Ευρετήριο Άρθρων Σοσιαλιστικής Προοπτικής Ιουλίου 2015

• Το ΟΧΙ της 5ης Ιουλίου εντολή σύγκρουσης και όχι υποταγής (σελ.1)
• Σχόλια ειδήσεις απόψεις (σελ.2)
• Άμεσα μέτρα για την επιβίωση του λαού μας (σελ.3)
• Στην ακί του στοχάστρου-Βολή κατά Βολή (σελ.4)
• Πολεμάμε τους εγκληματικούς σκοπούς των μεγαλοαστών για τους λαθρομετανάστες (σελ. 5)
• Το κραχ στο χρηματιστήριο της Κίνας (σελ.5)
• Ιθαγένεια και μετανάστες το πρόβλημα είναι ταξικό και όχι "ανθρωπιστικό" (σελ.5)
• Να ακυρώσουμε με αγώνες τα νέα αντεργατικά και υφεσιακά μέτρα (σελ.6)
• Το αδιέξοδο της Ε.Ε. παραμένει και εντείνεται (σελ.6)
• Όχι στο ξεπούλημα του λιμανιού του Πειραιά (σελ.6)
• Διεθνή Νέα (σελ.7)
• Παραγωγική ανασυγκρότηση το Νο 1 καθήκον (σελ.7)
• Το ΚΚΕ οδεύει σταθερά προς την πλήρη πολιτική του χρεοκοπία (σελ.7)
• Να βάλουμε φραγμό στον έλεγχο της τροφής από τις πολυεθνικές (σελ.8)
• Να αποτρέψουμε τη νέα σφαγή στο ασφαλιστικό (σελ.8)
• Οργανωτικό Σεμινάριο Οι παραδόσεις μας (σελ.8)
• Ανταπόκριση από τη Μεσσηνία (σελ.9)
• Ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί (σελ.9)
• Οι αναίσχυντοι προδότες της ΓΣΕΕ (σελ.9)
• Σκουπίδια -"Ανακύκλωση" ένα σκάνδαλο διαρκείας (σελ.9)
• Εργατικές κινητοποιήσεις του μήνα Ιούλιος 2015 (σελ.10)
• "Μένουμε Ευρώπη" αλλά σε μια ασιατική Ευρώπη (σελ.10)
• Οι "εκλογές" των διευθυντών στα σχολεία (σελ.10)
• ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΡΟΛΟ ΜΑΡΞ (σελ.11)
• ΟΧΙ (σελ.12)
• "ΟΧΙ" και "ΝΑΙ" στο δημοψήφισμα: δυο κόσμοι αντίθετοι (σελ.12)

ΟΙ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ (Ένθετο Νο 170)

Συλλογή άρθρων (1993-2011) από τη Σοσιαλιστική Προοπτική

Οι τελευταίες δραματικές εξελίξεις στη χώρα μας άνοιξαν εκ των πραγμάτων την αντιπαράθεση πάνω στις προοπτικές και δυνατότητες επιστροφής στο εθνικό νόμισμα. Εμείς οι Κομμουνιστές-Τροτσκιστές ήμαστε οι μόνοι που από την πρώτη στιγμή διακηρύξαμε ξεκάθαρα ότι η ενοποίηση της Ευρώπης υπό καπιταλιστικές συνθήκες είναι αδύνατη και ότι το ευρώ αργά ή γρήγορα θα αποτύχει. Σήμερα αποδεικνύεται περίτρανα ότι ενοποίηση της Ευρώπης σημαίνει απόλυτη υποταγή όλων στην ισχυρότερη χώρα, τη Γερμανία, και διατήρηση του ευρώ σημαίνει αιώνια λιτότητα, με θύματα τις εργατικές τάξεις αλλά και τις χώρες του νότου. Γι' αυτό ακριβώς επαναδημοσιεύουμε τώρα αυτό το Ένθετο, γιατί θεωρούμε ότι είναι απολύτως απαραίτητο για τον εξοπλισμό της εργατικής πρωτοπορίας με τις σωστές αντιλήψεις πάνω σε αυτό το κεφαλαιώδες ζήτημα.

