ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ Η ΛΑΪΚΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΜΟΝΗ ΕΓΓΥΗΣΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ

 Το καθεστώς θα κάνει το παν για να μην αποκαλυφθεί η αλήθεια και να μη διαταραχθεί η «σταθερότητα» – όμως την τελευταία λέξη θα την πει ο λαός

Οι συνταρακτικές συγκεντρώσεις της 26ης Ιανουαρίου έδωσαν την πρώτη απάντηση
στο καθεστώς της συγκάλυψης, της διαφθοράς, του παρασιτισμού. Με ακόμα
μεγαλύτερη αποφασιστικότητα στις 28 Φεβρουαρίου και στη συνέχεια, θα 
ανοίξει ο δρόμος για τη δικαίωση των θυμάτων των Τεμπών και για την πτώση 
αυτού του μαύρου καθεστώτος

 

Ετούτες εδώ οι γραμμές γράφονται μία περίπου βδομάδα πριν από τις καθοριστικές απεργίες-συγκεντρώσεις της 28ης Φεβρουαρίου 2025 για το τεράστιο έγκλημα των Τεμπών και τη μαφιόζικη προσπάθεια συγκάλυψής του.

Το έγκλημα αυτό και το όργιο συγκάλυψης που το ακολούθησε ξεγύμνωσαν μπροστά στα μάτια της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού κάποιες πολύ δυσάρεστες αλήθειες:

α) Ότι η χρόνια και στοχευμένη εγκατάλειψη του σιδηροδρόμου, σε συνδυασμό με την πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων, την υποστελέχωση και το πελατειακό σύστημα, οδήγησαν σε ένα εκρηκτικό «μίγμα» θανάτου, που οδήγησε στη σύγκρουση.

Ανυποχώρητα στις διαδηλώσεις μας Δικαιοσύνη για τα Τέμπη «Οξυγόνο» για τον λαό

 Η συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών από την κυβέρνηση των μαφιών και των καρτέλ πήρε την πρώτη μαζική απάντηση από τον λαό στις 26 Ιανουαρίου. Θα πάρει μια ακόμα πιο δυναμική στις 28 Φεβρουαρίου. Να συνεχίσουμε ανυποχώρητα τις κινητοποιήσεις μας, να αγνοήσουμε τις σκευωρίες του καθεστώτος και την τρομοκρατία περί «χάους». Μόνο ο αφυπνισμένος και κινητοποιούμενος λαός μπορεί να επιβάλει και τη δικαιοσύνη για τα Τέμπη και μια αισιόδοξη προοπτική για τη χώρα.

Στην κύρια γραμμή τους, οι συνταρακτικές διεθνείς εξελίξεις είναι ευνοϊκές για λαϊκούς και εργατικούς αγώνες. Γιατί αποδυναμώνεται πλήρως η ολοκληρωτική Ευρωπαϊκή Ένωση και το νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα που μας είχε επιβληθεί ως «μονόδρομος».

Ευρετήριο Σοσιαλιστικής Προοπτικής Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου 2025

• 2025 Έτος ανατροπών, κινδύνων αλλά και ελπίδων σε παγκόσμια κλίμακα (σελ.1)
• σχόλια (σελ.2)
•  Μέτρα τώρα ενάντια στη στεγαστική κρίση (σελ.3)
• Στην ακί του στοχάστρου ΒΟΛΗ ΚΑΤΑ ΒΟΛΗ (σελ.4)
• Αποχαιρετούμε τον Δημήτρη Χατζημιχελάκη (σελ.4)
• Η υποκριτική ανησυχία για τον Κηφισό και τα ποτάμια-οχετοί (σελ.5)
• ΚΩΣΤΑΣ ΣΗΜΙΤΗΣ: ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΙΣΜΟΥ (σελ.5)
• Περί του Προέδρου της Δημοκρατίας (σελ.5)
• Αποκαλύψεις για το Ελληνικό (σελ.5)
• ΤΡΑΜΠ, ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΑ ΑΔΙΕΞΟΔΑ (σελ.6)
• Σε υποχώρηση η προστασία της μητρότητας (σελ.6)
• Ματαιώθηκε μεγάλη παραγωγική επένδυση (σελ.6)
• Νέες αυξήσεις στα διόδια (σελ.6)
• ΔΙΕΘΝΗ ΝΕΑ (σελ.7)
• Προς εκτροχιασμό η «ατμομηχανή της Ευρώπης» (σελ.7)
• Ο ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (σελ.7)
• ΛΑΪΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΠΑΡΕΛΘΟΝ, ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΜΕΛΛΟΝ (σελ.8)
• Στα «σκουπίδια» η πράσινη ενέργεια το 2024 (σελ.8)
• Νέες αποκαλύψεις για την covid (σελ. 8)
• «Προοδευτική Εύβοια» (σελ.9)
• ΠΟΥ ΑΠΟΣΚΟΠΕΙ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΠΙΕΡΡΑΚΑΚΗ ΓΙΑ «ΑΝΟΙΧΤΑ» ΣΧΟΛΕΙΑ (σελ.9)
• ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΗΝΑ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2024 (σελ.10)
• «Φόροι αμαρτίας» και καπιταλιστική υποκρισία (σελ.10)
• Στη μνήμη του Θανάση Τσίλη (σελ. 10)
• Ανταπόκριση από τη Μεσσηνία (σελ.10)
• ΑΛΕΚΟΣ ΜΑΚΡΗΣ ΕΝΑΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ ΕΡΓΑΤΗΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ (σελ.11)
• Φαινόμενα διάλυσης των δημόσιων συγκοινωνιών (σελ.12)
• Η νέα γενιά της εργατικής τάξης αντιστέκεται (σελ.12)
• ΣΕ ΠΛΗΡΗ ΕΞΕΛΙΞΗ Η ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΑΠΟΔΟΜΗΣΗΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΑΙΔΕΙΑΣ (σελ.12)

