Η υγεία είναι κοινωνικό δικαίωμα και όχι εμπόριο

Στη χώρα που γέννησε τον Ιπποκράτη είναι ντροπή η ιατρική 

να γίνεται εμπόριο, και αυτό να το εκμεταλλεύονται ακόμα και

 απατεώνες που πουλάνε «θαύματα» στους συνανθρώπους τους

Πρόσφατα αποκαλύφθηκε η δράση ενός ψευτογιατρού, ο οποίος εξαπατούσε ασθενείς προσφέροντας «θαυματουργές» θεραπείες, μπαινοβγαίνοντας ανενόχλητος σε ιδιωτικά κυρίως θεραπευτήρια και καταφέρνοντας να έχει πρόσβαση ακόμα και σε χειρουργεία! Ζούσε πολυτελέστατη ζωή, εκμεταλλευόμενος τον πόνο και τη δυστυχία των συνανθρώπων του.

Παρατηρήσεις πάνω στην επιδημία και την καραντίνα

Οι άνθρωποι που έμειναν στο σπίτι τους, στην «καραντίνα», 

βρήκαν χρόνο για την οικογένειά τους, για τον εαυτό τους, για

 πράγματα που τους αρέσουν. Και συνειδητοποίησαν ότι η ζωή 

δεν μπορεί να είναι άγχος και τρέξιμο για τους 

πολλούς για να κερδίζουν οι λίγοι.

Η «καραντίνα» που εφαρμόστηκε ως τρόπος αντιμετώπισης της πανδημίας του κορονοϊού ήταν σίγουρα κάτι πρωτόγνωρο, που συνοδευόταν από φόβο, όχι μόνο για την απειλή της ασθένειας αλλά και για την οικονομική επιβίωση. Δεν γίνεται όμως να παραβλέψουμε και το εξής γεγονός: ότι παρ’ όλα αυτά και κατά γενική ομολογία ήταν και ένα διάστημα ξεκούρασης και ηρεμίας. Σταμάτησαν οι διαρκείς αναγκαστικές μετακινήσεις, για την πλειοψηφία των εργαζομένων βρέθηκε χρόνος για να περάσουν με τις οικογένειές τους, να κάνουν πράγματα για τον εαυτό τους, πράγματα που τους ευχαριστούν, να απαλλαγούν για λίγο από το εξοντωτικό άγχος μιας πολύ απαιτητικής καθημερινότητας. Τεράστια ήταν η επίδραση αυτής της «παύσης» και στο περιβάλλον. Μειώθηκαν ο θόρυβος και η μόλυνση, καθάρισε η ατμόσφαιρα, ακόμα και στις μεγαλουπόλεις ακούγονταν τα κελαηδίσματα των πουλιών.

Πώς μιλούσε μια πραγματική εργατική ηγεσία

Δημοσιεύουμε μια λιτή ανακοίνωση του σωματείου των λιθογράφων εργατών, όταν αυτό βρισκόταν υπό την ηγεσία μιας ομάδας Κομμουνιστών-Τροτσκιστών συντρόφων μας και είχε να επιδείξει 59 νικηφόρες εργοστασιακές απεργίες. Σύντομα, κατανοητά, αποφασιστικά, στην απλή εργατική γλώσσα… Ένα δείγμα του πώς απευθύνεται στους εργάτες μια ηγεσία που έχει κερδίσει την πλήρη εμπιστοσύνη τους και πιστεύει στην ενότητα και τη δύναμη της τάξης μας. Την ανακοίνωση μας έδωσε ο παλαιός και αγαπητός σύντροφος Γιώργης Χατζής, που είχε διατελέσει πρόεδρος ή μέλος της διοίκησης των λιθογράφων και προδικτατορικά και μετά τη δικτατορία.

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΤΩΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΛΙΘΟΓΡΑΦΩΝ

ΕΤΟΣ ΙΔΡΥΣΕΩΣ 1900 – ΑΓΗΣΙΛΑΟΥ 10

8 Ιουνίου 1964

Η COSCO και το λιμάνι του Πειραιά

Η ιδιοκτήτρια του Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς (ΟΛΠ), η κινέζικη COSCO, προωθεί τα σχέδιά της στο λιμάνι και δείχνει το πραγματικό πρόσωπό της. Φτιάχνει σταθμό κρουαζιερόπλοιων στην προβλήτα του Αγίου Νικολάου χωρίς να υπολογίζει ούτε τις ανάγκες του λιμανιού, ούτε το θαλάσσιο περιβάλλον, ούτε τις αντιδράσεις των κατοίκων. Για να φτιάξει τον σταθμό κάνει «βυθοκόρηση» μέσα στο λιμάνι, βγάζοντας απ’ το βυθό όλα τα βαρέα μέταλλα που είχαν κατακάτσει σε αυτόν και ρίχνοντάς τα στα ανοιχτά του Σαρωνικού. Το επιβατικό λιμάνι του Πειραιά δεν μπορεί να αντέξει το μεγαθήριο που στήνει η COSCO για σταθμό κρουαζιέρας. Υποχρεωτικά θα υποβαθμιστεί η λειτουργία του σε σχέση με τη νησιώτικη συγκοινωνία. Ήδη υπάρχουν αντιδράσεις από κατοίκους και φορείς.