Δείτε το ένθετο σε μορφή PDF
Ένθετο Νο 170 - ΟΙ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ

ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΡΟΛΟ ΜΑΡΞ

Ο επικήδειος λόγος

του Φρειδερίκου Ένγκελς

Το μνήμα του Καρόλου Μαρξ πήρε  την τελική
 διαμόρφωσή του το 1955. Ο γλύπτης του Λόλενε
Μπραντσάου εχρησιμοποίησε γρανίτη για το
βάθρο και χαλκό για το επιβλητικό κεφάλι του
 Μαρξ. Στην κορυφή της επιτύμβιας στήλης
 γράφτηκε με χρυσά γράμματα το σύνθημα του
"Κομμουνιστικού Μανιφέστου"
"ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΙ ΟΛΩΝ
ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΕΝΩΘΕΙΤΕ"

- Ο Μαρξ πέθανε σε ηλικία 65 ετών, στις 14 Μαρτίου του 1883. Ενταφιάστηκε στις 17 Μαρτίου στο νεκροταφείο Χάιγκεητ του Λονδίνου, στο τμήμα των “αναθεματισμένων” (unconsecrated ground= σε μη αγιασμένη γη).

- Επρόκειτο για έναν χώρο – άθλιο σκουπιδότοπο – που επαραχωρείτο έξω από το νεκροταφείο για τον ενταφιασμό των άθεων, όπου πριν ενάμιση χρόνο είχε ενταφιαστεί η συντρόφισσα των ιδεών και της ζωής του Τζέννη Μαρξ.

- Πάνω στο φέρετρο ο Γκ. Λέμκε κατέθεσε δύο στεφάνια με κόκκινες κορδέλες από τον Κομμουνιστικό Μορφωτικό Εργατικό Σύνδεσμο του Λονδίνου, και μια σοσιαλιστική εφημερίδα.

- Κατόπιν ο Ένγκελς εκφώνησε στα αγγλικά τον επικήδειο, λέγοντας τα παρακάτω:

- «Στις 14 του Μάρτη στις τρεις παρά τέταρτο μετά το μεσημέρι έπαψε πια να σκέφτεται ο μεγαλύτερος στοχαστής της εποχής μας. Δύο σχεδόν λεπτά είχαν περάσει, που τον αφήσαμε μόνο και ξαναμπαίνοντας τον βρήκαμε πάνω στην πολυθρόνα του, να κοιμάται ήσυχα μια για πάντα.

- Είναι τελείως αδύνατο να μετρήσει κανείς το τι έχασε το αγωνιζόμενο προλεταριάτο της Ευρώπης και της Αμερικής, τι έχασε η ιστορική επιστήμη, με το χαμό αυτού του ανθρώπου. Πολύ γρήγορα θα γίνει αισθητό το κενό που άφησε αυτός ο γίγαντας με τον θάνατό του.

- Όπως ο Δαρβίνος ανακάλυψε τον νόμο της ανάπτυξης της οργανικής φύσης, έτσι κι ο Μαρξ ανακάλυψε τον νόμο ανάπτυξης της ανθρώπινης κοινωνίας. Ένα απλό γεγονός που ως τώρα το έκρυβαν αδιαπέραστες ομίχλες και άγριες και πυκνές λόγχες στο χώρο της ιδεολογίας, το ότι δηλαδή οι άνθρωποι πρώτ’ απ’ όλα πρέπει να φάνε, να πιούν, να στεγαστούν και να ντυθούν, για να μπορούν κατόπιν ν’ ασχοληθούν με την πολιτική, την επιστήμη, την τέχνη και τη θρησκεία κλπ. Ότι η παραγωγή των άμεσων αγαθών και επομένως η βαθμίδα της της κάθε φορά οικονομικής ανάπτυξης ενός λαού ή μιας συγκεκριμένης εποχής, αποτελεί τη βάση πάνω στην οποία αναπτύχθηκαν οι κρατικοί θεσμοί, οι αντιλήψεις για το δίκαιο, η τέχνη και οι θρησκευτικές ακόμα πεποιθήσεις των ανθρώπων: Και ότι όλ’ αυτά πρέπει να εξηγούνται ξεκινώντας από αυτή τη βάση και όχι όπως γινόταν ως τώρα, δηλαδή από την αντίστροφη.

Ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί

Ο παγκόσμιος ιμπεριαλιστικός ανταγωνισμός συνεχίζεται και εντείνεται σε όλα τα επίπεδα, πίσω από τα χαμόγελα, τις «καλές» πολιτικές σχέσεις, τις διάφορες διατλαντικές εταιρικές συμφωνίες κ.λπ. Και ο ανταγωνισμός είναι σε όλα τα επίπεδα: από τον νομισματικό πόλεμο, με τις ΗΠΑ να ετοιμάζονται να περάσουν σε νέα φάση υποτίμησης του δολαρίου έναντι του ευρώ, μέχρι την ενέργεια, όπου οι Αμερικανοί επιδιώκουν πλέον την πλήρη αυτονομία τους από το πετρέλαιο των Αράβων. Και από τη διαχείριση της «ελληνικής κρίσης» μέχρι το ποδόσφαιρο, με τη σύλληψη μεγάλων στελεχών της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου από το FBI!

