Η Γερμανία σε ύφεση Η Ευρώπη αγωνιά

 

Γερμανία: από ατμομηχανή της Ευρώπης, κινδυνεύει να 
γίνει ξανά ο «μεγάλος ασθενής»

Πριν από σχεδόν 20 χρόνια, η Γερμανία είχε ξεπεράσει τον σκόπελο του «μεγάλου ασθενούς της Ευρώπης», κυρίως λόγω της έντονης ζήτησης για μηχανήματα και αυτοκίνητα από την Κίνα και της φθηνής ρωσικής ενέργειας.

Τώρα όμως η χώρα έχει να αντιμετωπίσει νέα προβλήματα, με πρώτο την αύξηση του ενεργειακού κόστους, μετά τη διακοπή του ρωσικού αερίου. Επιπλέον, ο «πράσινος μετασχηματισμός» έχει κάνει τα πράγματα χειρότερα, αφού η χώρα απενεργοποίησε και κάθε παραγωγή πυρηνικής ενέργειας. Σε σημαντικό πρόβλημα θα εξελιχθεί και η έλλειψη προσωπικού, και δη εξειδικευμένου, αφού μέσα στα επόμενα 15 χρόνια περίπου το 30% του εργατικού δυναμικού της Γερμανίας θα φτάσει σε ηλικία συνταξιοδότησης. Παρόλο που η χώρα συνεχίζει να δέχεται εκατοντάδες χιλιάδες αιτούντες άσυλο κάθε χρόνο, οι περισσότεροι στερούνται των δεξιοτήτων που χρειάζονται οι εταιρείες.

Τα υπερκέρδη ευθύνονται για την ακρίβεια

 

Η κυβέρνηση όχι μόνο δεν κάνει κάτι για να σταματήσει την
αισχροκέρδεια, αλλά με την πολιτική της την ενθαρρύνει κιόλας

Ασταμάτητο είναι το ανοδικό ράλι των τιμών στα τρόφιμα και τα είδη ευρείας κατανάλωσης, με νέες ανατιμήσεις από το ξεκίνημα του φθινοπώρου, και την κυβέρνηση Μητσοτάκη να εξαντλείται σε λεονταρισμούς για δήθεν ελέγχους στην αγορά και ένα νέο pass ελεημοσύνης, που κι αυτό όμως θα είναι το τελευταίο, όπως ανακοίνωσε ο υπουργός Οικονομικών Χατζηδάκης.

Ο επίσημος πληθωρισμός στην Ελλάδα υποχώρησε στο 1,8% τον Ιούνιο. Παρόλα αυτά, ο τιμάριθμος στα τρόφιμα κινείται στο 12,2% σε ετήσια βάση, ενώ οι νέες ανατιμήσεις του φθινοπώρου εκτιμάται ότι θα φτάσουν μεσοσταθμικά έως 10%.

Μια αποκαλυπτική δολοφονία

 

Το έγκλημα στο λιμάνι αποκάλυψε όλη την αποκτήνωση
στην οποία έχει οδηγηθεί η ελληνική κοινωνία...

Η δολοφονία του 36χρονου Αντώνη Καργιώτη από μέλη του πληρώματος του πλοίου Blue Horizon στο λιμάνι του Πειραιά στις 5 Σεπτεμβρίου σόκαρε το πανελλήνιο. Μέχρι να έρθει στη δημοσιότητα βίντεο από αυτόπτη μάρτυρα, τα μέσα ενημέρωσης διέδιδαν ότι επρόκειτο για επιβάτη χωρίς εισιτήριο, που σκοτώθηκε στην προσπάθειά του να ανέβει στο πλοίο αφού αυτό είχε αποπλεύσει. Η πραγματικότητα ήταν πολύ διαφορετική, και πολύ πιο εφιαλτική. Ο 36χρονος από τον Άγιο Νικόλαο Κρήτης –ένας άνθρωπος με αναπηρία και από ιδιαίτερα φτωχή οικογένεια– είχε επιβιβαστεί κανονικά με εισιτήριο· κατέβηκε για λίγο από το πλοίο, επέστρεψε όταν ο καταπέλτης του πλοίου ήταν κατεβασμένος, όμως εκεί εμποδίστηκε από δύο μέλη του πληρώματος, που τελικά τον έσπρωξαν στη θάλασσα. Γνώριζαν φυσικά ότι σε εκείνο το σημείο, και με τις μηχανές του πλοίου εν λειτουργία, ο άνθρωπος αυτός δεν είχε ελπίδα να σωθεί. Το πλοίο απέπλευσε κανονικά, και τελικά δόθηκε εντολή από το λιμεναρχείο να επιστρέψει στο λιμάνι 40 λεπτά μετά.

