριση από τη Μεσσηνία για τα «δασικά»

Το χαράτσι για τις λεγόμενες «δασικές» εκτάσεις είναι 

ένα ακόμα μνημονιακό μέτρο, που χτυπά μεγάλο 

κομμάτι του αγροτικού πληθυσμού

Το τοπίο ξεκαθαρίζει σιγά σιγά στο ζήτημα των αγροτικών-δασικών εκτάσεων, που ταλαιπωρεί πολύ κόσμο στην επαρχία. Και μαζί ξεκαθαρίζει και ο σκοπός της όλης ιστορίας. Πρόκειται για ένα καθαρά μνημονιακό μέτρο: μαζικό «χαράτσωμα» του ελληνικού λαού και αμφισβήτηση της γης του.

Πώς έχουν τα πράγματα: οι ιδιοκτήτες που τα κτήματά τους χαρακτηρίστηκαν δασικά με τους χάρτες του 1945 μπορούν να υποβάλουν «αντίρρηση», με παράβολο που στοιχίζει από 40 έως 3.000 ευρώ, ανάλογα με τα στρέμματα. Χωρίς πολλές πιθανότητες να γίνει δεκτή όμως. Γιατί απαιτούνται έγγραφα του 19ου αιώνα, τουλάχιστον εδώ στην «παλαιά Ελλάδα», αυτά με τα οποία παραχωρήθηκαν οι γαίες με τα εθνικά διατάγματα στις κοινότητες.

Η επίσκεψη του Γάλλου προέδρου στην Ελλάδα

Ο Μακρόν παριστάνει τον μεγάλο «μεταρρυθμιστή» 

της Γαλλίας και της Ευρώπης. Η πολιτική του ανυπαρξία 

θα αποδειχθεί σύντομα.

H επίσκεψη του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν στην Αθήνα έδωσε αφορμή στην κυβέρνηση και τον αστικό Τύπο να πανηγυρίσουν για τις «επενδύσεις» που δήθεν έρχονται στην Ελλάδα και τη δήθεν στήριξη της Γαλλίας απέναντι στη «σκληρή» Γερμανία.

Όλα αυτά δεν ανταποκρίνονται κατ’ ελάχιστον στην πραγματικότητα. Ο Μακρόν ήρθε εδώ ως εκπρόσωπος του γαλλικού κεφαλαίου. Μόνο που αυτό πάντα είχε μικρή παρουσία στην Ελλάδα και με την κρίση έγινε ακόμα μικρότερη. Απ’ το 2014 έφυγαν από την Ελλάδα γαλλικές επενδύσεις και κεφάλαια αξίας 400 και πλέον εκατομμυρίων ευρώ. Η τράπεζα Societe General (Γενική), που είχε φύγει παλιότερα, η Credit Agricole (Αγροτική Πίστεως, που έγινε μπουχός για χάρη της «ημετέρας» Alpha Bank), τα καταστήματα Carrefour (ναυάγιο Μαρινόπουλου) κ.ά.

Η «αξιολόγηση» στο δημόσιο και οι σκοποί της

Από παλιότερες κινητοποιήσεις ενάντια στην «αξιολόγηση»,

 που νομιμοποιεί την πολιτική των περικοπών

 και των ιδιωτικοποιήσεων 

Οι εργαζόμενοι στο δημόσιο εδώ και μήνες έχουν ξεκινήσει ένα νέο γύρο αγώνα ενάντια στην «αξιολόγηση» που προσπαθεί να εφαρμόσει τώρα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ –παρά τα αντίθετα που έλεγε όσο ήταν αντιπολίτευση– και την οποία έχει ήδη συμφωνήσει με τους «δανειστές». Η «αξιολόγηση» αυτή σκοπεύει στην ενοχοποίηση των εργαζομένων για την υποβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών και στην πειθάρχηση τους στις κυβερνητικές πολιτικές·

Οι 4 οργανωτές μιας παγκόσμιας ληστείας

Οι «4 μεγάλες» ελεγκτικές εταιρείες του κόσμου οργανώνουν

 την κολοσσιαίων διαστάσεων φοροδιαφυγή

 του διεθνούς κεφαλαίου

Οι τέσσερις μεγαλύτερες εταιρείες ορκωτών λογιστών του κόσμου (Deloitte, KPMG, PWC, Ernst & Young) αποτελούν μέρος του σκληρού πυρήνα του χρηματοπιστωτικού συστήματος και του σύγχρονου καπιταλισμού. Επισήμως αποστολή τους είναι ο έλεγχος των οικονομικών ανακοινώσεων των μεγάλων επιχειρήσεων και η «διαφάνεια» – αλλά οι ίδιες λειτουργούν με άκρα ασάφεια και μυστικότητα, αποφεύγοντας με κάθε μέσο να λογοδοτούν για τις ενέργειές τους.

Πρόσφατη μελέτη δύο Ευρωπαίων καθηγητών πανεπιστημίου θέτει τεράστια ερωτήματα για τον ρόλο που αυτοί οι τέσσερις κολοσσοί διαδραματίζουν σήμερα στο παγκόσμιο σύστημα φοροαποφυγής, ξεπλύματος του βρώμικου χρήματος και μεταφοράς του στους φορολογικούς παραδείσους της υφηλίου.