Και αν αυτή τη στιγμή η Ευρώπη και η Ρωσία δεν μπορούν να απειλήσουν την πρωτοκαθεδρία της Αμερικής, τα πράγματα αρχίζουν να γίνονται πολύ σοβαρά όταν μιλάμε για… ανταγωνισμό ΗΠΑ-Κίνας. Η διείσδυση της Κίνας στη Μέση Ανατολή, την Αφρική και τη Λατινική Αμερική έχει προχωρήσει με γρήγορους ρυθμούς. Βεβαίως, κι οι Αμερικανοί δεν κάθονται με σταυρωμένα χέρια – δεν έχει περάσει και πολύς καιρός από τότε που ανέτρεψαν τα καθεστώτα Σαντάμ Χουσεΐν και Καντάφι, τα οποία είχαν δώσει δικαιώματα εκμετάλλευσης πετρελαϊκών κοιτασμάτων σε Κινέζους, Ρώσους και Ευρωπαίους…

Π.Δ.

Ανταπόκριση από τη Μεσσηνία

Και εδώ στη Μεσσηνία δόθηκε η μάχη για το μεγάλο «ΟΧΙ» στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου. Συνεργεία από διάφορες πολιτικές οργανώσεις που αντιτίθενται στα «μνημόνια», η καθεμιά με το δικό της σκεπτικό, πήγαν σε πόλεις, κωμοπόλεις και χωριά και προπαγάνδισαν το «ΟΧΙ». Οι συντηρητικές δυνάμεις ήταν εξαφανισμένες στη μάχη της ενημέρωσης. Αλλά φυσικά δούλεψαν με τα δικά τους «κανάλια» και τα δίκτυα «εξαρτήσεων» που έχουν αναπτύξει μέσα στον πληθυσμό της περιοχής. Εμείς πιστεύουμε ότι ο λαός της Πελοποννήσου θα θυμηθεί τις γνήσιες αγωνιστικές παραδόσεις του, του Γέρου του Μοριά και του Παπαφλέσσα. Και όχι τα υποπροϊόντα που εμφανίστηκαν την εποχή της σήψης του καπιταλισμού. Τα νέα μνημονιακά μέτρα οδηγούν στην ερήμωση της επαρχίας, με το πετσόκομμα της αγροτικής σύνταξης που μπορεί να μειωθεί και στα 80 ευρώ το μήνα, καθώς και με την άγρια φορολογία των αγροτών, έως και 20% επάνω. Να μην υπογράψουμε εμείς οι ίδιοι την καταδίκη μας. Να δώσουμε στον τόπο μας την προοπτική που του αξίζει.

Χ.Ρ.

ΟΧΙ

Με αυτή την ανακοίνωση/αφισάκι δώσαμε εμείς οι Κομμουνιστές-Τροτσκιστές τη μάχη του «ΟΧΙ» στο δημοψήφισμα. Μοιράστηκε σε όλες τις μεγάλες συγκεντρώσεις, σε ειδικές εξορμήσεις στις γειτονιές της Αθήνας και του Πειραιά αλλά και στην επαρχία. Επίσης, κολλήθηκε σε πολλά σημεία του λεκανοπεδίου. Η ανταπόκριση του κόσμου εξέπληξε και εμάς τους ίδιους. Για μας το «ΟΧΙ» δεν τελείωσε με την άτακτη υποχώρηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στους «δανειστές». Το «ΟΧΙ» του εργαζόμενου ελληνικού λαού σε όλα τα μνημόνια ισχύει 100% και εμείς θα το υπηρετήσουμε από την πρώτη γραμμή, παλεύοντας για την αναδιοργάνωση και αντεπίθεση της εργατικής μας τάξης!

Η σύνταξη

Οργανωτικό Σεμινάριο

Οι παραδόσεις μας

* Η ιστορία μιας επαναστατικής οργάνωσης έχει διπλά θεμέλια. Κατ’ αρχήν είναι η ιστορία της πολιτικής και αγωνιστικής καταγωγής και της δράσης της ίδιας της επαναστατικής οργάνωσης, και συμπληρωματικά είναι και η ιστορία των νέων μελών που ενσωματώνονται σ’ αυτήν, μαζί με όλη την προηγούμενη αγωνιστική και ηθική ιστορία τους.

* (Γι’ αυτό το λόγο άλλωστε, μια επαναστατική οργάνωση που θέλει να είναι άξια του ονόματός της, πρέπει πάντα να προσέχει καλά, σε ποιους ανοίγει την πόρτα της, και σε ποιους την έχει πάντα κλειστή.)