Καπιταλιστική παρακμή και ηλιθιότητα

 

Ακόμα και το... καλαμάκι του φραπέ κατέληξε δυσεπίλυτο
πρόβλημα εξαιτίας του κρετινισμού του αστικού συστήματος

Σε κάθε βήμα συναντά κανείς προβλήματα που η ανθρωπότητα έχει τη δυνατότητα να λύσει εύκολα, αλλά δεν την αφήνει η καπιταλιστική αναρχία – μια οικονομία-καζίνο, υποταγμένη στο κέρδος των λίγων. Θα προσθέταμε, ωστόσο, ότι δεν την αφήνει και… η ηλιθιότητα που διακρίνει συχνά τα –κατά τα άλλα καλοπληρωμένα– στελέχη του αστικού συστήματος. Ένα χαρακτηριστικό πρόσφατο παράδειγμα: Η Ευρωπαϊκή Ένωση εξέδωσε οδηγία προς τα κράτη μέλη της να απαγορεύσουν το πλαστικό καλαμάκι, ως… άκρως επικίνδυνο για το περιβάλλον.

Στη μνήμη του Στέφανου Χατζημιχελάκη

 

Στις 6 Οκτωβρίου συμπληρώνονται 30 χρόνια από τον θάνατο του Μαρξιστή επαναστάτη Στέφανου Χατζημιχελάκη.

Κερδήθηκε στο επαναστατικό κίνημα μέσα από τις μεγάλες φοιτητικές απεργίες του 1928-29, που καθοδήγησαν οι αρχειομαρξιστές-τροτσκιστές. Ήταν φοιτητής (σπούδασε οικονομικά), αλλά παράλληλα δούλευε σε εργοστάσιο κεραμοποιίας. Στον πόλεμο, γλύτωσε συμπτωματικά την εκτέλεση από τη σταλινική ΟΠΛΑ. Μετά τον πόλεμο εργάστηκε ως λογιστής-φοροτεχνικός. Μέχρι και τη δικτατορία του 1967, υπήρξε δραστήριο μέλος του Κ.Δ.Κ.Ε. (ελληνικό τμήμα της 4ης Διεθνούς).

Να υπερασπιστούμε τα δάση μας

 

Για να υπερασπιστούμε το δάσος, πρέπει να μάθουμε για 
το δάσος και ιδίως για τη διαχρονική σχέση του ελληνικού λαού 
με το δάσος

Η σχέση των Ελλήνων με το δάσος έχει μια ιστορία. Ήμασταν στα βουνά επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Αυτό σημαίνει ότι μαζεύει κανείς ξερά ξύλα για το τζάκι, για θέρμανση, μαγείρεμα και πλύσιμο. Άρα τα μέρη κοντά στα δάση ήταν καθαρισμένα από περιττά ξύλα. Μετά ήλθε το κάρβουνο, το μαγκάλι, η σόμπα κ.λπ. Ταυτόχρονα ο Έλληνας άρχισε να γίνεται πεδινός.

1.700.000 ΣΤΡΕΜΜΑΤΑ ΚΑΜΕΝΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ «ΦΥΣΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ» ΑΛΛΑ ΕΓΚΛΗΜΑ

 

Πρέπει να απαιτήσουμε δραστικά μέτρα, χρήματα και προσωπικό για 
πρόληψη και καταπολέμηση των πυρκαγιών, βάσει ενός μεγάλου δημόσιου 
σχεδίου, να πάψει η εγκατάλειψη των δασών και να μπει φρένο στα μεγάλα
 καπιταλιστικά συμφέροντα που καθορίζουν τις χρήσεις γης

Με τις πρόσφατες καταστροφικές φωτιές στη Ρόδο και ειδικά στο δάσος της Δαδιάς στον Έβρο έχει ανοίξει μια ιστορία με πολλά ερωτηματικά. Γιατί μπαίνουν οι φωτιές, γιατί δεν σβήνονται οι φωτιές κ.ο.κ. Οι φωτιές αυτή τη χρονιά ήταν λιγότερες, αλλά καταστρεπτικότερες από κάθε άλλη φορά. Οι αιτίες που μπορεί να προκαλούν τις πυρκαγιές είναι πολλές – εμπρησμοί για οικονομικό ή άλλο συμφέρον, πυλώνες ΔΕΗ, αυτοανάφλεξη-κεραυνοί, πυρομανείς κ.ά. Το σημαντικό όμως είναι να υπάρχει πρόληψη από τη μεριά του κράτους, ώστε να μειώνονται οι πιθανότητες να πιάσει το δάσος φωτιά, και να παίρνονται μέτρα ώστε, αν πιάσει φωτιά, να μην επεκτείνεται ανεξέλεγκτα.