2025 Έτος ανατροπών, κινδύνων αλλά και ελπίδων σε παγκόσμια κλίμακα

Η νέα χρονιά ξεκινά μέσα σε μια εκρηκτική διεθνή κατάσταση, στην οποία ξεχωρίζουν: η επιστροφή Τραμπ, η όξυνση των σχέσεων ΗΠΑ-Ε.Ε.-Κίνας, η όξυνση της πάλης μεταξύ «παγκοσμιοποίησης» και «εθνικού προστατευτισμού» και ο κίνδυνος ακόμα περισσότερων ή μεγαλύτερων πολέμων. Αν όμως οι πρωτοπόρες αγωνιστικές δυνάμεις καταφέρουν να αξιοποιήσουν τη χρεοκοπία του «νεοφιλελεύθερου» προγράμματος για να φέρουν στο προσκήνιο τα λαϊκά συμφέροντα, τότε ο κίνδυνος μπορεί να δώσει τη θέση του στην ελπίδα. 

 

Η προπαγάνδα του Μητσοτάκη περί «σταθερότητας», «ανάπτυξης», «μεταρρυθμίσεων» διαψεύδεται και από τις διεθνείς εξελίξεις αλλά και από την κατάσταση που βιώνει ο εργαζόμενος ελληνικός λαός: ακρίβεια, παρασιτισμός, διαφθορά, απαξίωση των δημόσιων αγαθών, αδιέξοδα για τη νέα γενιά.

  

Στην ακί του στοχάστρου ΒΟΛΗ ΚΑΤΑ ΒΟΛΗ

Του Γιάννη Βερούχη (1931-2010)

 

 

1) Ο κυνισμός σε όλο του το μεγαλείο

 

Λουκάς Παπαδήμος

● Θέλετε μια γεύση της νέας «στροφής» στην κοινωνική πολιτική του Σημίτη; Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας Λ. Παπαδήμος, ο διορισμένος σ’ αυτή τη θέση από τον ίδιο τον Σημίτη, γράφει στις 17 Μαρτίου 2001 στην επίσημη έκθεσή του, με θρασύτητα και κυνισμό: «Χρειάζεται πολλή δουλειά, μικρές εργατικές αμοιβές, και γενικά θυσίες της παρούσας γενιάς».

 

Γράφτηκε τον Απρίλιο του 2001

 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΞΗΣ: Έντεκα χρόνια μετά, αυτό το υποκείμενο διορίστηκε πρωθυπουργός από τους ντόπιους και ξένους τραπεζίτες, για να εφαρμόσει αυτά ακριβώς που έλεγε από τότε!

 

 

ΑΛΕΚΟΣ ΜΑΚΡΗΣ ΕΝΑΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ ΕΡΓΑΤΗΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ

Αλέκος Μάκρης

Στην Ιστορική μας Στήλη αυτού του μήνα, αναφερόμαστε σ’ έναν σπουδαίο αγωνιστή του κομμουνιστικού-τροτσκιστικού κινήματος, τον Αλέκο τον Μακρή από την Ελευσίνα. Λίγα πράγματα είναι γνωστά για τη ζωή του, κι αυτό γιατί, όπως συμβαίνει συνήθως, οι τίμιοι αγωνιστές εργάτες, άνθρωποι της πράξης, από σεμνότητα αποφεύγουν ν’ αναφέρονται στον εαυτό τους. Κι απ’ αυτά τα λίγα που ξέρουμε τα περισσότερα τα μάθαμε από την Πελαγία, την κόρη της μεγάλης επαναστάτριας Κατίνας Εμμανουηλίδου· την Πελαγία που ο ίδιος ο Αλέκος ο Μακρής τη μεγάλωσε σαν κόρη του, όταν η μητέρα της πέθανε από τις κακουχίες, μετά τη θρυλική δραπέτευσή της από τις φυλακές Αβέρωφ το 1933. Με αυτή την ευκαιρία, την ευχαριστούμε για μιαν ακόμη φορά για την πολύτιμη και πολύπλευρη συμπαράστασή της στον αγώνα μας και την έμπνευση και το κουράγιο που μας δίνει.

ΟΙ ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΗΝΑ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2024

4 Δεκεμβρίου: Οι εμποροϋπάλληλοι της Θεσσαλονίκης έκαναν συγκέντρωση έξω από τα καταστήματα «ΝΟΤΟΣ» ενάντια στην καθιέρωση της «λευκής νύχτας» από τον δήμο, που σημαίνει ολονύχτια εξαντλητική εργασία για τους ίδιους.

4-5 Δεκεμβρίου: Συλλαλητήρια έγιναν από τους εργαζόμενους στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις ενάντια στο νομοσχέδιο για τον κατώτατο μισθό, που καταργεί τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και δένει χειροπόδαρα την εργατική τάξη στις ορέξεις του κεφαλαίου.