* Στη δική μας επαναστατική οργάνωση που είναι μια κομμουνιστική τροτσκιστική ένωση, η ιστορία των μελών της που ενσωματώθηκαν σ’ αυτήν, είναι ιστορία νικηφόρων ταξικών αγώνων, πολιτικών αγώνων και καταδιώξεων, και θυσιών τόλμης και ριψοκίνδυνου αγωνιστικού πνεύματος.

ΤΟ ΚΚΕ ΟΔΕΥΕΙ ΣΤΑΘΕΡΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ

Από την περιφρούρηση του κοινοβουλίου το 2011 μέχρι σήμερα, η ηγεσία 

του ΚΚΕ κάνει ό,τι μπορεί για να υπονομεύσει την αντιμνημονιακή πάλη 

του εργαζόμενου λαού και την ενότητα της εργατικής τάξης. Μόνο που 

οι πάντες τους έχουν πάρει πια χαμπάρι…

●    Τα τελευταία πέντε χρόνια ο ελληνικός λαός ζει για τα καλά στα πετσί του τον προδοτικό ρόλο του ΚΚΕ, βλέποντάς το σταθερά και αδιάλειπτα να διασπά κάθε προσπάθεια ενότητας απέναντι στη γενοκτονία των μνημονίων και στην πραγματικότητα να τους ανοίγει το δρόμο με χωριστές συγκεντρώσεις, άρνηση συμμετοχής σε οποιοδήποτε κοινό μέτωπο, οξύτατες επιθέσεις κατά των αντιμνημονιακών δυνάμεων κ.λπ. Έτσι και στο δημοψήφισμα προτίμησε επί της ουσίας να συνταχθεί με το μαύρο μέτωπο των καναλαρχών, των τραπεζιτών, των ξένων τοκογλύφων και των εγχώριων οργάνων τους, στην προσπάθειά τους για πλήρη υποδούλωση του ελληνικού λαού και κυρίως της εργατικής τάξης και για επάνοδο στην εξουσία των πλέον αντιδραστικών δυνάμεων.

ΝΑ ΑΚΥΡΩΣΟΥΜΕ ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ ΤΑ ΝΕΑ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΥΦΕΣΙΑΚΑ ΜΕΤΡΑ

Μόνο η κινητοποίηση της εργατικής τάξης μπορεί να βάλει φρένο

 στην επιστροφή της μνημονιακής λαίλαπας

Συσπειρωμένη η ελληνική εργατική τάξη στο πρόσφατο δημοψήφισμα βροντοφώναξε ΟΧΙ στη λιτότητα, δίνοντας εντολή στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να υπερασπιστεί τα δικαιώματά της και την επιβίωσή της. Η αστική κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, αντί να πάρει το μέρος της εργατικής τάξης, υποτάχτηκε στον ευρωπαϊκό ιμπεριαλισμό και την ντόπια αστική τάξη, προτείνοντας επώδυνα και υφεσιακά μέτρα. Για άλλη μια φορά, όλο το βάρος της οικονομικής κρίσης πέφτει στις πλάτες της εργατιάς και στους εναπομείναντες μικρομεσαίους.

Ενδεικτικά αναφέρουμε κάποια από αυτά τα μέτρα:

ΔΙΕΘΝΗ ΝΕΑ

Αγγλία: Η εργατική τάξη έδωσε την πρώτη της απάντηση στο επιθετικό πρόγραμμα λιτότητας που έχει βάλει μπροστά ο Κάμερον μετά την αυτοδυναμία του στις τελευταίες εκλογές. Στις 20 Ιουνίου, πραγματοποιήθηκε μεγάλη διαδήλωση στο Λονδίνο ενάντια στις περικοπές κοινωνικών δαπανών ύψους 12 δις λιρών (16,8 δις ευρώ!), που θα σημάνουν σίγουρα μαζικές απολύσεις στο δημόσιο, μειωμένη πρόσβαση των φτωχών σε υγεία-παιδεία, κατάργηση κοινωνικών επιδομάτων κ.λπ. Στη διαδήλωση υπήρχαν και ελληνικές σημαίες, σε ένδειξη συμπαράστασης στον ελληνικό λαό. Διαδηλώσεις συμπαράστασης στον ελληνικό λαό και κατά της πανευρωπαϊκής λιτότητας έγιναν την ίδια ημέρα και σε Παρίσι, Βερολίνο, Ρώμη, Δουβλίνο.