Συντάξεις Η παγίδα στα αναδρομικά

Πολλοί συνταξιούχοι περιμένουν τα αναδρομικά απ’ τις επικουρικές συντάξεις που κόπηκαν με τον νόμο του 2016 της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Όμως εδώ κρύβεται μια παγίδα για το άμεσο μέλλον της επικουρικής σύνταξης. Η κυβέρνηση για να πληρώσει αυτά τα αναδρομικά χρησιμοποιεί είτε τα περιουσιακά στοιχεία των κλαδικών επικουρικών ταμείων (όπως στην περίπτωση της Εθνικής Τράπεζας), είτε τα εναπομείναντα αποθεματικά τους. Το αποτέλεσμα θα είναι να εξαφανιστούν τελείως τα κλαδικά επικουρικά ταμεία ώστε η επικουρική ασφάλιση στο σύνολό της να ενσωματωθεί στην κύρια και να ανοίξει ο δρόμος για τον «τρίτο πυλώνα» της ασφάλισης, τις ιδιωτικές εταιρείες δηλαδή.

Ανταπόκριση από τη Μεσσηνία

Σε κινητοποίηση βρέθηκαν οι αγρότες της Πελοποννήσου. Έγινε συγκέντρωση στην Τρίπολη για το θέμα των γεωργικών αποζημιώσεων. Αυτές είναι πετσοκομμένες λόγω μνημονίων, στο 35% της εκτιμώμενης παραγωγής, και έχουν καθυστερήσει πολύ.

Η αγροτική παραγωγή γενικά βρίσκεται στο έλεος του καιρού. Μια πλημμύρα, ένα χαλάζι, ένα παγετός ή καύσωνας και μπορούν να πάνε στράφι οι κόποι μιας χρονιάς. Ο ΕΛΓΑ (ο οργανισμός των αποζημιώσεων) είχε πάντα προβλήματα, που τα επιδείνωσαν τα μνημόνια. Έλλειψη τεχνικών για τις γνωματεύσεις, καθυστερήσεις στις αυτοψίες και στην απόδοση της αποζημίωσης, μείωση της αποζημίωσης. Οι αγρότες πληρώνουν κάθε χρόνο ένα ποσό απ’ το εισόδημά τους για τον ΕΛΓΑ. Για αυτό και τα αιτήματα για αναδιοργάνωση-ενίσχυση του ΕΛΓΑ, έγκαιρη εκτίμηση των ζημιών, απρόσκοπτη καταβολή της αποζημίωσης στο ύψος των πραγματικών αναγκών του αγροτικού κόσμου, είναι δίκαια. Το ζήτημα είναι να τα απαιτήσουμε με οργανωμένο και δυναμικό τρόπο, συνδέοντάς τα με τα προβλήματα όλων των εργαζομένων.

Χ.Ρ.

Μια ματιά στην ταξική πάλη και το θέμα της ηγεσίας

Με την εκδήλωση της τελευταίας μεγάλης οικονομικής κρίσης, ο παγκόσμιος καπιταλισμός επεχείρησε να τελειώσει οριστικά με τις ιστορικές κατακτήσεις της εργατικής τάξης. Με την πολιτική του νεοφιλελευθερισμού τις προηγούμενες δεκαετίες το σύστημα είχε ήδη πάρει πίσω αρκετές από αυτές. Αλλά τα πράγματα συνολικά δεν πήγαν όπως τα περίμεναν. Τα μεγάλα κινήματα της αμερικανικής εργατικής τάξης ( «15 δολάρια κατώτατο ωρομίσθιο», το κίνημα των εκπαιδευτικών κ.ά.), η στιβαρή άμυνα που αντέταξε ο γαλλικός λαός («κίτρινα γιλέκα», κίνημα κατά των αντι-ασφαλιστικών μέτρων) και οι εξεγέρσεις στην καπιταλιστική περιφέρεια (π.χ. Λατινική Αμερική) δεν επέτρεψαν μια πλήρη επιδείνωση του ταξικού συσχετισμού. Σε αυτό βέβαια έπαιξαν ρόλο και τα ρήγματα στο στρατόπεδο του αντιπάλου (Brexit, στροφή της Αμερικής κατά της «παγκοσμιοποίησης»).