Οι «δανειστές» υπερασπίζονται τον άνθρωπό τους

Οι «δανειστές» και το εγχώριο μνημονιακό σύστημα τρέμουν 

μήπως με τη δίκη Γεωργίου αποκαλυφθεί 

η φρικαλέα σκευωρία του 2010

Ανάμεσα στα τόσα προαπαιτούμενα των «δανειστών» για να κλείσει η συμφωνία με την κυβέρνηση το καλοκαίρι που μας πέρασε ήταν και η θρασύτατη απαίτηση να θαφτεί η τεχνητή διόγκωση του ελλείμματος το 2010 και να βγει «λάδι» ο κατηγορούμενος για την παραποίηση των στοιχείων, Ανδρέας Γεωργίου, πρώην επικεφαλής της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας (ΕΛΣΤΑΤ).

Στον Γεωργίου, που ήταν ήδη στα δικαστήρια, όχι όμως για την παραποίηση των στοιχείων, επεβλήθη τον Ιούλιο ποινή φυλάκισης δύο ετών με τριετή αναστολή από το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων, αφού κρίθηκε ένοχος για μία από τις τρεις πράξεις που συνιστούν το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος.

Τι συμβαίνει στην Κορέα

Οι Αμερικανοί κατηγορούν τη Βόρεια Κορέα ότι προκαλεί,
 αλλά οι ίδιοι έχουν στρατιωτική παρουσία σχεδόν
σε όλο τον πλανήτη

Η ένταση μεταξύ ΗΠΑ και Βόρειας Κορέας παρουσιάζεται από τα διεθνή ΜΜΕ ως απότοκο του αυταρχισμού του καθεστώτος της Βόρειας Κορέας και της «παράνοιας» του ηγέτη της, Κιμ Γιονγκ Ουν. Πρόκειται για καθαρή προπαγάνδα.

Το καθεστώς της Βόρειας Κορέας είναι σίγουρα ένα αυταρχικό καθεστώς. Αλλά δεν είναι το μόνο στον κόσμο. Υπάρχουν πάμπολλα αυταρχικά καθεστώτα και ορισμένα από αυτά διαθέτουν πολύ μεγαλύτερο πυρηνικό οπλοστάσιο από τη Βόρεια Κορέα (π.χ. Πακιστάν). Επίσης, σε δεκάδες περιοχές του πλανήτη έχουμε αιματηρότατες πολεμικές συγκρούσεις, όμως εκεί κανείς δεν μιλάει για «παρανοϊκούς» και «παράνοια». Τα κριτήρια των ιμπεριαλιστών και των ελεγχόμενων από αυτούς ΜΜΕ καθορίζονται αποκλειστικά από τα συμφέροντά τους.

Αντεργατική λαίλαπα σε Τύπο-ΜΜΕ

Τα μεγάλα συγκροτήματα Τύπου αλλάζουν χέρια αλλά

 τα νέα αφεντικά δεν διαφέρουν σε διαπλοκή 

και αντεργατικότητα απ’ τα παλιά

Αντιμέτωποι με την πιο δραματική κατάσταση της τελευταίας 8ετίας βρίσκονται οι χιλιάδες εργαζόμενοι στον χώρο του Τύπου και των ΜΜΕ (συντάκτες, τεχνικοί, διοικητικοί, αλλά και λιθογράφοι, εργαζόμενοι στα πρακτορεία Τύπου κ.ά.). Σαν να μην έφταναν οι μαζικές περικοπές και απολύσεις από την αρχή των μνημονίων, η πτώση κυκλοφορίας των εντύπων, τα λουκέτα σε πάλαι ποτέ κραταιές επιχειρήσεις, η διάλυση του ασφαλιστικού (π.χ. κατάργηση αγγελιοσήμου), ήρθε και η «αλλαγή φρουράς» ιδιοκτητών να αποτελειώσει την κατάσταση.

Να τι σημαίνει ιδιωτικοποίηση στην καθαριότητα

Αυτή ήταν η κατάσταση καλοκαιριάτικα στις περισσότερες

 επαρχιακές περιοχές της χώρας μας, ειδικά όπου έχει δοθεί 

η αποκομιδή των σκουπιδιών σε εργολάβο

Και να ήθελες να ξεχάσεις φέτος το καλοκαίρι ότι η διαχείριση των απορριμμάτων δεν είναι δημόσια πια –τουλάχιστον στους περισσότερους επαρχιακούς δήμους– και ότι έχει ιδιωτικοποιηθεί, ήταν φύσει αδύνατον. Παντού υπήρχαν ξέχειλοι κάδοι και διάσπαρτα σκουπίδια. Και αν ξέφευγε κάποια στιγμή το μάτι σου, δεν μπορούσε να ξεφύγει η μύτη σου από τη δυσοσμία των σκουπιδιών. Η απάντηση ήταν παντού η ίδια: «Τα έχει αναλάβει εργολάβος». Από τη μια η επέλαση του μαζικού τουρισμού, όσον αφορά τουλάχιστον τις τουριστικές περιοχές, και από την άλλη η ανικανότητα, η εγκληματική αδιαφορία και η κερδοσκοπία του κάθε εργολάβου, και με το θερμόμετρο να χτυπάει κόκκινο και να βράζουν οι κάδοι με το περιεχόμενό τους, μόνο καλοκαίρι δεν μύριζε!