Γερμανία: Συνεχίστηκε όλο τον Ιούνιο η απεργία 30.000 ταχυδρομικών, ενάντια στα σχέδια της διοίκησης να μετατάξει μεγάλο μέρος του προσωπικού σε συνεργαζόμενη εταιρεία ταχυμεταφορών, με τουλάχιστον 20% χαμηλότερους μισθούς. Όσοι αρνηθούν τη μετάταξη κινδυνεύουν να απολυθούν.

Πορτογαλία: Στις 26 Ιουνίου, οι εργαζόμενοι στο μετρό πραγματοποίησαν μια ακόμα 24ωρη απεργία, ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του μέσου, που θα σημάνει και απολύσεις αλλά και αύξηση της τιμής του εισιτηρίου.

Αυστραλία: 36.000 ομοσπονδιακοί υπάλληλοι ξεκίνησαν κυλιόμενες απεργίες σε όλη τη χώρα από τις 16 Ιουνίου, ενάντια στην πρόθεση της κυβέρνησης να μειώσει ή να αφήσει στάσιμους τους μισθούς τους.

ΟΙ ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΗΝΑ ΙΟΥΝΙΟΣ 2015

1 Ιουνίου: Οι εργαζόμενοι στην κλινική «ΑΘΗΝΑΙΟΝ» του ομίλου EUROMEDICA ξεκίνησαν στάσεις εργασίας για τα δεδουλευμένα οχτώ μηνών. Στις 16/6 συμμετείχαν στη στάση εργασίας και οι εργαζόμενοι στο υποκατάστημα της πλατείας Συντάγματος. Στις 23/6 έγινε τετράωρη στάση εργασίας από όλους τους εργαζόμενους του ομίλου. Οι εργαζόμενοι στην κλινική «ΑΡΩΓΗ» στη Λάρισα του ίδιου ομίλου συνεχίζουν την επίσχεση εργασίας παρά τις διασπαστικές ενέργειες της εργοδοσίας.

2 Ιουνίου: Οι εργαζόμενοι στους δήμους του νομού Πρέβεζας έκαναν στάση εργασίας και συγκέντρωση στο Καναλάκι Πρέβεζας ενάντια στην ανάθεση σε ιδιώτες της αποκομιδής σκουπιδιών.

3 Ιουνίου: Οι εργαζόμενοι στα εργοτάξια του ΜΕΤΡΟ Αθήνας έκαναν δύο δίωρες στάσεις εργασίας ανά βάρδια για τις απολύσεις 12 συναδέλφων τους που δούλευαν στον μετροπόντικα.

Οι εργάτες του εργοστασίου «ΚΑΡΙΝΑ» στη Νέα Σάντα Κιλκίς έκαναν κατάληψη και περιφρούρηση των μηχανών για τα δεδουλευμένα πολλών μηνών.

Στην ακί του στοχάστρου - ΒΟΛΗ ΚΑΤΑ ΒΟΛΗ

Του Γιάννη Βερούχη (1931-2010)

1) Ο αστός ηγέτης

Το βασικό χαρακτηριστικό ενός πραγματικού αστού ηγέτη είναι ότι για το συμφέρον της αστικής τάξης και του κοινωνικού καθεστώτος της, μπορεί να συγκρουστεί και με την ίδια την τάξη του.

Η ελληνική υπερ-συγκεντροποιημένη μεγαλοαστική τάξη δεν ανέχεται πραγματικούς αστούς πολιτικούς ηγέτες. Αυτοί που αναζητά είναι πειθήνια όργανα μηδαμινής ηγετικής οντότητας, που εκ των πραγμάτων είναι μίας χρήσεως, διότι συνήθως ως ηγέτες είναι πολιτικά ανίκανοι π.χ. Σημίτης, Κωστάκης, Γιωργάκης, και ο επόμενος που ήδη προετοιμάζουν…

Η χειρότερη περίπτωση για τη σταδιοδρομία ενός αστού πολιτικού δεν είναι το να μη γίνει ποτέ του πρωθυπουργός. Η χειρότερη περίπτωση είναι να γίνει πρωθυπουργός μίας χρήσεως. Διότι, μόλις τελειώσει η μία και μοναδική χρήση του είναι πλέον πολιτικά οριστικά εντελώς νεκρός μέχρι το βιολογικό του θάνατο.

To ΟΧΙ της 5ης Ιουλίου εντολή σύγκρουσης και όχι υποταγής

Η κυβέρνηση σέρνεται σε μια επαχθή συμφωνία με τους «δανειστές»-εκβιαστές, όμως το ξεκάθαρο ΟΧΙ που είπε ο εργαζόμενος ελληνικός λαός στο δημοψήφισμα ήταν ΟΧΙ σε όλα τα μνημόνια. Να ματαιώσουμε στην πράξη οποιαδήποτε αντιλαϊκή συμφωνία και να προετοιμαστούμε για την προοπτική της επιστροφής σε εθνικό νόμισμα, που είναι πολύ προτιμότερη από την επιστροφή στον μνημονιακό εφιάλτη!

ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ

Με την ψήφιση από τη Βουλή του 3^ου Μνημονίου, η κυβέρνηση ξεπούλησε το «ΟΧΙ» του ελληνικού λαού. Αυτό δεν σημαίνει ότι η εφαρμογή των μέτρων στην πράξη θα είναι εύκολη, καθώς θα οδηγήσουν σύντομα σε νέο αδιέξοδο. Κρατώντας τη δυναμική του «ΟΧΙ», θα ανατρέψουμε τα μέτρα και θα ανοίξουμε έναν δρόμο για την επιβίωσή μας.

1. Με τη συντριπτική διαφορά των 22 μονάδων (61%-39%), το μέτωπο του «ΟΧΙ», το μέτωπο δηλαδή του εργαζόμενου λαού μας που αντιστέκεται στα δολοφονικά μνημόνια, πέτυχε μια σαρωτική νίκη στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουνίου.

Να αποτρέψουμε τη νέα σφαγή στο ασφαλιστικό

Χαλάνε τον κόσμο ντόπιοι και ξένοι εκβιαστές για τις 
«υψηλές» συντάξεις, ενώ ετοιμάζουν συντάξεις 
κάτω των 300 ευρώ!

Νέα συντριπτικά μνημονιακά χτυπήματα απειλούν την ασφάλιση και τις συντάξεις, με τη διαφαινόμενη συμφωνία κυβέρνησης-«δανειστών». Υποχρεωτική σύνταξη στα 67 έτη και πρόστιμο σε όσους συνταξιοδοτούνται νωρίτερα, εξαφάνιση της αγροτικής σύνταξης, κατάργησης ΕΚΑΣ, άμεσες μειώσεις σε κύριες και επικουρικές συντάξεις μέσω της εφαρμογής της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος και των νέων φόρων σε αυτές, πετσόκομμα έως 35% των μελλοντικών συντάξεων. Πραγματικός τυφώνας δηλαδή!

Οι «εκλογές» των διευθυντών στα σχολεία

Οι εργαζόμενοι του δημοσίου δεν έχουν άλλη επιλογή από το να 

συγκρουστούν με τους μνημονιακούς πράκτορες 

Το αποτέλεσμα του νέου νόμου επιλογής διευθυντών σχολείων, ήταν να επανεκλεγούν σε 9 στις 10 περιπτώσεις οι παλιοί διευθυντές. Και στο νέο νόμο, το 70% των μορίων επιλογής ήταν με «αντικειμενικά κριτήρια», δηλαδή με όλα εκείνα τα «εφόδια» που το παλιό πολιτικό σύστημα είχε επί τόσα χρόνια εξοπλίσει τους δικούς του υπηρέτες. Η ψήφος των εκπαιδευτικών αποτελούσε μόλις το υπόλοιπο 30% των μορίων. Το επιστέγασμα αυτής της στρατηγικής επιλογής ήταν η ομολογία ενοχής του υπουργού Παιδείας με τη δήλωση: «Τώρα εσείς τους διαλέξατε» – απέδωσε, δηλαδή, τη δική του πολιτική ευθύνη στους εκπαιδευτικούς.

Όλα αυτά αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα της ατολμίας και της έλλειψης βούλησης της «πρώτη φορά αριστερά» κυβέρνησης να έρθει σε σύγκρουση με τα στελέχη του παλιού πολιτικού συστήματος στη δημόσια διοίκηση, παρ’ όλους τους πέντε μήνες διακυβέρνησής της. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ εσκεμμένα το παραβλέπει, οι εργαζόμενοι έχουμε νιώσει στο πετσί μας ότι η δημόσια διοίκηση είναι ένα αντιδραστικό όπλο της αστικής «δημοκρατίας» στην ταξική σύγκρουση που διεξάγεται. Επί 40 χρόνια, το πολιτικό σύστημα επέλεγε προσεκτικά τους υποτακτικούς του γενίτσαρους, και αφού τους προμήθευε με κάθε λογής τυπικό προσόν, τους εξόπλιζε και με την αντίστοιχη νομοθεσία για να τους υποστηρίξει.

Παραγωγική ανασυγκρότηση: το Νο1 καθήκον

Όπως άνοιξε η ζάχαρη, ν’ ανοίξουν όλα τα κλειστά εργοστάσια.

 Κι επειδή η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν θα το κάνει, να το 

κάνουμε εμείς!

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης αποφάσισε να ανοίξει ένα ακόμα εργοστάσιο το φθινόπωρο. Έτσι, εκτός του εργοστασίου στο Πλατύ Ημαθίας, θα λειτουργήσει και αυτό στην Ορεστιάδα. Εξίσου σημαντική είναι η πλήρης εξόφληση της περυσινής παραγωγής των τευτλοπαραγωγών που τους ενθαρρύνει να συνεχίσουν να καλλιεργούν τεύτλα. Η αγροτική παραγωγή αποτελεί το θεμέλιο μιας οικονομίας και είναι σωστό που γίνονται προσπάθειες να υποστηριχθεί.

Όμως, η ΕΒΖ είναι μόνο ένα κεφάλαιο στο κλειστό βιβλίο που φέρει τίτλο «Παραγωγική Ανασυγκρότηση της Ελλάδας». Πρόσφατα διατυπώθηκε για άλλη μια φορά στο διεθνή Τύπο με ξεκάθαρο τρόπο ότι «…το πρόβλημα δεν είναι τόσο ότι η Ελλάδα δεν είναι ανταγωνιστική, είναι ότι δεν παράγει…». Με υπηρεσίες και τουρισμό μόνο, η οικονομία της χώρας δεν έχει καμιά δυναμική.

Στη μέχρι τώρα περίοδο διακυβέρνησής του, ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε ελάχιστα πράγματα σε ότι αφορά αυτό το ζήτημα, αν και είχε επιλογές και δυνατότητες, που δεν εκμεταλλεύθηκε. Το έλλειμμα παραγωγής χτυπά την καρδιά της εργατικής τάξης της Ελλάδας αλλά και συνολικά το μέλλον της χώρας.

·   Η συρρίκνωση του ΑΕΠ αυξάνει το ποσοστό χρέους, δίνοντας στους «δανειστές» επιχειρήματα για ακόμα περισσότερα μέτρα.

«Μένουμε Ευρώπη» αλλά σε μια… ασιατική Ευρώπη

Αυτή την Ευρώπη υπερασπίστηκαν οι οπαδοί του ΝΑΙ;

Οι κάθε είδους υποστηρικτές του «Μένουμε Ευρώπη», που εκφράστηκαν με το «ΝΑΙ» στο πρόσφατο δημοψήφισμα, προσπαθούν να μας πείσουν ότι η όλη αντιπαράθεση των τελευταίων μηνών αφορά το θέμα του αν η χώρα θα συνεχίσει να έχει ευρωπαϊκό προσανατολισμό ή όχι. Το ζήτημα, όμως, όπως τίθεται, είναι εντελώς παραπλανητικό.

Η Ελλάδα ανήκει γεωγραφικά, ιστορικά, πολιτιστικά στην Ευρώπη. Και ανήκε πάντοτε σε αυτή. Παρά τις –αναπόφευκτες– επιδράσεις από την Ανατολή σε κάποιες νοοτροπίες, ο ελληνικός λαός ήταν πάντα στραμμένος προς την Ευρώπη και είχε σαφή συνείδηση της διαφορετικότητάς του από τους Ασιάτες γείτονες. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι η βάση του ό,τι εννοούμε ως ευρωπαϊκό πολιτισμό είναι οι κατακτήσεις του αρχαίου ελληνικού πνεύματος. Αν κάποιος αμφισβήτησε τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της Ελλάδας δεν ήταν ο ελληνικός λαός, αλλά το ελληνικό κεφάλαιο, που τα τελευταία χρόνια συνεργάζεται όλο και πιο στενά με Ρώσους, Κινέζους και Άραβες.

Το κραχ στο χρηματιστήριο της Κίνας

Υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι η φάση της υπερανάπτυξης της

 κινεζικής οικονομίας έχει φθάσει στο όριό της

Και ενώ τα βλέμματα όλων παγκοσμίως είναι στραμμένα στην Ευρώπη και την Ελλάδα, η Κίνα, η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του πλανήτη μετά τις ΗΠΑ, βρίσκεται στη δίνη ενός πρωτοφανούς χρηματιστηριακού κραχ.

Συγκεκριμένα, ένα «τσουνάμι» ρευστοποιήσεων που άρχισε στις 12 Ιουνίου έχει εξανεμίσει σχεδόν 3 τρισ. δολάρια από την κεφαλαιοποίηση των κινεζικών μετοχών, που καταγράφουν τις χειρότερες απώλειες από το 1992, γεγονός που οδήγησε σχεδόν τις μισές εταιρίες εκτός των κινέζικων χρηματιστηρίων. Αν και είναι εξαιρετικά περιορισμένη η συμμετοχή ξένων επενδυτών στα κινέζικα χρηματιστήρια, αυτή η ελεύθερη πτώση όχι μόνο πλήττει τις κινεζικές επιχειρήσεις αλλά μπορεί να μεταδοθεί και στα διεθνή χρηματιστήρια, σε μια εποχή μάλιστα που η ελληνική κρίση είναι ψηλά ακόμα στην ατζέντα.

Η αρμόδια ρυθμιστική αρχή της χώρας προανήγγειλε τη διεξαγωγή ερευνών, αν και είναι προφανές ότι έχουμε το «σκάσιμο» μιας φούσκας, αφού μέσα σε έναν μόλις χρόνο, η αξία των μετοχών είχε αυξηθεί κατά 150%!

Το αδιέξοδο της Ε.Ε. παραμένει και εντείνεται

Τα μέλη της καπιταλιστικής Ε.Ε. αποκλίνουν όλο και περισσότερο 

μεταξύ τους σε ό,τι αφορά την παραγωγή  και το βιοτικό επίπεδο

Ενώ το δίλημμα ευρώ ή δραχμή ήρθε και πάλι στην επιφάνεια, μια νέα μελέτη που παρουσιάζει η βρετανική εφημερίδα Telegraph αποδεικνύει ότι η Ευρωζώνη είναι καταδικασμένη και δεν μπορεί να επιβιώσει, τουλάχιστον στην τρέχουσα μορφή της, ανεξάρτητα από το τι θα συμβεί τελικά με την Ελλάδα! Συγκεκριμένα, η έρευνα υποστηρίζει ότι είτε εκδιωχθεί είτε όχι η Ελλάδα από το ευρώ, η Ευρωζώνη θα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει βαθιά προβλήματα, που θα επιλυθούν είτε με διάλυσή της, είτε με την πλήρη πολιτική της ενοποίηση (κάτι που για εμάς δεν έχει καμία πιθανότητα).

Όταν δημιουργήθηκε το ευρώ το 1999, οι υποστηρικτές του θεωρούσαν ότι οι κοινοί οικονομικοί κανόνες θα βοηθούσαν τα μέλη της ένωσης να συγκλίνουν οικονομικά. Ωστόσο, η έρευνα δείχνει ότι οι οικονομίες της Ευρωζώνης είναι σήμερα περισσότερο διαφορετικές από κάθε άλλη φορά από το 1982, με τους οικονομικούς δείκτες των βορείων βιομηχανικών χωρών να υπερτερούν και να συγκλίνουν προς τα πάνω, έναντι όλων των άλλων χωρών συγκλίνουν προς τα κάτω. Αυξανόμενες διαφορές, όμως, εμφανίζονται και σε δείκτες που σχετίζονται με την εκπαίδευση, την τεχνολογία και την έρευνα.

Οι αναίσχυντοι προδότες της ΓΣΕΕ

Να τελειώνουμε με τους εξαγορασμένους εργατοπατέρες, ανοιχτούς 

πράκτορες της εργοδοσίας και των ξένων τοκογλύφων…

Τη στιγμή που οι εργοδότες τάχθηκαν μαζικά υπέρ του «ΝΑΙ» στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου, εκβιάζοντας μάλιστα τους εργαζομένους με στάση πληρωμών ή αναγκαστικές άδειες· τη στιγμή που οι εργάτες ήξεραν ότι, αν ψηφιζόταν το «ΝΑΙ», οι κεφαλαιοκράτες, οι τοκογλύφοι και τα λοιπά παράσιτα που ζουν από τον ιδρώτα τους θα ασελγούσαν κανονικότατα πάνω τους με νέα εφιαλτικά μέτρα· τη στιγμή λοιπόν αυτή, η ΓΣΕΕ, που υποτίθεται εκπροσωπεί τους εργαζομένους, τάχθηκε ουσιαστικά υπέρ του «ΝΑΙ», τάχθηκε δηλαδή με το κεφάλαιο, με το μαύρο μέτωπο, με τους «δανειστές»-εκβιαστές. Ούτε καν ψέλλισε μια λέξη για τα μέτρα που έρχονται, για την τρομοκρατία μέσα στους εργασιακούς χώρους, για το εργοδοτικό λοκάουτ. Η απόφαση της αυτή είναι μια κατάπτυστη πράξη προδοσίας.